Rond het middaguur vertrok mijn vrouw voor weer eens een dagje mantelzorg naar haar moeder. Ik fietste even later naar de volkstuin, waar ik aardbeien plukte, op sommige plekken water gaf op deze toch weer behoorlijk warme dag.
Na gedane klussen ging ik vanaf de tuin een blokje van 4 kilometer hardlopen met het maken van wat natuurfoto's in het achterhoofd.
Voor het eerst was de jonge ooievaar duidelijk zichtbaar.
Een stukje verderop vlogen oeverlibellen rond, die af en toe opwarmden op het onverharde pad.
Meestal zweefden ze boven deze boerensloot.
De libellen kon je niet goed fotograferen, deze futen wel.
Deze Lakenvelder koeien waren wat dat aangaat een stuk eenvoudiger.
Terug op de tuin viel er ook nog het een en ander te zien.
Maar het mooiste kwam op weg naar huis na in de maand mei 1030 kilometer te hebben gefietst en in de eerste 5 maanden van 2026 al 4140 kilometer. In het weiland ten zuiden van de Corbulotunnel zag je zowel kieviten als grutto's duikvluchten maken naar een kauw, die in de buurt van vogelnesten probeerde te komen. De gezamenlijke luchtmacht wist de kauw op de vlucht te jagen.
Eén van de grutto's, die aan de duikvluchten deelnam, landde op een meter of 5 van me af op een hek. Op het moment, dat ik een gedetailleerdere foto wilde maken, vloog de vogel weg.
De stilstaande grutto werd een opvliegende grutto!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten