Afritsbroek

Na een wederom droomrijke nacht werd ik om een uur of 7 wakker.

Ik wachtte op deze miezerige morgen tot het om half 8 licht was, voordat ik mijn tweede set sportkleding aantrok en stilletjes naar buiten sloop.

Ik liep naar het spoortunneltje toe en langs het station liep ik rechtuit, tot ik bij Quintana de drukke weg overstak. Over een stil slingerend weggetje liep ik naar Villa.


Daar stak ik de rio Viao over en moest flink klimmen tot ik bij Villabona de top bereikte.


Onderweg kwam ik langs de oude molen, die de aanval van Don Quichot niet had overleefd.


Bij de panaderia haalde ik een integral, bij een fruteria 2 rode paprika's.




Via de kortste weg liep ik naar huis toe, waar ik na 9 kilometer lopen in de drizzle alsnog nat werd van de warme waterstraal onder de douche.

Ik wilde mijn tweede afritsbroek aantrekken om tot de conclusie te komen, dat deze nog in Leiden lag. Ik had staan dubben of ik een dikkere of een dunnere afritsbroek mee zou nemen, had ze even apart gelegd en ze een tijdje later gedachteloos weer in de klerenkast terug gestopt.
Maar goed, gedane zaken nemen geen keer. Eerst ging ik maar ontbijten en daarna aandacht aan onze kleindochter besteden.

Om 12 uur reed ik op de mountainbike naar het kerkplein van Nava.


Op het plein stond een kraam, die broeken verkocht.

Ze hadden weliswaar geen afritsbroeken, maar wel lichtgewicht werkmansbroeken, die waterafstotend, sneldrogend en vrij winddicht zijn. Ik kocht een groene met zwarte kniestukken.
Op de terugweg kocht ik nog wat wasknijpers, waarna ik de route, die ik vanmorgen had gelopen, in omgekeerde volgorde fietste.

De werkmansbroek hield ik de rest van de dag aan.