Riooljournalistiek

Het stond al wekenlang aangekondigd, dat een deel van onze straat vandaag afgesloten zou zijn voor alle verkeer. Wij zagen het voor het eerst bij terugkeer uit Asturias. Vanmorgen was het dan zover. Om een uur of 7 hoorden we wat kabaal in de straat.

Wij konden niet zien, wat er gebeurde, maar in het begin hoorden we het wel. Later viel het erg mee met het kabaal.
Na het ontbijt ging mijn vrouw naar haar oude school om te helpen met de bibliotheek, een loffelijk streven dat mijn volledige instemming heeft.

Ik reed de GFT-container naar achtertuin om de takken van de gesnoeide hulst er in te deponeren. Daarbij moest ik oppassen, dat ik niet in mijn vingers geprikt zou worden door de naalden aan de hulstbladeren. Meestal lukte dat....
Wat niet lukte was, dat alle hulsttakken in onze GFT-container paste. Daar de hulst op de grens van onze buurvrouw staat, leende ik haar container om de rest van de takken voorzichtig in te stoppen. Dit lukte voordat de aangekondigde regen gearriveerd was.

In droog weer fietste ik naar "De Helianth" om boodschappen te doen. Daarbij zag ik, dat men in onze straat met een riool bezig was.

Een in een soort marsmannetjespak gehulde man klom uit een riool.

Toen ik bij "De Helianth" naar buiten stapte, begon het te regenen. Het leek me een uitstekend moment om mijn regenbroek aan te trekken. Via de broodkraam en de kaaskraam op de Boerenmarkt fietste ik weer naar huis, waarbij ik, voordat ik mijn fiets in de schuur zette, nog even ging kijken, hoe het met de werkzaamheden aan het riool ging.


Iedere andere riooljournalist zou hetzelfde gedaan hebben.