Kleinkinderen

Onze reis naar Asturias kende 2 grote hoogtepunten. De eerste was bij aankomst, toen Siebe ons opgehaald had en wij onze kleindochter in onze armen konden sluiten. Dit zouden wij in die 2 weken heel regelmatig doen.

Ze was al flink gegroeid sinds wij haar in november voor het laatst gezien hadden. En tijdens ons verblijf zagen we, dat ze steeds meer contact met ons maakte. We genoten met volle teugen van ons kleinkind.
Het tweede hoogtepunt volgde op de voorlaatste dag, toen de Rotterdammers arriveerden. Een uniek moment. Voor het eerst hadden we al onze kleinkinderen bij ons!

De jongens moesten na met hun kleine nichtje geknuffeld te hebben, hun energie kwijt. Dat konden ze na wat gedronken te hebben in het speeltuintje bij het dorpshuis. Vooral de kabelbaan was favoriet.
Het genoegen om alle kleinkinderen bij ons te hebben konden we de volgende om 10 over 5 al ervaren. Onze jongste kleinzoon was wakker en om te voorkomen, dat de overige huisgenoten dat ook zouden worden, namen we deze vroege vogel tussen ons in.
Bij Ada en mij kwam de slaap niet meer, bij de jongere broer wel toen zijn grote broer, gewekt door de regen die op het dek kletterde, ook bij opa en oma in bed kroop.
Rond een uur of 8  trok ik mijn hardloopkleren aan en liep in een droog maar vrij bewolkt weer naar Nava, waar ik bij de panaderia een integral, een chapata en een campesino kocht.

Via de hoge kant van Nava liep ik terug naar huis, waar ik me douchte. Om half 10 zaten we met zijn negenen aan een gezellige ontbijttafel.
Ada en ik ruimden onze rolkoffer en rugzak in. Daar ik extra kleding had meegenomen, die ik in Asturias achter kon laten voor de volgende reizen, was mijn rugzak veel lichter dan bij andere reizen.


Ik bracht het glas weg en bij terugkomst speelde ik verstoppertje en voetbal met de jongens. Aansluitend stond er een biologieles op het programma met een aardhommel, een muurhagedis en een grote roofvogel, die een buizerd, een zwarte of een rode wouw of een bruine kiekendief zou kunnen zijn.






Oma ging met de kleinzoons naar de speeltuin, opa knuffelde zijn kleindochter voordat we naar Quintana wandelden, waar we bij "La Venta" een menu del dia zouden nemen. Ana en ik duwden de kinderwagen, de jongens reden op een tweetal kinderfietsen.
De eerste gang was een Asturiaanse bonenschotel of een salade, de tweede gang rijst met een gebakken ei of kipfilet. Voor de jongens was er patat en een magnum als toetje.
Na het eten en het afscheid van onze kleinkinderen bracht Siebe ons naar het busstation in Oviedo.