De weersverwachtingen klopten helemaal. Het zou vandaag een zomerse dag worden en inderdaad, de temperatuur kwam boven de 25 graden Celsius uit.
Na het ontbijt ging mijn vrouw naar de volkstuin. Ik bracht het oud papier, lege flessen en oude kleding weg en fietste over een flink deel van het oude parcours van de Leiden Marathon naar "Odin" in Voorschoten.
Vanaf de Vrouwenweg zag je de werkzaamheden aan het nieuwe traject van de Europaweg.
Ook waren hier (mooie) lentebloemen te zien op deze zomerse dag.



Op de Hofweg zag je bij de A4 ook druk gewerkt worden aan de Warmtelinq.
De andere kant op zag het er niet idyllischer uit met de fly-overs van de Rijnlandroute.
Alleen vanaf de houten fietsbrug kon je nog een ouderwets Hollands landschap zien, maar dan moest je niet naar rechts kijken, want dan zag je de zeer brede A4.
Na bij "Odin" de fruitvoorraad aangevuld te hebben, zag ik bij de zuidrand van de Stevenshof een tweetal scholeksters, die naar elkaar riepen.

Er waren ook broedende grauwe ganzen.
Alsmede werkzaamheden aan de Warmtelinq.

Thuis ruimde ik de boodschappen weg, hing de was op in het trapgat en maakte de lunchpakketten voor Ada en mij klaar, die we op de warme volkstuin nuttigden.
Dat deden we in de schaduw van een tweetal bomen.
Ik hielp mijn vrouw met het plaatsen van de grote takken, die dienst gaan doen als klimtoestel voor de bonen. In de felle zon een behoorlijk warme klus.

Ook goot ik nog een viertal gieters water uit de sloot in ons kleine vijvertje.



Voor een moestuin hebben we heel veel bloemen staan. De meeste "komen vanzelf".
Ik vertrok vanzelf, daar ik nog een looptraining had gepland. Daar deze op het heetst van de dag was, kortte ik de lengte in en liep ik eveneens zoveel mogelijk in de schaduw.



Na de regen van de afgelopen week, zag je ook meer paddenstoelen.


De bijen en de hommels waren in de warmte ook zeer actief.




De bloemen waren in alle kleuren van de regenboog te bewonderen.


Iedereen komt in zijn eigen omgeving wel eens een schijnheilige tegen. Vanmiddag stuitte ik echter op een schijnaardbei!




Ik verliet "Ter Wadding" na een grote ronde en liep de Stevenshof weer in.

Daar vond ik een prachtige egelantier. R.K. Veulpoepers B.V. hebben daar een schoon lied over gemaakt.



Geen opmerkingen:
Een reactie posten