Marathon

Vandaag is de inschrijving voor de Leiden Marathon op 8 en 9 mei 2027 geopend.

Als 70+-er heb ik me na de marathon in mei jongstleden probleemloos te hebben uitgelopen, weer ingeschreven voor de langste afstand.

Er zal een moment komen, dat het niet meer gaat, maar voorlopig voel ik me juist superfit voor een 71-jarige, die weet wat hij moet doen en vooral, wat hij niet moet doen.
Deze oude rot loopt dus gewoon de 42.195 meter en hij is niet te beroerd om de jeugdige lopers en passant nog wat adviezen te geven. Zeker nu de Nederlandse Studentenkampioenschappen deel uitmaken van de Leiden Marathon. 

Want zeg nu zelf: wat is er nou leuker dan fit finishen op de Vismarkt?

Schelpendam

Vanmorgen ging ik kaas kopen op de Boerenmarkt. De halve binnenstad van Leiden staat al volledig in het teken van de festiviteiten rond 3 oktober. 


Op de terugweg zag ik in het Morskwartier weer aardig wat paddenstoelen staan.







Ze stonden er in allerlei vormen en maten.
Rond een uur of 1 lunchte ik met Ada, die daarna naar de volkstuin ging. Om 3 uur stapte ik op de fiets naar Katwijk, waar vandaag de laatste dag was dat klanten boeken konden halen op de Schelpendam.

En dat bij de opening van de Kinderboekenweek.

Daar de nieuwe vestiging aan het Emmaplein op 31 oktober geopend wordt, was de opening tevens de afsluiting van de Kinderboekenweek in Katwijk aan Zee.
Bij de Schelpendam aangekomen zette ik mijn fiets tegen een boom in een perkje en betrad ik de Schelpendam, waar ik in december 1984 voor mijn sollicitatiegesprek voor het eerst kwam, voor de laatste keer.

Daar zag ik een hoop oud-collega's. Altijd leuk om met hen te praten. En daar alles in de uitlening plaatsvond, sprak ik ook een paar vaste klanten onder wie André van der Zwan, een duursporter met inmiddels 116 marathons op zijn naam. Ik ben vergeleken met hem maar een kleine jongen.
De oude plakboeken met foto's zouden niet meeverhuizen, dus je mocht je eigen foto's eruit halen. In een paar gevallen deed ik dat.

Om 5 uur klonk de bel voor de laatste ronde. Iedereen moest naar buiten om met een grote sleutel symbolisch de Schelpendam voor de laatste keer te sluiten.


Ik haalde mijn spullen binnen op en na een telefoontje met mijn vrouw besloot ik om via de volkstuin te fietsen. In een lichte regenbui reed ik er naar toe.



In de regen reden Ada en ik naar huis, waar de kilometerstand van september op 790 kilometer kwam en de totaalstand van 2026 op 7962 kilometer. Het hoofdstuk Schelpendam was voor mij voorgoed gesloten.

100 Bruggenloop

De wekker stond op half 7. Ik was net iets eerder wakker en teneinde de rest van de huisgenoten niet wakker te maken, zette ik de wekker maar uit voordat deze afging.

Op deze zondagmorgen trok ik mijn sportkleding aan met het nieuwe IJVL-shirt als hardloopshirt.

Ik dekte de ontbijttafel, maar ontbeet in mijn eentje.

Om kwart voor 8 fietste ik in de frisse ochtendlucht naar het Stadhuisplein, waar het startschot van de 100 Bruggenloop om half 9 door burgemeester Peter Heijkoop gegeven zou worden. Voor het zo ver was kon ik de spieren een beetje oprekte en een klein beetje inliep.




Ik startte op de eerste rij. Niet omdat ik zo'n  snelle starter ben, maar wel omdat ik zo snel mogelijk thuis wilde zijn, daar onze Spaanse gasten aan het eind van de ochtend naar Asturias zouden vertrekken. 

We begonnen aan de tocht van 19 kilometer zigzaggend door het prachtige centrum van de Sleutelstad.

In het begin zaten er best lange stukken tussen de bruggen, waarbij ik allang blij was, dat ze de Langebrug niet in het parcours hadden opgenomen.
Wel de Hortus Botanicus, niet bepaald een plek die je verwacht in een hardloopevenement. Maar zo zaten er wel meer bijzondere plekken in deze 100 Bruggenloop.

(Klik op afbeelding om tekst te vergroten)
De 50e brug was meteen de zwaarste, dat wist ik van de Leiden Marathon, maar je weet dan wel, dat je vanaf dat moment af gaat tellen.

Een paar bruggen verder kwam ik Elfstedenmaat Jaap de Gorter tegen, de me in de tweede helft van de loop op de foto zette.


Het was op het parcours een stuk drukker geworden. We liepen nu samen met de later gestarte lopers van 13 kilometer zigzaggend door een ander deel van Leiden naar de finish op de Vismarkt toe.

Daar zagen we iemand, die dacht dat je halverwege 2 bruggen de grachten ook veilig over kon steken....

Daar was nummer 100.

Daar wachtte ons een prachtige medaille.

Met de medaille om mijn nek fietste ik zo snel mogelijk naar huis, waar ik me om kwart voor 11 nog net even kon douchen voordat we naar station De Vink liepen. Daar anderen al vooruit waren gelopen moest ik af en toe een stukje hardlopen om de trein naar Leiden Centraal te nemen. Daar wachtte onze oudste dochter met mijn kleinzoons op het perron. De jongens wilden dolgraag hun nichtje op Schiphol uitzwaaien. 

Ook onze jongste dochter was naar het vliegveld gekomen met hetzelfde doel. We hebben met elkaar nog wat gegeten en gedronken, voordat we afscheid namen van de Asturianen.

Op de terugweg zette de jongste kleinzoon opa op de kiek.

Thuisgekomen lunchten we op deze mooie zondagmiddag in de achtertuin.

Daarna reden we naar de volkstuin toe. Onderweg zagen we menig paddenstoel staan.






De 100 Bruggenloop wordt duidelijk in de herfst gelopen....