100 Bruggenloop

De wekker stond op half 7. Ik was net iets eerder wakker en teneinde de rest van de huisgenoten niet wakker te maken, zette ik de wekker maar uit voordat deze afging.

Op deze zondagmorgen trok ik mijn sportkleding aan met het nieuwe IJVL-shirt als hardloopshirt.

Ik dekte de ontbijttafel, maar ontbeet in mijn eentje.

Om kwart voor 8 fietste ik in de frisse ochtendlucht naar het Stadhuisplein, waar het startschot van de 100 Bruggenloop om half 9 door burgemeester Peter Heijkoop gegeven zou worden. Voor het zo ver was kon ik de spieren een beetje oprekte en een klein beetje inliep.




Ik startte op de eerste rij. Niet omdat ik zo'n  snelle starter ben, maar wel omdat ik zo snel mogelijk thuis wilde zijn, daar onze Spaanse gasten aan het eind van de ochtend naar Asturias zouden vertrekken. 

We begonnen aan de tocht van 19 kilometer zigzaggend door het prachtige centrum van de Sleutelstad.

In het begin zaten er best lange stukken tussen de bruggen, waarbij ik allang blij was, dat ze de Langebrug niet in het parcours hadden opgenomen.
Wel de Hortus Botanicus, niet bepaald een plek die je verwacht in een hardloopevenement. Maar zo zaten er wel meer bijzondere plekken in deze 100 Bruggenloop.

(Klik op afbeelding om tekst te vergroten)
De 50e brug was meteen de zwaarste, dat wist ik van de Leiden Marathon, maar je weet dan wel, dat je vanaf dat moment af gaat tellen.

Een paar bruggen verder kwam ik Elfstedenmaat Jaap de Gorter tegen, de me in de tweede helft van de loop op de foto zette.


Het was op het parcours een stuk drukker geworden. We liepen nu samen met de later gestarte lopers van 13 kilometer zigzaggend door een ander deel van Leiden naar de finish op de Vismarkt toe.

Daar zagen we iemand, die dacht dat je halverwege 2 bruggen de grachten ook veilig over kon steken....

Daar was nummer 100.

Daar wachtte ons een prachtige medaille.

Met de medaille om mijn nek fietste ik zo snel mogelijk naar huis, waar ik me om kwart voor 11 nog net even kon douchen voordat we naar station De Vink liepen. Daar anderen al vooruit waren gelopen moest ik af en toe een stukje hardlopen om de trein naar Leiden Centraal te nemen. Daar wachtte onze oudste dochter met mijn kleinzoons op het perron. De jongens wilden dolgraag hun nichtje op Schiphol uitzwaaien. 

Ook onze jongste dochter was naar het vliegveld gekomen met hetzelfde doel. We hebben met elkaar nog wat gegeten en gedronken, voordat we afscheid namen van de Asturianen.

Op de terugweg zette de jongste kleinzoon opa op de kiek.

Thuisgekomen lunchten we op deze mooie zondagmiddag in de achtertuin.

Daarna reden we naar de volkstuin toe. Onderweg zagen we menig paddenstoel staan.






De 100 Bruggenloop wordt duidelijk in de herfst gelopen....