Nadat gisteren mijn nieuwe plaatje bij het eten los in de mond kwam te zitten, gebeurde dat bij het ontbijt wederom. Ik had niet het idee, dat dit de bedoeling was.
Nu kon ik er voor kiezen om zonder de nieuwe kies te gaan kauwen, of ik kon een nieuwe afspraak met de tandarts maken. Ik belde en kon vanmiddag om 12 uur terecht.
Dat hield in, dat ik mijn tanden en mijn plaatje na het ontbijt schoon moest maken. Mijn gebit uiteraard met tandpasta, mijn uitneembare gebitje met groene zeep. Maar dan moet ik me natuurlijk niet vergissen....
Op weg naar de tandarts deed ik boodschappen op de Boerenmarkt en bij de Oogstwinkel. Daar kwam ik Pim Breebaart tegen, de oprichter van de IJVL. Met hem praatte ik een tijdje over schaatsen en het 40-jarig jubileum van onze vereniging.
Desondanks was ik ruimschoots op tijd voor de afspraak. Toen ik om 12 uur de behandelkamer betrad, kreeg ik te horen: "Zo snel had ik je niet verwacht!"
Het euvel was vrij snel verholpen. Teneinde pijn door drukpunten in de mond te voorkomen, was het plaatje te ruim afgesteld. De eerste afstelling was te strak, de tweede keer was het helemaal goed. Door het uitnemen en terugplaatsen komt er op een gegeven moment weer meer ruimte. Dan moet ik weer teugkomen.
"We zijn altijd op zoek naar het evenwicht", zei de tandarts.
Dat zijn we met schaatsen ook altijd!
Maar zulk wisselvallig weer is uitstekend voor de paddenstoelen, die in groten getale langs de fietspaden te vinden waren.
Thuis aangekomen kon ik vrijwel meteen aanschuiven bij de middagmaaltijd.
Ik kon weer gewoon eten en voor het eerst sinds eind december kon ik weer met links kauwen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten