Kaakchirurg

Het was dit jaar 50 jaar geleden, dat ik aan mijn kaken ben geopereerd. Behoudens de nacontroles tot 2 jaar later ben ik daarna nooit meer naar een kaakchirurg toe gegaan. Tot vandaag. Bij de controle bij de tandarts op 1 december bleek, dat er onder 2 kronen de kiezen waren gaan rotten en dat deze niet meer te redden waren. Ze moesten getrokken worden bij een kaakchirurg.

Vandaag was het dan zo ver. Na de schaatsles fietste ik naar huis, douchte me, lunchte en reed naar het Alrijne Ziekenhuis in Leiderdorp. Een bekende route, daar ik aan de overzijde van de A4 in de zomer altijd aan de droogtraining van IJVL en VIJL mee doe.
Na een tijdje wachten in de wachtkamer, daar je in een ziekenhuis niet te laat wil komen, kreeg ik op de afgesproken tijd de verdoving. Deze moest ik een kwartier in laten werken, waarna dokter Roeloffs aan de slag ging met het trekken van de kiezen. Onder een dunne mat met een gat erin zag je alleen het lichtblauw, terwijl de kaakchirurg de twee kiezen en de kronen eruit haalde, zonder dat ik er iets van voelde. De hechtingen werden gelegd, waarna ik met een matje op het gapende gat tussen de kiezen een uur lang geklemd moest houden om het bloeden te dempen.

Dat deed ik op de fiets. Ik reed heel rustig naar huis toe, waar het bloeden inderdaad gestopt was. Ik kreeg wel het advies om het schaatsen morgen te laten schieten. Ook al ben ik eigenwijs, ik zal me aan dat advies houden.

Thuisgekomen wachtte me een verrassing. Het Republikeins Genootschap had me een erelidmaatschap aangeboden. Twee kronen kwijt raken op één dag. Wie doet me dat na? 
Daar beide kiezen links onderin zaten, kan ik alleen maar met rechts kauwen. Het is net de kabinetsformatie: links mag niet meedoen.