Vanmiddag kon ik eindelijk mijn lang verwachten plaatje passen bij de tandarts en deze meenemen. 
In de wachtkamer mocht ik het kunstwerk meteen passen voor de spiegel.
Daarna mocht ik op de tandartsstoel plaatsnemen om nauwkeurig te bekijken, of er nog aanpassingen nodig waren, maar het tandje erbij zat goed. Mochten er klachten komen met drukpunten of als het juist te los zou zitten, mocht ik bellen voor een afspraak.
Het plaatje zat lekker, tot het moment, dat ik ging eten. Het kauwen met de linkerkant ben ik kennelijk verleerd, want dat ging moeizaam en tot 2 keer toe duwde ik met mijn tong het plaatje dusdanig omhoog, dat het tandje extra los kwam te zitten.
Het was een beetje als de zin in "De kauwgomballenboom" van Elly en Rikkert:
"Want wat heb je te verliezen
dan je tanden en je kiezen?"
Een tandje erbij kan ook heel flexibel zijn.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten