Een bijzondere oppasdag

Om de 2 weken zijn we aan de beurt om op onze kleinzoons te passen. Vandaag was de woensdag, waarop het onze beurt was om naar Rotterdam af te reizen.


Voor het zo ver was, deed ik in de Leidse binnenstad diverse kleine boodschappen alvorens ik naar Leiden Centraal fietste om de trein van kwart over 11 te pakken.

In Rotterdam aangekomen haalde ik het fietsstoeltje op om het op mijn OV-fiets vast te zetten, zodat de 4-jarige kleinzoon veilig achterop kon zitten.

Ada kwam een trein later. Zij reed rechtstreeks naar de school toe. Dat was maar goed ook, want de oudste kleinzoon had een lekke achterband. Zij liepen de 2 kilometer naar huis. Ik fietste vooruit met de jongste alvast vooruit om de tafel te dekken.

Nadat we met zijn vieren geluncht hadden, arriveerden Siebe en Ana met hun dochter. Het begin van een bijzondere oppasdag. De jongens zijn dol op hun kleine nichtje, die zo jong als ze is enthousiast reageert op haar grote neven.
Halverwege de middag plakte Siebe de band. Als wielrenner had hij geleerd om reparaties aan de fiets zelf uit te kunnen voeren. Dat deed hij dan ook bijzonder vaardig.

De jongens waren intussen bezig met vuurwantsen.


Na de koffie en thee werd onze kleindochter slaperig. Zij viel in opa's armen in slaap. Terwijl oma het avondeten klaarmaakte, gingen de anderen een wandeling maakte op deze bewolkte dag met een prima temperatuur.

We hadden een gezellige maaltijd met zijn allen. 

Voordat we na daze bijzondere oppasdag naar huis gingen, speelden we nog een potje "Het magische labyrint". Toen we net in de trein naar Leiden zaten, kwam Ada er achter, dat ze haar mobieltje had laten liggen. Wij verlieten de trein voordat deze vertrok. 

Voordat ik naar Ike kon appen, belde zij. Ze kwam met de fiets het mobieltje brengen. Het was en bleef een bijzondere oppasdag.....