Nadat de klok een uur vooruit was gezet, was het gisteren vroeger licht. Daar ik vrij laat thuis was gekomen van het fantastische concert van "Uriah Heep", trok ik met niets aan van het morgenlicht en was ik na een toiletbezoek vertrokken naar verre oorden.
Na een toch nog redelijke nachtrust deden we het zondagmorgen rustig aan en ontbeten vrij laat. We moesten nog wel een beslissing nemen over hoe we 's middags naar het concert van "Cappella Frui Cantus" in Alphen aan den Rijn zouden gaan.
We hadden het aanbod gekregen om mee te rijden, maar het liefst gingen we op de fiets. Een blik op Weerplaza gaf de doorslag. Het zag er naar uit, dat het droog zou blijven met windkracht 6 als maximum. Als rasechte polderjongen had ik wel eens meer wind voor mijn kiezen gehad.
We kozen dus voor onze eigen spierkracht. Na een bezoek aan de Ekklesia fietsten we met de wind grotendeels in de rug langs de Rijn naar Alphen, waar we de Oudhoornse kerk onze fietsen stalden tegen een muur. Met het oog op de voorwielen een veiliger optie dan de fietsenrekken.
Tot 1918 was Oudshoorn trouwens een zelfstandige gemeente.
De Oudshoornse kerk is een mooie compacte kerk met fraaie glas-in loodramen en een beschilderd plafond.
Het programma zat veelbelovend in elkaar met werken van Henry Purcell, Ariel Ramirez, John Rutter, Billy Joel en Bob Chilcott.
Het was een mooi programma, er werd prachtig gezongen, maar ik miste een paar knallers ertussen. Net zoals bij "Uriah Heep" de paar rockballads de hardrocknummers meer reliëf gaven. Muziek heeft af en toe contrasten nodig.
Het contrast hadden we gisteren wel met de wind. Windkracht 6 in de rug is heel wat anders dan dezelfde windkracht tegen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten