vrijdag 4 februari 2022

Een winderige week

We kunnen rustig zeggen, dat we een winderige week achter de rug hebben. Vandaag werd er weer een dag met windkracht 5 tot 6 aan toegevoegd.

Vanmorgen deed ik boodschappen bij "De Helianth". Het spetterde af en toe lichtjes, dus niets stond een leuke trainingsrit in de weg. Met twee volle fietstassen kon ik er op rekenen, dat ik totaal niet aerodynamisch was. Met windkracht 5 ving ik dus aardig wat wind.
Met de wind in de rug was dat niet zo'n probleem, maar met tegenwind was het een prima krachttraining. Ik fietste via Zoeterwoude en reed zodoende een behoorlijk deel van de oude route van de Marathon van Leiden.

Bij de tunnel onder de A4 kwam een viertal wielrenners tegemoet, waarbij ik Jan Versteegen en Wim van Huis ontwaarde. Deze "Krasse knarren" in de Leidse IJshal zijn vooral bekend als bassist en gitarist van de Zoeterwoudse popgroep "The Shoes".

Zij trainden dus ook gewoon en lieten zich niet weerhouden door de wind. En zo hoort het ook!

De minimumtemperatuur van vandaag was ruim 3 graden.

Dat was 10 jaar geleden wel anders.....

donderdag 3 februari 2022

Een overgestimuleerd immuunsysteem

Er zijn woorden en uitdrukkingen, die je graag zelf bedacht zou hebben. Vandaag stond in Trouw een column van Sylvain Ephimenco, die de woorden vond, die exact beschreven wat mijn huisarts mij aanraadde na mijn coronabesmetting in oktober.
"Jij hoeft geen booster te gaan halen", kreeg ik te horen: "Je hebt het beste vaccin gekregen, dan je kunt krijgen: je lichaam heeft de ziekte zelf overwonnen."
En hij voegde daar aan toe: "Als je de komende tijd een boosterprik gaat halen, kan je afweer juist minder worden. Je afweer kan overprikkeld raken."
Ephimenco wist dit zeer raak te typeren met "Een overgestimuleerd immuunsysteem", waarvoor zowel de Wereldgezondheidsorganisatie als het Europese geneesmiddelenbureau waarschuwen.

Afgelopen week heb ik mijn nieuwe QR-code maar eens opgeroepen. Door de nieuwe Europese regels is een vaccinatie 9 maanden geldig en een overwonnen coronabesmetting maar 6 maanden.
De binnenlandse QR-code is geldig tot 27 oktober, de buitenlandse tot 25 april. Ben ik als ik een meter over de grens ben ineens superbesmettelijk?
Ik ben vorig jaar in april en in juni gevaccineerd met Astra Zenica en heb de Delta-variant overwonnen. Hoeveel meer heb je nodig? Welke arts kan mij uitleggen, dat een vaccin 9 maanden bescherming biedt en een doorstane besmetting drie maanden korter?
De conclusie van Ephimenco, dat de spelregels tijdens de wedstrijd zijn veranderd, kan ik volledig onderschrijven. Met daarbij mijn toevoeging, dat de nieuwe spelregels er niet helderder op zijn geworden.

Ik ben geen antivaxer, maar ik heb geen zin om het risico te lopen op een overgestimuleerd immuunsysteem.

Bezemwagen van de bezemklas

Ruim een half jaar geleden kwam de Mammoetwet tot stand.

De MULO maakte plaats voor de MAVO. Zelf ben ik in de tweede klas op "Porta Vitae" blijven zitten, dus ik stroomde geruisloos in in de tweede klas van de MAVO. Voor degenen, die wel in de derde klas van de MULO kwamen, kwam er het verschijnsel bezemklas.
Daar de opzet en de inhoud van diverse vakken in MULO en MAVO heel anders waren, denk bijvoorbeeld aan het toen gloednieuwe multiple choice, kwamen degenen, die in de derde van de MULO bleven zitten of in de vierde zakten, met leerlingen van andere scholen in een gezamenlijke bezemklas.


Vanmorgen fietste ik met mijn vrouw naar de Leidse IJshal, waar ik met een twintigtal "Krasse knarren" de traditionele piramide van 25 kilometer aflegde. Het ging meteen al met een vliegende vaart. Het eerste rondje ging in 26 kilometer, daarna ging het nog wat harder.
Eén van de schaatsers merkte op: "Het lijkt wel of sommigen zich nog voor de Olympische Spelen willen plaatsen."
Een opmerking, die hout sneed, want op een gegeven moment werden we voorbijgereden met 30 kilometer per uur. Met de scherpe bochten op deze 200-meterbaan is dat best snel te noemen, zeker gezien de gemiddelde leeftijd van 65 jaar.

Bij de 25 rondjes, die ik op kop reed, werd ik vanaf de eerste ronde voorbij gestoven door bijna het hele peloton. Maar als je met 24 kilometer per uur stug door blijft gaan, keren de kansen op een gegeven moment. Langzaam maar zeker raapte ik de meesten één voor één op als een bezemwagen. De bezemwagen van de bezemklas.

Daar de Nederlandse delegatie al vrij snel vaststond, viel er voor hen niet veel te winnen. Anders ligt het met de buitenlandse inbreng. In onze gelederen rijdt de Afrikaanse kampioen mee, een schaatser uit de DDR en de Noorse schaatslegende Mårtin Långbrøk.
Voordat u uw hele maandsalaris inzet op de bekende schaatsers, elke Olympische Spelen kent de nodige verrassingen!
Dat geldt niet voor de bouw van IJshal "De Vliet". Van Rob Pijpers kreeg ik deze foto's vanmorgen toegezonden.
Voor het jezelf plaatsen voor de Olympische Spelen werk je met een trainingsschema, voor de bouw van een nieuwe IJshal werkt men met een bouwschema.
In Leiden liggen beide schema's nu op schema.
Zegt de man, die de bezemklas is misgelopen....

woensdag 2 februari 2022

Beton


Het was vandaag alleraardigst weer. Als het toch niet wil winteren, dan liever dit weer met sluierbewolking dan het waterkoude grauwe weer, dat we in januari veelvuldig meegemaakt hebben.

Vorig jaar stonden we aan de vooravond van een korte maar prachtige natuurijsperiode.

De kans daarop wordt dit jaar met de dag kleiner. Maar gelukkig kunnen we weer schaatsen in de Leidse IJshal aan de Vondellaan. Vanmiddag was dat bij de schaatsles over de Olympische Winterspelen. Rond het middaguur had ik 5 kilometer hardgelopen en in totaal heb ik vandaag 38 kilometer gefietst. Al met al een alleraardigste sportdag.
Eén van de fietsritten van vandaag bracht me naar de Voorschoterweg, waar ik vanmorgen na het boodschappen doen naar toe gefietst was. Daar nam ik poolshoogte bij de vorderingen van de bouw van Combibad en IJshal "De Vliet".
Tot mijn stomme verbazing zag ik, dat er al beton werd gestort.
Daar het behoorlijk blubberig was, fietste ik naar de Vlietzijde en zag daar, dat er al een deel van de vloer van beton was voorzien.
Ik had er ervaring mee. In mijn jeugdjaren werd hardrock ook wel aangeduid met de term beton!




Ich war unbeschreiblich Fröhlich!
Temeer daar er bij het fotograferen een appje binnenkwam van een "Krasse knar". Je kunt je inschrijven op een nieuwsbrief van De Vries en Verburg over de bouw van Combibad en IJshal De Vliet.
Zie https://www.devriesverburg.nl/projecten/recreatie/combibad-en-ijshal-de-vliet.

Het spreekt voor zich, dat ik me heb ingeschreven.
Daarnaast is op youtube de bouw ook nog eens te volgen.
Betoon uw vreugde om dit beton.

Olympiade

Met het oog op de Olympische Winterspelen in Beijing had ik de schaatsles in de Leidse IJshal aangepast aan dit thema.

Met 10 kinderen was ruim 80% van mijn woensdaggroep aanwezig. Na een paar rondjes inrijden begonnen we met de Olympische vlam: twee rondjes rijden met een fakkel in de hand, gevolgd door de landenpresentatie.

Met een vlaggenstok nog een rondje rijden. Daarna wandelden de atleten een rondje op de smalle ijzers.
We konden van start. Na een proefstart volgde een officiële start met een rondje hard rijden. 

Daar bij de Winterspelen ook de lange afstanden aan bod komen volgde daarop de 5 rondjes, voor veel kinderen best een lang stuk.
Aansluitend konden ze het even rustig doen met een paar rondjes curling: de steen weg gooien en daarna bezemen.
De bobslee werd tevoorschijn gehaald. Ze moesten snelheid maken en op hun billen in de bobslee springen. Ze gleden op het gladde ijs vrij lang door.
De tegenpool was de biathlon. Ze moesten skiën en op hun buik gaan liggen om een paar schoten met een geweer af te vuren. Als dat maar goed ging...

Het skiën kreeg een vervolg met de reuzenslalom en aansluitend het schansspringen: vaart maken, diep inzakken en vervolgens springen en op je schaatsen landen.
IJshockey kwam ook een paar rondjes aan bod met de puck beurtelings met links en met rechts wegschieten. Een paar kunstschaatsoefeningen werden gevolgd door de ploegenachtervolging. In tweetallen moesten de kinderen twee rondjes bij elkaar blijven. Beiden een rondje op kop. Ze mochten elkaar duwen en trekken om vaart te krijgen of te houden.
De aflossing bij het shorttrack sloot de Olympiade op de buitenbaan af. Eén rijder van ieder duo reed een rondje zo hard mogelijk, de anderen gingen in de houding zo diep mogelijk zitten en kregen dan een zet van degenen, die de ronde van 200 meter volbracht hadden.
Op de binnenbaan deden we als afsluiting van de schaatsles "Schipper mag ik overvaren?"

Het was een leuke les. Schaatstrainers, die er gebruik van willen maken: ga uw gang!
Om in de sfeer te blijven is hier de televisiegids van de Olympiade in Beijing.

dinsdag 1 februari 2022

1000 x schaatsen

Ik had nog een paar VVV-bonnen en als dan een boek langskomt met de titel "1000 x schaatsen", dan ben ik verkocht.

Rob van Vuure verzamelde heel wat feiten, lijstjes en anekdotes over de edele schaatsport en kleurrijke schaatsers. Het leest makkelijk weg en je hoeft het niet in één ruk uit te lezen. Als je even een tijdje moet wachten, is het een uitstekend moment om wat stukjes uit "1000 x schaatsen" tot je te nemen. Gemiddeld staan er zo'n 6 op een pagina, dus je kunt het ook makkelijk weer wegleggen. Hoewel?
Eén leuke anekdote had ik bij het zoeken naar een afbeelding van "1000 x schaatsen" al: een tweetal puzzels!



Het tweede boek betrof "De eenzame schaatser" van Willem Brouwer.


In dit boek doet de gepensioneerde gynaecoloog verslag van de barre Elfstedentocht, die hij als één van de slechts 69 gefinishte toerschaatsers wist te volbrengen.

Aanbevolen voor alle Elfstedenschaatsers.

Men moet dit boek niet verwarren met "Hoe sterk is de eenzame schaatser" van Erik Dijkstra. Dat boek gaat over Hans van Helden, één van de technisch meest begaafde schaatsers, die Nederland ooit heeft voortgebracht.
Die titel  is een vette knipoog naar één van de iconische liederen van Boudewijn de Groot.

Veel lees- en luisterplezier toegewenst.

110 jaar

Het is vandaag 110 jaar geleden, dat mijn moeder is geboren. 

Het was in een natuurijsperiode, waarin ook de tweede Elfstedentocht verreden werd.

Daar kunnen wij alleen maar van dromen.

Zelfs een paar dagen schaatsen op de Vogelplas gaat dit jaar moeilijk worden.

Maar gelukkig hebben we de Leidse IJshal nog. Deze door Ton Menken opgerichte kunstijsbaan draait al 46 jaar en de "Krasse knarren" doen dat ook al vele jaren. Sommigen komen er al vanaf de opening in 1976. Zelf begon ik "pas" in november 1979, toen ik in Leiden kwam wonen.
Het was vandaag behoorlijk druk, toen ik 5 minuten te laat het ijs betrad.

Met 25 "Krasse knarren" begonnen we aan de 125 rondjes. Het viel op de eerste kilomeer niet mee. Zonder ingereden te zijn moest ik meteen 25 kilometer per uur rijden. Maar ja, dan moet je als coördinator ook maar op tijd komen!
De rest van de series ging een stuk makkelijker. Alleen de eerste serie van 20 rondjes verliep ietwat chaotisch, doordat degene, die de kop zou nemen zich niet meldde. Nadat hij voor de tweede keer het verzamelpunt voorbij gereden was, begonnen we ook maar aan de 4 kilometer.
Zo kwamen de snelle rijders al snel op kop. Bij de derde ronde kwam het peloton al in 28 kilometer per uur door. Nou ja, peloton, het was verbrokkeld in een drietal pelotons met daartussen wat individuele schaatsers. 

Succes kent vele vaders, de mislukkingen stralen af op de coördinator. Gelukkig kon ik de fout meteen herstellen, doordat ik de serie van 5 kilometer in gelijkmatig tempo van 23 tot 24 kilometer per uur af te leggen.
Het tweede deel van de training verliep vrij rimpelloos, waarna we met een twaalftal van rimpels voorziene schaatsers in de kantine van de IJshal koffie, thee en warme chocolade gingen drinken. Daarna fietste ik naar huis. Na de storm van gisteren voelde het windstil aan. Desondanks stond er wel gewoon windkracht 5.