Baggeren op de Vogelplas

Het had vannacht in onze omgeving licht gevroren.

In deze temperatuur was ik na het ontbijt met een kleine omweg naar Ada's oude school gelopen om een fiets op te halen.

Op Weerwoord vond ik hoopvolle berichten.

En als klap op de vuurpijl nog een paar foto's, die vanmorgen in Groningen gemaakt waren.

Bovenstaande foto's zijn gemaakt door Mark uit Noordwolde, onderstaande foto van de Loosdrechtse plassen door Mischa uit Oud-Loosdrecht.

Ondanks het warme voortraject kan het dus snel gaan!

Daarnaast kreeg ik een appje van Elfstedenmaat Wil Verbeij.

Hij schreef, dat ze op de Vogelplas de laatste tijd aan het baggeren waren.

Dus naast de mogelijkheid, dat het langer duurt voordat de Vogelplas dicht ligt, liggen de zwakke plekken mogelijk op plaatsen waar je ze niet verwacht. Kortom, als ijsmeester van de Vogelplas werd het tijd om eens poolshoogte te gaan nemen.

Na met een paar klusjes gedaan te hebben op de volkstuin, waar ik zag, dat er inderdaad gebaggerd werd.

Gezien vanaf de boerderij.

Halverwege de Kniplaan.

Op de hoek bij het viaduct over de A4.

Bij de vogelkijkhut.

Vanuit de vogelkijkhut.
Bij het uitkomen van de vogelkijkhut zag ik dit bord met watervogels.

Deze ijsvogels waren niet terug te vinden op de vogellijst.

Bij de fiets teruggekomen zag ik nog een bord staan.

Hierop werd uitgelegd, waarom er gebaggerd wordt en op welke plekken. Klik op de foto om deze uitleg leesbaar te maken. Nu hebben we last van het baggeren, maar op termijn zorgen de beschoeiingen voor meer luwte, waardoor het ijs sneller aan kan groeien.
Dit houdt in, dat schuin links voor de vogelkijkhut het water dieper wordt en langs de Kniplaan de hoek langs de rietkragen kleiner wordt.

En mocht het genoeg vriezen, dan lijkt het, dat je in de hoek bij het viaduct het beste opstappunt. Ik weet niet, of de baggerschuit elders op de Vogelplas als ijsbreker op gaat treden. 
Als alternatief is er dan de Driemanspolder nog.

De verdwenen schaatsen

Het was tamelijk frisjes, toen ik vanmorgen naar de Leidse IJshal fietste. Onderweg kwam ik in een hagelbui te zitten. Het voordeel hiervan is, dat je er niet echt nat van wordt.

Na mijn Langlaufschoenen aangetrokken te hebben, moest ik nog even naar de w.c. Het lot van iemand, die plaspillen slikt. Ik had mijn helm, handschoenen en ijzers op een bank gelegd en bij terugkomst waren deze verdwenen.

Nu is het zonder schaatsijzers lastig schaatsen, dus ik ging op zoek, maar kon deze niet meteen vinden.

Gelukkig gaf één van de 15 "Krasse knarren" me een hint. Onder een tas had ik de ijzers niet verwacht. Inmiddels was het peloton zonder hun coördinator begonnen, zodat ik met een tweetal rondjes achterstand begon aan de 125 rondjes. Die rondjes zou ik niet meer inhalen. Ironisch genoeg stapte ik op het ijs op het moment, dat uit de luidsprekers "Summertrain" van "The Sandy Coast" klonk, terwijl de "Krasse knarren" eerder een wintertrein vormen.

De rest van de piramide van 25 kilometer reed ik wel netjes uit. Ik werd nergens op een rondje gereden en de 25 rondjes gingen weer vlak in 24 kilometer per uur. Na afloop schaatste ik met Leen van der Niet een paar rondjes extra, zodat ik toch met het juiste aantal kilometers thuis kon komen.
Dat deed ik na de koffie, thee en warme chocolademelk. Met Henk Distelvelt fietste ik nog een stukje op, daar ik in de Breestraat nog een paar bestelde boeken op ging halen bij Boekhandel Kooyker.

Met een tweetal Dwarsliggers verliet ik de winkel.

Thuis douchte ik me na mijn bloeddruk opgemeten te hebben: 112 om 62. Het is wel eens hoger geweest.
Na met mijn vrouw geluncht te hebben, fietste ik nogmaals naar de Vondellaan. In de regen ditmaal.

Daar zou ik in de IJshal een clinic Eisstockschiessen begeleiden. Het was door wat ziektegevallen een kleinere groep dan gepland, maar het was er niet minder gezellig om.

En dat is precies, waarom we Bavarian curling geven!

De rovers

Sinterklaas is weer vertrokken naar Spanje, net als het Spaanse elftal.

Volgens de berekening van de Rekenpiet komen ze tegelijk aan in Madrid.


De berekening hoe lang ik er over zou doen om bij de Leidse IJshal te komen was vrij simpel. In het winterseizoen fiets ik er minimaal viermaal per week naar toe en soms zelfs tweemaal op een dag.

Vandaag reed ik om half 4 naar de Vondellaan om schaatsles te geven aan kinderen uit Oegstgeest. Ik had als thema "Skiën". Er zijn veel raakvlakken met schaatsen, waardoor je de oefeningen vanuit deze sneeuwsport kunt uitleggen.

De houding komt redelijk overeen. Dat is een pluspunt.

Vooral Langlaufen komt qua beweging aardig in de richting. De kinderen schaatsen dan wat meer recht naar voren, maar als beginpunt van de oefeningen is dit een prima uitgangspunt.
De volgende stap is het laten hangen van het been, waar je niet op staat. Het rustmoment
Daarna gaan we een beetje slalommen. Eerst een klein beetje, maar langzamerhand met steeds grotere bochten. Het had wat meer weg van snowboarden.

Na 2 rondjes halve olifantenoren met het gewicht op de hiel van het standbeen, strekten we dit been uit, terwijl we ons gewicht zijwaarts lieten vallen. Ineens had je het nastrekken van de afzet te pakken!


De ski's konden worden opgeborgen en wij ontpopten ons als rovers. Ik had gezien, dat Ted Onderwater en Eef Plugge, die zaterdag ook aan de Sinterklaasloop hadden meegedaan, klaar waren met de plastic noppen, die zij voor het schaatsen gebruikten. Nu had ik het gewoon kunnen vragen, of we ze mochten hebben, maar het is natuurlijk veel spannender, als je de halve bollen van plastic ging roven.

Zo gezegd, zo gedaan. Met een rode, gele op blauwe nop kwamen de rovers terug.

De eerste oefening was jongleren. Je moest de nop in de lucht gooien en deze al schaatsend weer vangen en zo een rondje van 200 meter rijden.
De volgende ronde was de moeilijkste: de nop op je helm zetten en dan een rondje schaatsen. Hoewel ik behoorlijk stabiel schaats, viel mijn halve bol vijfmaal van mijn helm.
De slotronde was om de nop op je rug te zetten en dan de ronde te schaatsen. Slechts een enkel kind lukte het om de nop op de rug te houden.

De rovers mochten daarna Eisstockschiessen met de plastic noppen. Als alternatieve estafette mochten ze om beurten de nop naar voren schuiven.

Aan het slot mochten de rovers in het bos-bos-bos slalommen tussen de bomen door. Bij gebrek aan bomen op het ijs deden we dat maar tussen de geroofde noppen door.

Als dat geen roversfeest was....

Het daghet in den oosten

Gewend als wij van jongs af aan zijn, dat ooievaars in de herfst naar het zuiden trekken, blijft het toch een vreemde gewaarwording om nog steeds ooievaars in onze omgeving in een weiland rond te zien stappen om hun kostje bij elkaar te vinden.


Met temperaturen rond het vriespunt in de nacht is het wel degelijk licht winters weer te noemen, vooral met vorst aan de grond.

De komende tijd zullen we ook met licht winters weer te maken krijgen.

Op weerwoord.be zwabberen de weerkaarten en dergelijke nogal, maar kansloos zijn ze beslist niet.

De lange te warme periode kunnen we de komende weken achter de rug laten.

Het interessantst vind ik altijd de ijspluim.

Zoals gezegd, kansloos is het niet, maar daarbij denk ik eerder aan de ijsbaan van Warmond dan aan de Vogelplas.

Vanmorgen fietste ik met mijn vrouw mee naar haar oude school. Ik besloot het rondje naar "De Helianth" en de Boerenmarkt andersom te fietsen. Hierdoor kwam ik met het ochtendgloren bij het bouwterrein van IJshal "De Vliet".



Meteen kwam bij mij een lied met een toepasselijke titel van de Vlaamse folkgroep "Rum" naar boven: "Het daghet in den oosten".


Er gloort een schitterende toekomst voor de schaatssport in de Leidse regio.

Sinterklaasloopbenen

Sinterklaas heeft dan heden de benen genomen
om met de boot veilig in Spanje aan te komen.
De dag na pakjesavond stapt hij op zijn schip,
dat op ze langzaam verandert in een kleine stip.

Vlakbij het koudste meetpunt van Nederland
vertrok de Schaatspiet goed aangekleed, want
op klomphoogte had het nog harder gevroren
en dan kwam de wind ook nog eens van voren!
Toen hij eenmaal bij de Leidse IJshal was aangekomen,
stalde hij zijn fiets, maar op het ijs kon hij alleen dromen
van schaatsen op souplesse, want die was er even niet.
Hij had last van Sinterklaasloopbenen, deze Schaatspiet.
Met zware bovenbenen verscheen Piet aan de start,
maar gelukkig voor hem ging het schaatsen niet hard.

Langzaam maar zeker verdween het zuur uit de benen,
waarna de snelheid opliep en de brede slagen verschenen.
Technisch liep het lekker bij de 25 rondjes op het ijs
met een 5 kilometer lekker vlak in 24 in het uur als bewijs.

Daarna kwam zowaar de souplesse stukje bij beetje terug.
Bij een goed getraind sportlichaam gaat dat soms best vlug.
Dus beste mensen, onder ons gezegd en gezwegen,
je herstelt stukken sneller als je meer gaat bewegen!

Lieve vrouw

 Lieve vrouw,

Deze bisschop ziet je menigmaal op je fiets trappen
naar de volkstuin om tussen de bedden te stappen
en je te verwonderen over de groeikracht van de natuur.
Je verblijft en werkt op die plek dan ook menig uur.
Daarnaast werk je ook nog een ochtend in de week
op je voormalige werkplek in de schoolbibliotheek.
Ook met mantelzorg ga je regelmatig aan de slag
en bezorg je je ouders dan weer een ontspannen dag.
Daar komen ook de oppasdagen in Rotterdam nog bij.
Hiermee maak je de kleinkinderen en hun ouders blij.
Kortom, de Sint vindt je een vrouw uit duizenden
en hij besloot zijn trouwe Piet er op uit te zenden
om een toepasselijk cadeau voor je te gaan zoeken.
Deze leesgrage Piet heeft een voorkeur voor boeken.
Hopelijk zul je hem dit niet euvel willen duiden
dat dit geschenk een aantal stille uren in zal luiden.
Derhalve, sluit je even af van je eigen omgeving
en doe straks inspiratie op met de omwenteling.

Sint en Leespiet