Langs het spoor

Om 7 uur werden we wakker. We luisterden naar "Vroege Vogels" voordat we om 8 uur uit bed stapten. Ada ging douchen, ik deed dat pas nadat ik brood gehaald had in Nava.







Zowel heen als terug liep ik onder het tunneltje onder het spoor door. Met een quartro en quartro croissants in het kleine rugzakje was ik na 6 kilometer terug.




We ontbeten met zijn vieren. De rest van de ochtend deden we wat kleine klusjes. Maar ook de bijen en hommels en andere kleine beestjes waren actief, doordat de zon na dagen van bewolking eindelijk doorbrak.







Ik wandelde nog een stuk met Ada richting Quintana om langs het spoor naar het steile pad naar het bos te wandelen.




Via Llames Altu wandelden we terug, waar we om 3 uur bonensoep met kokkels en garnalen aten. Na de lunch maakten we een wandeling met de kinderwagen.

Daarna keek ik naar de finale van de Amstel Gold Race, die door Remco Evenepoel gewonnen werd.

's Avonds aten we de restjes van de afgelopen dagen en las ik een stukje verder in "Het dilemma".

Maar voor het zo ver was had ik met volle teugen genoten van een prachtige zonsondergang.

Geen Hollen door de bollen

Door omstandigheden kwam het dit jaar niet uit om mee te doen met Hollen door de bollen. Kan gebeuren. Volgend jaar is het weer nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Er waren thuis wat huishoudelijke klussen te doen en ons wacht verder een drukke week. Hoezo, pensionado's hebben alle tijd?

Na thuis de lunchpakketten klaargemaakt te hebben, fietste ik naar de volkstuin, waar ik met Ada lunchte. Terwijl zij met haar groene vingers op de tuin in haar element was, fietste ik met een ommetje naar huis, waar ik mijn sportkleding aantrok voor een duurloop van ruim 5 kilometer door de Stevenshof, waarna ik thuis uitzwetend de finale van de Amstel Gold Race, die enigszins verrassend werd gewonnen door Tom Pidcock, kon zien.

Daarna douchte ik me, knipte mijn nagels en maakte het bed op. Morgenavond is de eerste droogtraining van IJVL en VIJL, zodat we kunnen zeggen, dat de training voor het nieuwe schaatsseizoen dan is begonnen.

Ik vertrek

Tijdens mijn studie voor bibliothecaris aan de Frederik Muller Akademie in Amsterdam kwam ik in aanraking met het verschijnsel "Liber amicorum". In gewoon Nederlands een vriendenboek.

Gisteren kreeg ik zo'n onvervalst liber amicorum in handen, dat geschreven is door "Krasse knar" Hans den Outer onder de simpele, maar de lading goed dekkende titel "Ik vertrek".

De ondertitel "38 jaar fietsen en schaatsen" verhaalt over de periode 1985 tot 2023. In deze periode hebben auteur Hans den Outer en Henk Distelvelt zeer veel samen gesport, waarbij de gezelligheid en de gein altijd een grote rol gespeeld hebben.
Al die jaren heb ik op dinsdagavond met dit illustere duo geschaatst in de Ton Menken IJsbaan.

Na afloop werd bij blond schuimend bier de training grondig geëvalueerd.

In die tijd trainde onze trainingsgroep van de IJVL bij "Swift" en in de kantine kwamen we hen in de kantine van deze Leidse wielrenvereniging vaak tegen.
De laatste 10 jaar schaatsten we samen met de "Twee van Breda", waar ze de boel graag op stelten zetten. Wat dat aangaat is "Ik vertrek" een feest van herkenning. Dat geldt ook voor het schaatsen op natuurijs in de Leidse regio: de Vogelplas, de Kagerplassen enzovoorts.

De kers op de taart was de Elfstedentocht van 1997, die veel schaatsers uit de Leidse IJshal gereden hebben.

Henk en Hans waren in teamverband vaste deelnemers aan de 1000 rondjes van Leiden.
In "Ik vertrek" staan ook veel fietstochten beschreven, van Zuid-Limburg tot Italië en Spanje. Daarbij werden de Picos de Europa op de grens van Cantabrië en Asturias beklommen, een prachtig gebied, dat ik iedereen kan aanbevelen.

Boy van Dijk wordt gememoreerd als samenbindende factor in de vriendengroep, die ook Loek Noest inmiddels is verloren. Het gevoel voor humor bleef intact.

Het optreden van "The Shoes" in "La Bota" had het liber amicorum ook gehaald.
Door het vertrek van Henk Distelvelt is het bij de "Krasse knarren" in IJshal De Vliet een stuk stiller geworden. We missen de geintjes van de "Twee van Breda".
Henk, veel plezier in het Brabantse land.

Houdoe!

Watersnoodramp

Het zal niemand ontgaan zijn, dat Limburg afgelopen week getroffen is door een watersnoodramp.

Het is een onwezenlijk beeld als je zag, dat het water aan alle kanten naar beneden kwam zetten.


Zoals gebruikelijk waren er creatievelingen, die zich uitleefden op deze beelden.

Zelf ben ik heel wat keren in Limburg geweest om te fietsen en te wandelen. Het Mergelland is en blijft prachtig. Maar nu even niet.

Het is dus volkomen terecht, dat het Rode Kruis giro 777 heeft ingezet om geld in te zamelen voor de getroffen Limburgers. Natuurlijk is het een druppel op een gloeiende plaat, ook al is de vergelijking in dit geval niet helemaal juist, maar ik roep iedereen op om royaal te geven.

Het is een kwestie van solidariteit. Wat nu in Valkenburg aan de Geul geschiedt, zou ook in Valkenburg aan den Rijn kunnen geschieden en dan hopen wij, dat anderen ook klaarstaan om ons te helpen!
Het waren dan ook bizarre weerkaarten deze week.

Aan de westkust is geen druppel gevallen. Extreem weer derhalve. De klimaatopwarming laat zich voelen.


Een paar weken geleden 50 graden Celsius in Noord-Canada, nu overstromingen in Limburg.

En dan te bedenken, dat het noodweer in België en Duitsland nog harder toesloeg. Bij onze Zuiderburen zijn tot nu toe 27 doden geteld, bij onze Oosterburen 133, terwijl er nog honderden mensen vermist zijn.

Tijdens onze fietsvakanties in en om de Eifel zijn we door zwaar getroffen gebieden gereden, zoals over de mooie Ahr Radweg. Ook Erftstadt en Euskirchen behoorden tot de zwaar getroffen plaatsen.

Bij het stuwmeer van de Rursee was men bang, dat de dam instabiel zou worden. Dan zou de ramp niet te overzien zijn geweest.

Kortom, al ver voor de watersnoodramp waren wij al ramptoeristen.....