Volle bak

De eerste keer met de "Krasse knarren" in november was het in dubbel opzicht volle bak. Ik was redelijk vroeg naar IJshal De Vliet gefietst, zodat ik nog even in kon rijden. Ik zag een paar "Krasse knarren", die er voor het eerst dit seizoen weer bij waren.

Door de teruggekeerde schaatsers was het volle bak, maar er werd af en toe flink volle bak gereden. In de eerste serie van 8 rondjes zaten er al 3 van 34 seconden bij. 

We reden met een peloton van 15 "Krasse knarren", waar zich bij diverse series andere schaatsers bij aansloten. Bij de 20 rondjes, die ik op kop reed, deed ik dat grotendeels in rondjes 36. Een viertal snelle schaatsers lapte me na 5 rondjes al. Het scorebord gaf dat loepzuiver aan. Zij reden rondjes van 30 seconden. Rekenkundig klopte het helemaal.
Voor mij had het geen zin om te proberen hen bij te houden. Dit topsnelheid heb ik simpelweg niet.

Maar bij andere series probeerde ik het wel zoveel mogelijk bij te houden.

Mijn piek lag bij de daarop volgende 16 rondjes. Daarvan gingen er maar liefst 10 in 34 seconden. De vorm moet dus redelijk goed zijn, anders hou je die snelheid niet zo lang vast.

De volgende serie ging wat rustiger, maar we gingen bij de tweede serie van 8 omlopen van 250 meter op herhaling. Na de opening van 40 seconden volgden louter 34-ers.

Wat dat aangaat voelde de laatste 4 rondjes op techniek rijden als dansen op het ijs, ook al gingen 3 ervan in 35 seconden.

Er was derhalve in dubbel opzicht sprake van volle bak!