Buizerdloop

Vanmorgen fietste ik met mijn vrouw naar Leiden Centraal. Zij ging met de trein naar Schiedam, waar zij met een zus had afgesproken om een tante te gaan bezoeken. Ik fietste door naar "De Helianth", waar ik fruit en melk haalde. 

Thuisgekomen trok ik mijn hardloopschoenen aan en liep over het fietspad naar het olifantenpaadje langs het geluidsscherm om het weiland bij de Stevenshof.

Met een bocht liep ik terug naar de Schenksloot.

Bij de faunapassage naar de Ommedijk waren veel paddenstoelen te zien.





Maar ik vond ook een bierflesje langs tussen het fietspad en de boomstammen. Het bleek een niet geopend flesje Hertog Jan. Daar dit op Pedagogische Academie "De la Salle" één van de eerste liederen was, die we met de blokfluit moesten spelen en daarna zingen, legde ik het flesje uit het zicht voor de terugweg.

Ik liep door naar "Nellesteijn", waar aan de overzijde van de sloot een mooie paddenstoel stond.


Ik liep door naar de toegangsweg naar het Valkenburgse meer, dat al bijna een jaar goeddeels afgesloten is.


(Klik op afbeelding om tekst te vergroten)

En zo liep ik voor het eerst in 2026 langs het Valkenburgse meer aan de afgesloten kant.



Het stationnetje van het Smalspoor was mijn keerpunt.

Ik zag duinsterretjes staan.

Maar ik zag ook een dode vogel liggen, die half gefileerd was.

Aanvankelijk gaf Obsidentify een houtduif op, maar dat klopte niet met de vogelklauw.

De buizerd, die nu werd opgegeven, leek me beter te kloppen.
Ik liep nu naar het afgesloten deel van het Valkenburgse meer.



De hekken van het fietspad stonden open, maar ik ging niet doorheen.

Ik liep langs de kant van het meer.







Half verscholen in een rietkraag zat een blauwe reiger.

Aan de overzijde van de sloot liepen in het weiland 2 ooievaars en een grote zilverreiger.



Kennelijk is er voor hen hier voldoende voedsel te vinden.
Ik liep over dezelfde route terug en haalde het bierflesje op. Met een volle Hertog Jan liep ik de laatste van de 10 kilometer lange Buizerdloop naar huis toe.