Schaatsen op natuurijs tot zonsondergang is één van mooiste dingen in het leven. De prachtige pasteltinten aan de hemel maken schaatsen dan nog bijzonderder.
Nu is schaatsen op natuurijs al een bijzonderheid in dit tijdsgewricht, maar om dat in de avondschemering te doen maak je al helemaal niet vaak mee.
Gisteren hadden we bij het ontwaken al een mooie zonsopgang.
Om half 3 zou ik in IJshal De Vliet een kinderpartijtje leiden. Olivier, één van de jonge trainers van de IJVL, hielp me een handje daarbij. Het partijtje liep als een tierelier. De groep was, heel uitzonderlijk voor een kinderpartijtje, behoorlijk homogeen. Er zat zodoende veel vaart erin.
Toen het partijtje afgelopen was, gingen de meeste kinderen van de funbaan naar de 250-meterbaan. Dat deed ik ook om ruim 20 rondjes te schaatsen. Ondertussen was de ijshockeywedstrijd tussen Leiden Gladiators en Alcmarian Flames bezig.
Wie zijn klassiekers kent, weet al hoe dat afliep.
Zodoende begon het al te schemeren, toen ik op de fiets stapte. Ik kon zodoende genieten van prachtige winterluchten.
Ik reed van IJshal De Vliet naar de volkstuin, waar mijn vrouw 's middags gewerkt had.




Het is regelmatig mooi, als de avond valt.

maandag 19 januari 2026
Schaatsen tot zonsondergang
Labels:
Boeken,
Fietsen,
IJshal De Vliet,
Natuurijs,
Schaatsen,
Stripverhalen,
Wandelen
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten