Sneeuwklokjes en sneeuw

Woensdag, gisteren en vandaag gaf ik in IJshal De Vliet dezelfde schaatsles aan kinderen. Het thema was "Sneeuw".

Daar de groepen vorige week gehalveerd waren door de flinke hoeveelheid sneeuw, kon ik nu drie dagen op rij uitpakken met sneeuwgerelateerde oefeningen.


Waar de sneeuw is verdwenen zijn nu de sneeuwklokjes verschenen.
De les was opgebouwd uit een drietal onderwerpen: de sneeuwpop, sleeën en sneeuwballen gooien.

Bij de sneeuwpop moest je het eerste rondje van 250 meter een grote sneeuwbal rollen en de volgende een paar kleinere ballen op stapelen. Doordat je dit vanaf de ijsvloer moest doen, zat je 2 rondjes lang in de goed kniehoek. Met een wortel hield je je 2 handen voor je neus en met de ogen maakte je een brilletje van door de duimen en wijsvingers tegen elkaar te houden voor je ogen. De kinderen letten daardoor niet op hun schaatsen, waardoor dit eigenlijk altijd goed ging.
De mond van een sneeuwpop is niet netjes recht. We gingen dus een rondje gekke bekken trekken. De kinderen moesten daar hun best voor doen, bij mij was mijn gewone gezicht al gek genoeg....

Dan was er de hoed van de sneeuwpop. Ieder kind kreeg een pylon. Deze mochten ze op hun helm vasthouden. Bij de tweede ronde maakten ze voor iedere volwassene een buiging, terwijl ze hun hoed afnamen. Bij hun ouders aangekomen zelfs een drietal buigingen.

Tenslotte moesten ze met de bezem als stijve harken over het ijs paraderen. Als je met rechte benen op het ijs terechtkomt, dan kom je op je hak en kun je vrij lang doorglijden op je schaats.

Met de slee springen we er op. Dan heb je de valoefening, waarbij je lang door kunt glijden op je billen.
Een slee kun je trekken. In tweetallen moest je elkaar een rondje trekken. Daarna in drietallen, waarbij de voorste trok en de achterste duwde. De middelste hoeft alleen maar op de schaatsen te staan. Iedere ronde werd van plaats gewisseld, zodat de kinderen alledrie een keer op elke plek waren.
Tot slot was de trainer het rendier, dat alle kinderen tegelijk trok.

Als slotstuk hadden we het sneeuwballen gooien. Eerst raapten we sneeuwballen van de grond, die we vervolgens weg gooiden. De tweede keer kregen alle kinderen een plastic nop, die als sneeuwbal dienst deed. Deze gooiden ze weg, raapten deze op en dat een rondje lang. De tweede ronde zelfs met twee noppen. Je wilt niet weten, hoe vaak de kinderen bukten in de schaatshouding!
Het hilarische slotstuk was een rondje schaatsen, waarbij de kinderen alle noppen als sneeuwbal tegen de meester aan mochten gooien. Deze sneeuwballen bleven op het ijs liggen. De slotronde raapten we alle noppen van het ijs.
Rond iedere sneeuwperiode is deze schaatsles te gebruiken. Veel plezier gegarandeerd!