Wintertriatlon

Het is alweer aardig wat jaar geleden, dat ik aan de hele wintertriatlon had meegedaan. Volgens mij was dat in maart 2007, dus 19 jaar geleden. Daarna werd de triatlon omgezet in run-skate-run en later in de biatlon. Tot ook deze een stille dood stierf. Daarna werd er niet meer zo'n duurevenement georganiseerd rond de Leidse IJshal aan de Vondellaan, maar wel een aantal jaren de 1000 rondjes van Leiden.

Veel is er in die jaren veranderd, alleen de oude Peugeot-racefiets is hetzelfde gebleven. 

Ik zou 2 jaar geleden herintreden, maar een griep anderhalve week ervoor gooide roet in het eten. De halve wintertriatlon was toen het hoogst haalbare.

Ik was dus heel benieuwd, hoe de hele wintertriatlon na bijna 2 decennia zou gaan.

Om 9 uur vertrok ik naar IJshal De Vliet, waar ik startnummer 235 ophaalde en héél veel bekenden tegenkwam. Aan de Stammtisch met meesterschilders Wil van Leeuwen en Theo Koek nam ik mijn eerste sportgel en sportdrank voordat ik me naar het startvak begaf. Daar kwam ik voormalige "Krasse knar" Aldert Prast tegen. Mini en Maxi op de wintertriatlon.

Om 20 voor 11 klonk het startschot en konden we vertrekken. Ik liep helemaal achteraan. Dat doe ik bewust. De eerste kilometers gebruik ik om me warm te lopen. Deze truc gebruik ik ook bij de Leiden Marathon. Alle energie, die je bespaart door niet in te lopen, heb je aan het eind nog over.
In de kleding van Olympiër Tijmen Snel haalde ik zoetjesaan een aantal lopers in. Na de eerste ronde nam ik een debuterende vrouw op sleeptouw. De kunst van het doseren beheers ik tot in de puntjes.