With a little help from my friends

Op de terugweg van de kapper kwam ons op het fietspad langs de Tjalmaweg een fietser tegemoet, die naar ons zwaaide. Ik had niet gezien wie het was. Het dragen van een zonnebril is niet bevorderlijk voor het herkennen van mensen.

Ada had Jaap Kroes wel herkend. Zij fietste door naar haar oude school, waar een fancy fair werd gehouden om geld voor een groen schoolplein bij elkaar te sparen. Ik reed naar huis om te lunchen.

Om 4 uur fietste ik naar IJshal De Vliet, waar ik 2 schaatslessen achter elkaar zou geven.

Even zag het er naar uit, dat ik in mijn eentje de hele groep van de Sven Kramer Academy zou krijgen. De 2 trainers, die er vorige week waren, waren verhinderd.

Een noodkreet op de groepsapp van de trainers bracht uitkomst. Bert Hoogeveen en Andrea Landman kwamen helpen, zodat we net als vorige week de groep in tweeën konden splitsen. Bert had de gevorderdengroep, Andrea en ik de beginners.

Met een beetje hulp van schaatsvrienden werd de schaatsles een succes. Na de dweilpauze was het met 75 kinderen van de IJVL en de buitenschoolse sport een stuk drukker. Met Walter Derks had ik een groep van 16 kinderen. Het was een redelijk homogene groep. Sommige oefeningen waren hetzelfde, een groot deel was toch anders.
Er zat echter 1 constante in de schaatslessen: ze waren speels!
En ik hoefde de klus niet alleen te klaren.