Ontruimingsoefening

 
We beleefden een koude start van de dag. Het was helder weer, dus de lucht kon flink afkoelen. Maar toen ik om half 9 naar IJshal De Vliet fietste, werd ik hierdoor wel verblind door de laagstaande zon.

Door de komst van weer enkele teruggekeerde "Krasse knarren" was het vanmorgen het grootste peloton van de donderdagen van dit seizoen tot nu toe.
Doordat ik een beetje laat ben, moest ik zonder inrijden meteen meedoen met de piramide van 100 rondjes. Bij de eerste keer aanzetten voelde ik mijn rechterschaats wegglijden alsof er een papiertje of een stukje riet onder zat. De eerste ronde reed ik wat onzeker, waardoor ik moest lossen. Ik reed rondjes 38, waar de anderen als 34-ers reden.

Daar ik dacht, dat er een braampje op mijn rechterschaats zat, wisselde ik de ijzers van mijn schaatsen. Het grote voordeel van de kluunschaatsen. Met rechts reed ik weer zeker, maar met links bleef het daarna toch wat voorzichtiger rijden. Het peloton had daar geen boodschap aan. Dat ging vol gas door. Derhalve werd ik met enige regelmaat op flinke achterstand gereden. Alleen de 20 rondjes op kop van het peloton kon ik goed bijblijven. 

Op het groepje snelle mannen na, die net geen derde rondje op het peloton konden pakken natuurlijk....
Naarmate de training vorderde werd ik regelmatig op een halve ronde gereden. Ik was teveel met mijn ijzers en het ijs bezig. Zaten er toch bramen op, of was het ijs rondom de blauwe lijn hobbelig?
Ging het slecht? Een rondje 34,8 is dat zeker niet, maar een echte versnelling zat vandaag niet in mijn benen.
De laatste serie van 8 rondjes gingen na een opening van 38,9 in 34,9 en daarna louter 35-ers. We maakten ons op voor de laatste 4 rondjes van de piramide, toen het alarm afging. Iedereen moest het gebouw verlaten. Ik vermoedde, dat het een ontruimingsoefening was en klikte mijn ijzers voor de tweede keer van mijn langlaufschoenen en wandelde rustig naar buiten. De anderen troffen het minder. Zij moesten de trap af klûnen en daarna de hele kantine door, tot we buiten voor de deuren van de hoofdingang stonden.

Voor de vorm was er boven de keuken met een rookbom rook ontwikkeld om het echt te laten lijken. De zwemmers stonden in de kantine te kleumen, daar de schuifdeuren open stonden en het in de kantine ook koud werd. Ik kon niet nalaten om in het voorbijgaan te zeggen: "Een goede training voor de Nieuwjaarsduik!"

Op een gegeven moment kregen de zwemmers een isolatiedeken aangereikt. Wat dat aangaat hadden de schaatsers het makkelijker. Schaatskleding is een stuk behaaglijker dan zwemkleding.


"Dit is nog eens een échte cooling down!", zei ik tegen de "Krasse knarren" om me heen.


Donald Trump kwam afgelopen dinsdag van een koude kermis thuis.

Daar de meeste "Krasse knarren" inmiddels weg waren, maakten we de 100 rondjes niet af. Overmacht heeft zoiets...