Oei, ik groei

Een van de bekendste informatieve boeken in de bibliotheek is "Oei, ik groei".

Vandaag konden mijn vrouw en ik de juistheid van die titel met eigen ogen aanschouwen. Na vanmorgen in filiaal Hoornes/Rijnsoever gewerkt te hebben, fietsten we samen naar Leiden Centraal, waar we de trein naar het zuiden namen. In Rotterdam leenden we een tweetal OV-fietsen, waarmee we naar het woonhuis van onze kleinzoon reden.
Na een week kon je zien, dat Faas al gegroeid was. Hij zocht al een beetje oogcontact. Iedere grootouder zal dat wel herkennen: dan smelt je. Faas is dan ook in een warm nest terecht gekomen.
Ada kookte en ouders en grootouders hadden een gezellige maaltijd samen. Onze kleinzoon mag dan in een week al wat gegroeid zijn, gelukkig gaat het in die tijd niet zo snel, dat hij dan al aan tafel kan zitten.
Door de geboorte op Goede Vrijdag had hij echter wel een jaarlijkse traditie in het honderd laten lopen: Paaseieren zoeken. Teneinde dit gemis enigszins op te vangen, hadden wij er maar eentje meegenomen.

Een miezerig loopje

Vanmorgen liep ik naar de volkstuin. Nadat ik de planten in de kas water had gegeven, liep ik langs de ravage, die de aanleg van de Rijnlandroute rondom de Stevenshof aanricht, naar de markt in onze wijk, waar ik wat fruit haalde.

Met 10 kilometer was het een miezerig loopje. Natuurlijk is 10 kilometer vrij weinig als je tussen 2 lopen van 30 kilometer in zit en de afgelopen 2 dagen ruim 100 kilometer hebt gefietst. Maar dat miezerig had meer met het weer te maken. De hele duurloop verplaatste ik me in een miezerregen.
Het past mooi in het vrij pittige duurblok in aanloop naar de marathon van Leiden, waarin "Hollen door de bollen" de volgende duurloop is.

Gezien de weersverwachtingen voor het komende weekeinde wordt het geen miezerig loopje....

Rondje Nieuw-Vennep

Enige tijd geleden hadden we voor gisterenavond met de reüniecommissie van jongerenkoor "Oktopus" een vervolgvergadering afgesproken in Nieuw-Vennep. 

Dat kwam mooi uit, want een schoonzus van me werd gisteren 75 jaar. Zo kon ik 2 vliegen in 1 klap slaan. Ik had derhalve 's middags vrij genomen. Vanaf mijn werk in filiaal Hoornes/Rijnsoever fietste ik via Voorhout door de Bollenstreek. Ik reed een deel van het parcours van "Hollen door de bollen", waar ik zondag wederom aan mee ga doen.

Langs de Keukenhof fietste ik naar Nieuw-Vennep, waar ik eerst even naar het kerkhof ging, waar mijn ouders begraven liggen, de overgrootouders van  mijn kleinzoon Faas.

Vandaar fietste ik naar mijn geboortehuis, waar ik de jarige uiteraard hartelijk feliciteerde. Bij Leo en Joke had ik een gezellige middag. Ik kon ook blijven eten. Na de uiensoep en Jan in de zak trapte ik naar het voormalige klooster, waar we de vergadering van "Oktopus" en "Mitswa" hadden. Allerhande praktische zaken rond de repetities en het zingen op 30 juni werden doorgesproken. Niet onbelangrijk was de liedkeuze.

Wie denkt, dat dit alles in alle ernst geschiedde, vergist zich deerlijk. Vooral toen we wat oude anekdotes ophaalden, lagen we af en toe dubbel van het lachen. Zoals de keer, dat we zongen voor de Katholieke Kappersbond. Verbijstering was er alom, toen ze de euvele moed hadden, de penningmeester naar voren te roepen om de onkostenvergoeding in ontvangst te nemen....

Na afloop ging ik met Bas Warnink nog even een Leffe Blond drinken in "De Kroeg", een pas geopend café in Nieuw-Vennep.
Om half 11 fietste ik weer op Leiden aan, waar ik een uur later aankwam met 61 kilometer op de teller.

Beschuit met muisjes

Op mijn werk is het een traditie, dat degene, die opa of oma wordt, trakteert op beschuit met muisjes.
Nu betreft het voornamelijk oma's, maar na de geboorte van Faas kon ik meedoen met deze traditie.

Ook al was het mijn vrije ochtend, vanmorgen fietste ik toch naar de Hoofdbibliotheek in Katwijk. Na de 30 kilometer hardlopen van gisteren kon ik vanmorgen toch niet hardlopen. Daar ik toen geen meter gefietst had, was dit een mooie gelegenheid om de benen los te rijden.

Ik kon gewoon traplopen, dus ik was niet te diep gegaan, maar op souplesse fietsen is altijd goed voor het herstel. Onder een grauw wolkendek fietste ik naar Katwijk om na de ochtendpauze op het werk om vervolgens door de duinen in het zonnetje naar de volkstuin te trappen. Daar gaf ik de planten in de kas water. Na een hersteltraining van 29 kilometer was ik weer thuis.

OPAashaaswijkloop

Vandaag stond de eerste 30 kilometer in de aanloop naar de marathon van Leiden op het programma. Exact een jaar geleden stond die dat ook, maar met een veel te hoge bloeddruk wilde ik toen geen enkel risico nemen. Ik liep destijds toch maar de halve marathon. De rode lantaarn was toen mijn deel.

Thuis gekomen kreeg ik toen te horen, dat mijn oudste broer Kees was overleden.

Hoe anders is het dit jaar. Op Goede Vrijdag is onze eerste kleinkind geboren. In de behoorlijk uitgebreide familie Breed zeggen we: "Beter één erbij dan één eraf!"
Uiteraard zijn we nog steeds in de wolken met Faas. Desondanks ging ik niet naast mijn schoenen lopen, toen ik in een miezerregen naar de Haaswijk in Oegstgeest liep. Ik heb mijn nieuwe sportschoenen niet voor niets gekocht.

In marathontempo liep ik de kleine 8 kilometer naar de start. Ik zou de 15 kilometer lopen, maar ik was dusdanig vroeg, dat ik tijd genoeg had om alvast 1 rondje van de 3 te lopen. Ik schreef me dus in voor de 10 en liep het eerste rondje alvast.
Bij terugkomst had ik nog een minuut over voor de start van de OPAashaaswijkloop. Ik nam een energiegelletje en dronk een heupflesje water half leeg en vertrok als een van de laatste lopers. Na een meter of 500 lopen haalde ik Andrea Landman in. De rest van de 10 kilometer zou ik samen met haar lopen. Mensen, met wie je de Elfstedentocht hebt geschaatst, hebben toch een streepje voor bij je.

In een goed marathontempo liepen we de 2 rondjes door Haaswijk en om de Klinkenbergerplas. Bij de brug naar het meertje toe kwam "Krasse knar" Mart Moraal op me afgestapt: "Gefeliciteerd, opa!"

Ik hield Andrea uit de wind op het stukje tegenwind langs de plas en loodste haar naar een voor haar doen goede tijd op de 10 kilometer.

Tot onze stomme verbazing had Andrea de 10 kilometer bij de dames gewonnen. Wat een verschil met vorig jaar, toen de rode lantaarn in het spel was. Dit zijn toch de mooiste momenten in de sport: winnen als je nergens op rekent.

Andrea fietste met een bos bloemen naar huis toe, terwijl ik daar naar toe liep. Met haar en Paul aan tafel gezeten dronk ik drie koppen groene thee en kletsten we bij over van alles en nog wat. Daar Paul sterk is in mentale coaching ging ik naar huis met deze fraaie uitdrukking: "Het gaat niet om kracht, maar om wilskracht."
En die wilskracht had ik hard nodig op de laatste 5 kilometer. De Schwung was er toch wel uit....

Marathonschema

Het was een rustig dagje vandaag. Wat utteren, terwijl uit de grauwe lucht wat regen naar beneden kwam zetten. Vergeleken met de rest van Nederland viel het erg mee met de neerslag.

Het is trouwens bijzonder lang te koud voor de tijd van het jaar.

Vanmiddag zijn wij naar de volkstuin gefietst, waar ik nog wat takken knipte, terwijl Ada nuttiger werk deed. Dat is dan ook het verschil tussen groene vingers en twee linkerhanden.
Ik gebruik dan ook liever mijn benen. Morgen ga ik beginnen met het echte duurwerk voor de marathon van Leiden. Ondanks de niet zo goede weersvoorspellingen wil ik mijn eerste 30 kilometer gaan lopen. Ik wil dan in Oegstgeest mee gaan doen met de Paashaaswijkloop. Dan doe ik de 15 kilometer. Als ik er lopend naar toe ga en na afloop terugloop, dan kom ik aan de 30 kilometer.

Volgende week is "Hollen door de bollen". Dit jaar is er een loop van 16 kilometer bij. Kijk, dat tikt lekker aan. Dan hoef ik zelf nog maar 14 kilometer te lopen door in deze tijd van het jaar prachtige omgeving.
Weer een week later ga ik weer meedoen aan de Braassemloop. Dan doe ik de halve marathon met als voorafje 9 kilometer langs voornamelijk de Braassemermeer. Dan heb ik mijn derde 30 kilometer er op zitten.
De weken erna doe ik wat korter werk om op Hemelvaartsdag mee te doen met de 10 Engelse mijlen  bij de Hanepoelloop. Vooraf loop ik dan nog 5 kilometer, zodat ik ruim 2 weken voor de marathon van Leiden nog een keer piek voordat ik de rustfase inga.
Het oogt als een onevenwichtig marathonschema, maar wie weet pakt het gunstig uit. Eind mei weten we meer.

Opoe

Voor verreweg de meeste mensen is dit een Paasweekeinde. Voor mij is dit het allermooiste Paasweekeinde, dat ik in mijn leven heb meegemaakt, en ik heb er een hoop leuke meegemaakt!

Voor ons zijn het zalige Faasdagen.
Maar ja, zoals Johan Cruijff, of was het toch Willem van Hanegem, het placht uit te drukken: "Elk voordeel heb zijn nadeel."
Zo hebben wij als grootouders er ineens een probleem bij: hoe willen we aangesproken worden?

Opa en oma is zo afgezaagd. Als je dat niet wilt, dan moet je natuurlijk op zoek naar andere termen. Voor oma schoot mij direct het woord opoe door mijn hoofd. In mijn kinderjaren hoorde je dat nog wel eens: "Opoe die" of "Opoe huppelepup". Het werd pas link als je Opoe Herfst genoemd werd.
Nu denk ik niet, dat ik mijn vrouw gelukkig maak door haar opoe te noemen, ook al leeft deze term wel voort in de opoefiets. In 1978 was mijn eerste fietsvakantie een protestfietstocht langs de Waddenzee.

Deze reed ik op een opoefiets. Sterker nog, ik was de enige van de 200 deelnemers, die de fietstocht van 1500 kilometer op een opoefiets volbracht!
Nu fietsten we toen ook een paar dagen door Fryslân. En dat, beste mensen, bracht mij als fervent schaatser die tweemaal de Elfstedentocht volbracht, op de juiste aanspreektitels.

De Friese taal bracht mij uitkomst. Voor mij wordt het in plaats van opa pake, voor Ada in plaats van oma beppe....