Gisteren lag ik om 10 uur in bed en was ik snel vertrokken naar dromenland.
Door de kriebelhoest werd ik regelmatig wakker, maar telkenmale sukkelde ik weer in een droomrijke slaap.
Om 7 uur stond ik naast mijn bed met een beter gevoel dan gisteren en vooral eergisteren. Ik constateerde, dat ik aan de beterende hand ben.
Na het ontbijt fietste ik onder een dreigend wolkendek naar IJshal De Vliet, waar ik met de "Krasse knarren" zou gaan schaatsen. Ik zou niet met de hele groep meerijden met de piramide van 25 kilometer, maar deze afstand in eigen tempo schaatsen net als op dinsdagmorgen.
Ik begon met rondjes 42, daarna een serie 41-ers en de rest vooral 40-ers. De meeste tijd had ik een "Krasse knar" achter me, die het tempo van het peloton net niet bij kon houden. Met het oog op de 800 rondjes, die ik binnenkort weer wil gaan schaatsen, was het een prima training in vlak rijden op de snelheid, die ik dan nodig heb.
Een verkoudheid komt nooit goed uit, maar dit kan wel eens "a blessing in disguise" zijn.
Volgens de trainingsleer moet je na een flinke trainingsperiode een rustperiode inlassen om de supercompensatie te krijgen. Qua trainingsarbeid heb ik daar voldoende voor gedaan..png)
(Klik op afbeelding om tekst te vergroten)
De 5 kilometer reed ik traditiegetrouw weer op kop met in de eerste helft 40-ers en de tweede helft 39-ers. Deze iets hogere snelheid nam ik in de rest van de training mee met een snelste ronde van 35,9.
Komende dinsdag doe ik de training van vandaag nogmaals. Dan moet ik klaar zijn voor de Alternatieve Elfstedentocht op een 250-meterbaan.
Ik ben aan de beterende hand.
Dat kan van het weer met op de vierde dag op rij meer dan 10 millimeter neerslag niet gezegd worden.
Alleen de glimmerinktzwammen vonden dat niet erg. Zij glommen van trots!
donderdag 19 november 2026
Aan de beterende hand
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten