Cronesteynloop

Vannacht kwam het tot vorst aan de grond in onze omgeving.
Daar heb ik niets van gemerkt, daar ik sliep als een roos.

Ik vertrok om 9 uur in een korte broek op de fiets naar Aad Kleijweg. Zondagochtend zal het bij de start van de Leiden Marathon om half 9 ook niet echt warm zijn en met een lange broek de 42.195 meter afleggen is natuurlijk geen optie.
Voor de laatste échte training voor de marathon liepen we zoals gebruikelijk naar polderpark "Cronesteyn" toe. Iets rustiger dan anders, net als de rest van de training.

Bij het oprekken op een bruggetje was de droogteperiode goed zichtbaar. Delen van de bodem van de sloot lagen droog.

Over de onverharde kruin van de dijk langs de sloot liepen we naar onverharde paden en zelfs over stukken grasveld, waarop we onze training afwerkten. Meestal rustiger dan anders, maar af en toe ging het tempo even flink omhoog. De snelste stukken waren wel korter dan gebruikelijk. Net als vorig jaar.

Aan het slot van deze veldloop of zo u wilt veldtocht kwamen we bij de lepelaars uit.



Lepelaars zijn wel vogels, die overal schijt aan hebben.

We liepen nog een rondje door het daslook.



Na ruim 9 kilometer looptraining dronken we in de tuin verse muntthee met gemberkoek erbij. De échte marathontraining zit erop. Morgen en overmorgen loop ik nog een paar keer een paar kilometer om de spieren soepel te houden.

De weersverwachtingen voor zondag zijn vergelijkbaar met die van vandaag.
Het wordt dus prima loopweer!

Giro d'Italia

Morgen begint in Bulgarije de Giro d'Italia.

Na 3 dagen op de Balkan keert de Giro terug naar de Laars van Italië.

Het is een parcours met 1 tijdrit, een monsterachtige Koninginnerit en veel sprintkansen. Zoals gebruikelijk doe ik mee met Ploegleider en dit wordt het team, dat onder de naam Angrilu deel.
Met de 100 te verdelen punten kwam ploegleider Llames Altu tot dit team.

(Druk op de afbeelding om de wielrenners leesbaar te maken)
Met Jonas Vingegaard, Adam Yates, Thymen Arensman, Egan Bernal, Giulio Pellizzari en Aleksandr Vlasov heb ik een zestal goede klassementsrenners met klimbenen. Andere klimgeiten, die vooral voor dagsucces gaan zijn Jay Vine, Marc Soler, Jan Christen en Mathys Rondel.

Gezien de vele potentiële sprintetappes heb ik met Jonathan Milan, Tobials Lund Andresen en Dylan Groenewegen een drietal topsprinters aangetrokken. 

Hopelijk kunnen we aan het eind van de zware wedstrijd in Italië het glas heffen op de overwinning!

Ter Waddingloop

Vanmorgen fietste ik zoals op de meeste woensdagen naar de Leidse binnenstad om op de Boerenmarkt brood en kaas te kopen en bij de Oogstwinkel andere boodschappen te doen. Tussendoor liep ik bij Bever binnen om te kijken of zij een bij de in Asturias gekochte groene broek een bijpassende bloes hadden. Dat hadden ze niet, maar wel een bijpassende groene fleece.

Thuis gekomen ruimde ik alles weg en maakte een lunchpakket voor Ada. Deze bracht ik naar de volkstuin, waarna ik terug naar huis fietste.

Thuis trok ik mijn sportkleren aan, at ik een banaan en een paar boterhammen en ging een kilometer of 7 lopen als training voor de Leiden Marathon van aanstaande zondag.  Ik liep slingerend door het Stevenspark en ook in het park van "Ter Wadding" liep ik slingerend eenmaal over zoveel mogelijk paden.  Onderweg kwam ik heel veel bloesems en bloemen tegen.










Zo mooi kan een eenvoudige trainingsloop zijn. Nu nam ik de tijd om wat langer van de wilde bloemenpracht te genieten.

Zondag zal ik daar geen tijd voor hebben. Daarvoor is 42.195 meter te lang. Buiten "Ter Wadding" zag ik een grasveld vol boterbloemen.

Via de Rijndijk en IJsbaan liep ik naar huis toe, waar ik me na ruim 7 kilometer training douchte. Morgen volgt nog een training.

's Avonds aten mijn vrouw en ik bij mijn schoonmoeder. Op weg naar huis fietsten we via de volkstuin om sommige planten water te geven na de nog steeds doorgaande droogte.
De 7 millimeter van afgelopen weekeinde kon het neerslagtekort van april, waarvan het meerjarig gemiddelde 42 millimeter is, niet bepaald compenseren.

Uit de dreigende wolkenlucht viel geen druppel regen. Het water haalden we uit de sloot, die op 20 meter van onze tuin af ligt.

Om 10 uur waren we weer thuis.

Bevrijdingsdag

Mijn zus Bets is op Bevrijdingsdag jarig, dus het is een extra feestelijke dag. In het hele land hangen de vlaggen te wapperen in de wind. Zo ook vandaag. Vanaf 11 uur waren we welkom. Dat lukte me niet helemaal, daar ik om kwart voor 11 een afspraak met de tandarts had. Na het trekken van 2 kiezen zag het tandvlees er nu stukken rustiger uit dan bij het vorige bezoek. Wel handig om te weten voor het geval ik zondag bij de Leiden Marathon op mijn tandvlees moet lopen.
Met het oog op een plaatje werd er nu grondig gekeken naar de beste methode om de prothese te bevestigen. De keuze is gemaakt en voor de komende maanden staan er 4 afspraken.

Het was vandaag prima fietsweer.


Als we zondag bij de marathon ook zulk weer hebben, hoor je mij niet klagen.

Vanaf de Willem de Zwijgerlaan fietste ik naar Nieuwe Wetering, dus vanaf de Zijl volgde ik de route van de 42.195 in omgekeerde richting.

Her en der zag je de waarschuwingsborden voor flinke verkeershinder al staan.


Duidelijk waarneembaar was de plek, waar iemand een waarschuwing om voorzichtig te zijn in de wind had geslagen.

Ik keek beter uit mijn doppen en had oog voor de mooie planten langs de sloten in dit eeuwenoude veengebied.


En de snelle lopers, die voor zondag nog een haas zoeken: ik weet, waar je er eentje kunt vinden....


In Nieuwe Wetering fietste ik langs de tuin van Anneke Blom en Joop van Egmond. Ze waren thuis en ik praatte een tijdje met hen. Voor zondag heb ik een tuinstoel pal aan de route al gereserveerd. 
Via de Ringvaart en de Dr. Heijelaan fietste ik naar Abbenes toe om mijn jarige zus te feliciteren. Met veel familieleden hadden we een gezellige middag. 
Op weg naar huis kwam ik langs dit herdenkingsmonument voor 3 gefusilleerde verzetsstrijders. Onze vrijheid is duur betaald.

Daar het fietspad langs de A44 er helemaal uitlag, moest ik via de Buitenkaag naar de tijdelijke zigzagbrug over de Ringvaart.

Van bovenaf kon je de vorderingen van de werkzaamheden goed zien.

Via Warmond fietste ik naar de Sleutelstad om klaarstaande medicijnen op te halen en reed ik door naar fietsenmaker Van Vliet, waar ik een nieuwe kilometerteller kocht. De oude was ik onderweg verloren en ondanks een paar kilometer terugrijden had ik deze niet gevonden.

Om kwart voor 6 was ik thuis na een rondrit van 53 kilometer.

Ton Togni

Gisteren kreeg ik te horen, dat Ton Togni op 88-jarige leeftijd is overleden.

Jarenlang heb ik in de Leidse IJshal aan de Vondellaan met de "Krasse knarren" met deze laatst geboren baby in de toenmalige gemeente Veur wekelijks onze 25 kilometer geschaatst.

In dit filmpje geeft Ton aan, dat hij traint voor de Weissensee. Hetgeen volledig naar waarheid is, want de enige keer dat ik naar Oostenrijk afreisde om op het 1000 meter hoogte gelegen meer een Alternatieve Elfstedentocht te schaatsen, kwam ik Ton tegen. Hij had ook de 200 kilometer volbracht.
Ook op de Langeraarse plassen kwam ik deze bijna nestor van de "Krasse knarren" tegen. De Fries Jeen de Boer was echter een paar maanden ouder dan deze sympathieke man van de lange adem.
Ton, bedankt voor de vele uren schaatsplezier, die we samen hebben beleefd. Rust in vrede.

Dodenherdenking

Op de terugweg van het LUMC fietste ik via de Haagsche Schouwweg. Ik dacht, dat de dodenherdenking daar om 4 uur begon bij het oorlogsmonument, maar het was juist afgelopen.

Bij "Het Haagsche Schouw" kreeg ik nog net een staartje van de plechtigheden mee.

Een muziekkorps speelde als afsluiting "Land of Hope and Glory".

Ik fietste rustig naar huis, want door de oogprik zag ik tijdelijk minder met mijn linkeroog. Je moet dus meer tijd nemen om te kijken, of je veilig over kon steken.
Thuis schilde ik de aardappels en deed wat kleine klusjes, waarna ik met Ada witlof at. Om 7 uur werd ik opgehaald door Jos Drabbels. Samen reden we naar de skeelerbaan, de vaste verzamelplek voor de gezamenlijke strandtraining van IJVL en VIJL. We waren met zijn zevenen op deze heerlijke lenteavond.

We liepen over het parkeerterrein naar het strand van Katwijk-Noord, waar de de vloedlijn opzochten. Met behulp van een langwerpige schelp voerden we de eerste oefening uit. De voorste gaf de schelp tussen de benen door naar de persoon achter hem, net zo lang tot de schelp bij de achterste aankwam. Die rende naar voren en het riedeltje begon van voren af aan..

Langs de branding liepen we met een paar Steigerungen naar de eerste strandopgang. Deze liepen we op. Je hartslag gaat dan flink omhoog.

Deze kon tot rust komen tijdens de twee minuten stilte. Op de site van de NOS had ik de Nationale Dodenherdenking op de Dam opgezocht, zodat wij letterlijk en figuurlijk stil konden staan bij degenen, die hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid.



We deden een slalom in een cirkel, maar ook de beloofde kikkersprongen omhoog tegen de nieuwe lage duintjes op het stand.

Met schaatsstappen, schaatssprongen, buikspieroefeningen en het ouderwetse opdrukken hadden we een gevarieerde doch niet te zware strandtraining.

Ondertussen konden we genieten van een mooie zonsondergang.
We hadden een paar korte sprintjes naar de schuimkoppen op het strand langs de vloedlijn.


De eerste strandtraining van het seizoen zat er op.

De strandstoelslalom was vervallen, daar er geen strandstoelen waren. Desondanks konden we terugblikken op een bijzondere Dodenherdenking. 

Een droogtraining met 2 minuten stilte maak je niet iedere dag mee....

Middagje LUMC

Vanmiddag had ik een middagje LUMC. Er stond een afspraak voor het halen van de derde oogprik. Daarnaast kreeg ik een oogonderzoek om te kijken, of er verbetering merkbaar was en had ik een afspraak gemaakt met Arno Roest van het Willem Alexander Kinderziekenhuis. Als ik op straat geld vind, doe ik dat in een potje en als het bedrag groot genoeg is, geef ik dat aan een goed doel. In Engeland noemen ze zo'n muntje "A penny from heaven".

In oktober 2021 gaf ik voorafgaand aan de Leiden Marathon ook een aardig bedrag aan Arno Roest van het WAKZ. Daar ik vandaag toch in het LUMC moest zijn, ging ik vandaag op herhaling.

Het is een kleinschalige organisatie, waarbij geen geld aan de strijkstok blijft hangen en wordt besteed voor cadeautjes voor kinderen, die noodgedwongen in het Willem Alexander kinderziekenhuis moeten verblijven. Als trainer geef ik graag schaatsles aan kinderen, maar ik heb ook oog voor kinderen, die het soms minder getroffen hebben in het leven.
Daarna volgde het onderzoek van mijn eigen ogen. De oogartsen constateerden, dat mijn oog sterk verbeterd was, hetgeen ik zelf al had ervaren. Maar het is toch fijn, als dat objectief wordt bevestigd.

Aansluitend nam ik weer plaats in de wachtkamer voor de derde oogprik. Daar je daarna niet meteen op je fiets kunt stappen, nam ik in het restaurant een warme chocolademelk en een gevulde koek.

In het trappenhuis, waar ik een gratis klimtraining had, stuitte ik op dit schilderij, waarop schaatsers op natuurijs te zien zijn.

Het middagje LUMC zat erop.