Zal het ooit nog eens geschieden,
in Fryslân 200 kilometer kunnen reedriden?
“It giet oan!” of anders “It sil heve!”,
zullen we dat nog eens gaan beleven?
maar wat verlangen we naar die woorden!
Nu zitten veel schaatsers al decennia te wachten
op de tocht over Friese sloten, meren en grachten.
Deze schaatstocht langs Elf Friesche steden
heb je natuurlijk niet zomaar even gereden,
er zijn duizenden kilometers training aan vooraf gegaan
voordat je bij de Zwettehaven aan de start kunt staan.
Zelfs dan kom je onderweg nog tegenslagen tegen,
een Elfstedenkruisje heb je nimmer cadeau gekregen.
De lange afstand vraagt veel van je lijf en je leden,
dus op het traject wordt er door de rijders pijn geleden.
Mentaal wordt er veel van Elfstedenrijders gevraagd,
die een pijntje hier en daar zonder morren verdraagt.
Zij gaan de uitdaging aan met hoop en zonder vrees,
als het moet rijden ze de Tocht op hun tandvlees.
En dat is voor u als een frisse Friese meid
niet geheel toevallig uw eigen specialiteit!
Er zijn hordes mensen die de tandarts vermijden,
maar vroeg of laat moet je op je tandvlees rijden.
Jarenlang trainen voor de Alvestêdetocht lijkt soms saai,
Een Elfstedenschaatser in training
met heel veel wachtkamerervaring!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten