Sneeuwklokjesloop

Het had licht gevroren toen wij om half 8 uit bed stapten. Na het ontbijt zette ik de geraniums gezien de voorspellingen voor de komende nacht maar weer binnen. De sneeuwklokjes liet ik maar buiten staan. Die kunnen beter tegen de vorst.

Ada ging naar de volkstuin, ik deed boodschappen bij de Oogstwinkel en "De Helianth". Thuisgekomen ruimde ik alles weg, trok mijn hardloopschoenen aan en liep naar het park van "Ter Wadding". Daar liep ik een viertal rondjes en nam af en toe wat foto's. Daar er daar ook veel sneeuwklokjes stonden, werden ze ook met mijn mobieltje vastgelegd.





Ook de paddenstoelen waren er weer te kust en te keur.



Ook zag ik een sijs, een zwarte specht, een groenling en een goudhaan. Na een loop van 7 kilometer douchte ik me, lunchte en stapte op de fiets naar Hillegom. Bij Joep thuis keken Bas en ik naar de 500 meter op de Olympische Spelen in Milaan, terwijl we een paar speciaalbiertjes proefden.

De rit van Jenning de Boo tegen Jordan Stolz was het absolute hoogtepunt van de 500 meter. Als enigen doken zij in de 33 seconden.

Na de goldrush van de Amerikaan gingen Bas en ik op huis aan.
Samen fietsten we naar de Ringvaart, waar Bas richting Hoofddorp fietste en in naar de Sleutelstad. De avondschemering weerkaatste prachtig in het spiegelgladde water.

Het was dan ook nagenoeg windstil.

In de onbewolkte winterlucht koelde het dan ook flink af.

Vooral op klomphoogte ging de temperatuur snel naar matige vorst.

Ondanks de handschoenen had ik koude vingers toen ik thuis na een omweg arriveerde. Heen was ik via Warmond gereden. terug wilde ik via Oegstgeest, maar de spoorwegovergang bij Sikkens was volledig afgesloten wegens werkzaamheden, zodat ik vanaf daar langs het spoor naar Warmond moest fietsen. Als Valentijnsdag en Carnaval samen vallen, verzinnen ze ook de gekste dingen.