Elfdorpentocht

Het was vroeg dag. Om half 6 ging de wekker ten teken, dat ik vriendelijk doch dringend werd verzocht de echtelijke sponde te verlaten. Hetgeen ik dan ook deed. Ik trok mijn sportkleding aan en ging in mijn eentje ontbijten.

Om kwart voor 7 fietste naar IJshal De Vliet. We hadden afgesproken om om 7 uur de ijsmeesters te helpen. De slotdag van het vakantieschaatsen staat altijd in het teken van de Elfdorpentocht.

Het aantal stempelkaarten leek ons wel voldoende. Eén van de ijsmeesters had het ijs op de ijshockeybaan geschaafd om met het ijsschaafsel een flinke hoop sneeuw op de funbaan te kunnen dumpen. Met de shorttrackkussens werd daarna een circuit uit gezet.



Met Aad Kleijweg was ik een voorrijder. Wij testten de route uit en deze kon onze goedkeuring wegdragen. Om kwart over 9 konden we aan de eerste ronde gaan beginnen. Bij de eerste ronde konden we meteen door de sneeuw gaan banjeren.

In totaal waren er vandaag 180 kinderen op de Elfdorpentocht afgekomen. Dat was met name bij de stempelpost goed te merken.

Op een gegeven moment waren de medailles op. Gelukkig was er in het kantoor nog een voorraad medailles, zodat de kinderen vandaag niet teleurgesteld naar huis hoefden te gaan. In Milaan ging het ophalen van de medailles ook soepen, want zowel Antoinette Rijpma-de Jong op de 1500 meter als de heren aflossingsploeg bij het shorttrack wonnen de gouden medaille.


Net als vorig jaar liet ik me trouwens in sneeuw vallen. Je zakte in het begin er tot je enkels in weg, dus je viel lekker zacht.

Sommige tradities moet je nooit veranderen!
Maar ja, aan alles komt een eind, dus ook aan de sneeuwpret. Net als de kussens moest de sneeuwhoop opgeruimd worden.





Met koffie, warme chocolademelk en wat lekkers sloten de vrijwilligers van het vakantieschaatsen de Elfdorpentocht af.