Sneeuw

Ik was de afgelopen dagen licht verkouden, maar door de fietstocht gisteren in de winterkou was ik toch een beetje verkleumd geworden. Daar ik morgen in IJshal De Vliet word verwacht, besloot ik vandaag geen risico te nemen en een dagje rust in te lassen. 

Toen ik na een goede nachtrust beneden kwam, zag ik een laagje ijs in de sloot liggen. Niet zo gek als je de minimumtemperatuur op klomphoogte in ogenschouw nam.
De maximumtemperatuur was vergelijkbaar met die van gisteren.
Voor vanmiddag was er sneeuw voorspeld. Als Schiphol heel veel vluchten schrapt, weet je dat het serieus is. Het was voor mij dus een goed idee om wat huishoudelijke klussen te doen, het nodige te lezen en  vanmiddag naar het schaatsen op de Olympische Spelen te kijken.

Om 4 uur begon het te sneeuwen, terwijl de ploegenachtervolging voor mannen begon. Met de hakken over de sloot plaatste Oranje zich voor de halve finale. Dat was het voorprogramma van de 500 meter voor de vrouwen. Inmiddels was de laag sneeuw ook een aardig stukje dikker geworden.

In Rotterdam viel het dubbele en daar werd de wedstrijd tussen Sparta en NEC gestaakt, doordat de bal niet meer rolde. 

Maar ze hadden toch gewoon met een sneeuwbal verder kunnen spelen? Of wilden de voetballers gewoon naar de titanentweestrijd tussen Femke Kok en Jutta Leerdam kijken? Ik zou dat in hun plaats ook doen. De Friezin won goud door als enige in de 36 seconden te rijden.

Met goud en zilver werd de hatelijke nul weggepoetst. Alleen Margot Boer wist ooit een bronzen medaille te halen op de 500 meter, maar een Olympische kampioen leverden we nooit. Dus zo erg was het dagje rust op deze sneeuwdag niet.