Maretakken

Vannacht goed geslapen en gedroomd, dat David Bowie me bij hem thuis uitnodigde: "We zijn tenslotte collega's!"

In die woorden kon ik me wel vinden!
Om kwart voor 8 schrok ik wakker. Ik trok mijn sportkleding en hardloopschoenen aan en met een klein rugzakje liep ik naar de bakker in Nava voor een pan integral. Ik liep over het onverharde pad naar Paraes, waar ik langs de provinciale weg naar Orizon liep.

Veel horizon was er niet in Orizon, want het was een mistige morgen.

De bergen waren niet te zien. Via El Vertorrillo liep ik Nava binnen.

Via de San Bartolomé liep ik naar de panderia. Met een stokbroodje in mijn rugzak liep ik met een kleine omweg naar huis.

Met nog 20 meter te gaan ging het regenen. Wat een planning! Maar goed, nat werd ik toch, daar een warme douche toch aangenamer was dan een koude regenbui.
Tijdens de regenbui zagen we bij het ontbijt prachtige nevelflarden.

Na de koffie en thee wandelden Ada en ik naar Nava toe om bij Dia boodschappen te doen.

We kwamen langs huizen, die wel enig onderhoud behoeven.

Met een goed gevulde rugzak was de terugweg zwaarder dan de heenweg. In het bosje vonden we op de terugweg 2 maretakken.

Deze maretakken namen we mee naar huis. Wellicht kan Panoramix er een toverdrankje mee brouwen.


Om 3 uur lunchten we in de serre. Daarna verdiepte ik me, geïnspireerd door Godfried Bomans, in "Noten kraken".