Dagpauwoog

Het was aangekondigd dat dit een warme februaridag zou worden. Dat klopte helemaal, doch de start was op klomphoogte fris te noemen.

Dat was in de achtertuin goed te zien. De sneeuwklokjes waren nat van de dauw.

Na vanmorgen eerst boodschappen gedaan te hebben op de boerenmarkt in Leiden, reed ik daarna naar Leiden Centraal, waar ik om 11 uur de trein naar Rotterdam nam. Vanmiddag zouden we op onze kleinzoons passen. Ik haalde hen van school. Ze hadden allebei een vriendje om mee te spelen meegenomen. We lunchten met zijn zessen aan de eettafel, waarna we naar buiten gingen op deze warme winterdag.

In 1986 stonden we aan de vooravond van de Elfstedentocht, die de fameuze Elfstedenschaatser W.A. van Buren op slag tot een volksheld maakte.

Nadat we eerst een citroenvlinder buiten voor het raam hadden zien fladderen, zagen we toen we na de lunch naar buiten gingen een dagpauwoog op de tuinbank zitten.


Vlinders in februari. Het moet niet veel zotter worden!

Vrijwel de hele middag waren de jongens buiten. De oudsten verzamelden materiaal voor een klein terrarium, waarin vuurwantsen een plekje konden vinden.

Met de jongste deed opa verstoppertje. De middag was zo voorbij. De vierjarige was behoorlijk rozig. Na het avondeten namen we afscheid en vertrokken opa en oma weer naar de Sleutelstad.
Om 9 uur was het nog 10 graden Celsius. Toch niet zo raar, dat je bij zulke temperaturen de vlinders vrolijk rondfladderen in februari.