Rijden als een natte krant

Vandaag stond de ploegenachtervolging op het programma op de Olympische Spelen in Milaan. Om met het goede nieuws te beginnen: WE hebben zilver. 

De Nederlandse vrouwen om precies te zijn. Joy Beune, Marijke Groenewoud en Antoinette Rijpma-de Jong verloren in de finale van Canada na in een bloedstollende halve finale Japan te hebben verslagen.
Tot zover klopte het verhaal in De Speld, dat beter leesbaar wordt als u er op klikt, helemaal.

Een tikkeltje anders ligt het bij de ploegenachtervolging voor de mannen. Zij grepen net naast het brons door in de troostfinale met 0,09 seconden van China te verliezen.

De eindsprint van Jorrit Bergsma, Chris Huizinga en Stijn van de Bunt was ijzersterk, maar net 100 meter te laat ingezet. Je kunt dus niet zeggen, dat zij reden als een natte krant. 
Maar de boos wegbenende Marcel Bosker zal ongetwijfeld de krant van morgen halen.

Je moet maar durven als je voor de tweede keer op rij op een wild card naar de Olympische Spelen mag ten koste van een schaatser, die zich geheel volgens de regels WEL geplaatst had voor de Winterspelen.
Tim Prins mag zich echt bekocht voelen. De grotere kans op een medaille bleek dus een grote fout. 
En beste keuzeheren, als er bij de mannen afgeweken kon worden, waarom dan niet bij de vrouwen? Joy Beune is wereldkampioene op de 1500 meter, had alle wereldbekerwedstrijden op de schaatsmijl dit seizoen gewonnen en deze GROTE kans op goud moet zij missen. Is het verbazingwekkend, dat zij nu minder in vorm is dan in het najaar? Welnee, door deze beslissing is ze uit de winning mood gehaald. 

Een schaatser, die gaat piekeren, raakt uit balans op mentaal gebied. Iedereen, die wat weet over mentale training, kan deze conclusie zelf trekken.
Nu we het toch over kranten hebben: dit artikel uit het Leidsch Dagblad kan ik u van harte aanbevelen.

(Afbeelding openen in nieuw tabblad om te vergroten)


Ik ken Erik van Kordelaar al bijna 40 jaar en geef op woensdagmiddag met hem schaatsles in IJshal De Vliet. Over dit verhaal is een film gemaakt: Tien jaar wachten op applaus.
Daarnaast is er nog iets, waar we al jaren op moeten wachten: de Molen- en Merentocht. Mocht het weer een keer meewerken, dan verhinderde de bureaucratie dit grootste schaatsfestijn in onze omgeving. Gelukkig kwam ook daar blijkens dit artikel uit het Leidsch Dagblad een kentering.