Slotweek

Terwijl diverse partijen hun wonden likken, is het schaatsseizoen 2025-2026 aan zijn slotweek begonnen.


Gisterenochtend was mijn laatste reguliere schaatsles, vanmorgen de voorlaatste training van de "Krasse knarren". Om kwart over 9 begonnen we met een peloton van 11 man en 1 vrouw, maar zoetjesaan sloten wat laatkomers zich bij ons aan.
In het begin had ik wat moeite met het tempo, het gevolg van de 200 kilometer schaatsen bij de Bert Grotenhuis Bokaal in Haarlem, maar gaandeweg kon ik wat meer snelheid maken.

Bij de eerste serie van 16 rondjes kon ik ineens 6 rondjes 35 rijden. Deze snelheid nam ik mee naar "mijn" 5 kilometer op kop. Na een serie 37-ers en een paar 36-ers dook ik halverwege de rit eveneens in de 35, maar aan het slot bleek ik iets te vroeg naar de topsnelheid te zijn gegaan. Na een paar 36-ers was de slotronde wel goed: 35 blank.
De rest van de training ging best goed. Ik had kortom de 200 kilometer goed verteerd. Maar ja, wat verwacht ja anders van een kilometervreter?

Nu we het toch over het effect op een sportlichaam hebben: de bloeddruk kende een opmerkelijke curve. Op vrijdagochtend ruim voor de start 133 om 72, de dag erna 120 om 69, zondag 110 om 64 om gisteren naar de laagste bloeddruk van dit jaar te dalen: 104 om 64. Vanmorgen was deze weer wat hoger met 116 om 70. De dagen na een flinke inspanning kan de bloeddruk dus flink lager worden. Zelfs bij iemand, bij wie ooit 238 om 138 is gemeten!

Na de training verlieten we de 250-meterbaan om in de gezellig drukke kantine van IJshal De Vliet koffie, thee en chocolademelk te drinken voordat we huiswaarts keerden.


Daarbij hadden we het ook over de energiebesparing, die deze energiezuinige ijsbaan momenteel oplevert door de hoge energieprijzen.

(Klik op de afbeelding om tekst te vergroten)

Voor de "Krasse knarren" zat de helft van de slotweek erop.