Klein Duimpje en de Blauwe tram

Vrijdag sloot de lezing over Marten Toonder en Ierland af met "Het kleine volkje".

Gisteren had ik een vrij rustige dag. 





Naast boodschappen halen en aardbeien plukken op de volkstuin liep ik een rustig rondje van anderhalve kilometer om het weiland aan de rand van de Stevenshof. Het was vooral om te voelen, hoeveel ik mijn verrekte spier kon belasten. Nou, dat was nog niet zoveel. Echt pijn deed het lopen niet, maar ik voelde het wel degelijk. Nu ik niet voluit kon lopen, had ik tijd voor de bloemen.











's Middags had ik de nodige huishoudelijke klussen te doen.
En naar aanleiding van deze foto in "Sijthoff" maakte ik met Bas en Joep een afspraak om vanmiddag naar "Klein Duimpje" te gaan.


En daar "Klein Duimpje" zo klein bleef als een duim, paste hij naadloos bij "Het kleine volkje".

Na een kletsnatte nacht, waarvan wij door een diepe slaap niets van gemerkt hadden, was het vanmiddag prima fietsweer.

Terwijl Ada na de lunch naar de volkstuin vertrok, fietste ik naar Hillegom, waar ik naast Bas en Joep ook Nel mocht verwelkomen. We konden bij een tweetal biertjes en een portie bitterballen bijkletsen en de niet geblesseerde lachspieren gebruiken.

Thuis had ik me voorgenomen, dat mijn tweede biertje een "Blauwe tram" zou zijn.
Na een Aholi nam ik het biertje, dat dit jaar op de medaille van de Leiden Marathon prijkt.

Van Het kleine volkje via een lange afstand naar klein bier....