Een verrekt goede strandtraining

Gisterenmiddag fietste ik naar het LUMC, waar ik mijn vierde oogprik haalde. Het doet geen pijn, maar doordat het in je oog is blijft het toch een beetje eng. En doordat het goed ontsmet wordt, krijg je vaak trainen in de ogen.

Meteen na de prik zie je wat wazig. Boze tongen beweren, dat ik dat vaker doe, maar in dat frame herken ik me niet. Hoewel je niet meteen auto mag rijden, maar wel fietsen, ga ik eerst naar het Leidse plein voordat ik op mijn witte Batavus stap.

Gezien de temperatuur nam ik een ijsje.

Een klein half uur na de prik stapte ik op mijn rijwiel en reed naar de volkstuin, waar ik met Ada muntthee dronk en mijn vaste taak verrichte: aardbeien plukken. En er af en toe eentje proefde, want de overheid ziet via protocollen toe op de kwaliteitscontrole. 

Om 5 uur fietsten we naar huis, waar we een macaronischotel aten. Om 7 uur werd ik opgehaald door Jos Drabbels. Samen reden we naar de skeelerbaan van Katwijk, waar we de maandelijkse strandtraining van IJVL en VIJL hadden. Met een compleet elftal liepen we naar het strand toe. Als de bondscoach van Curacao onze hulp nodig heb....

De eerste oefening was een Steigerung op het steilste deel van de strandopgang.
Bij de branding aangekomen zag ik een paar parallelle rijen bandensporen. Deze konden we prima gebruiken voor (schaats)sprongoefeningen en korte sprintjes.






Na het statisch zitten gingen we over op de clownsstap. Het ziet er uit als de silly walks van "Monty Python", maar bij deze op het oog vreemde loop komt de druk altijd op de hak van je standbeen, precies wat je met het schaatsen wilt hebben.

Toen we een paar buitenlandse toeristen passeerden, zei één van hen: "Dead man walking".
Ja, zo kon je er ook naar kijken.....
Wij gingen de schaatsstap oefenen in het mulle zand. De bijhaal begint altijd zijwaarts. Pas als je nieuwe standbeen staat, kun je vanuit je hak gaan sturen. Er is dus nagedacht over deze oefening.
Met de Leiden Marathon 3 weken achter de rug voelde ik me helemaal hersteld en ging ik voluit. Bij een sprong over een waterstroompje langs de vloedlijn kwam ik niet goed uit en verrekte ik de spier achter mijn rechterknie. Als trainer heb je echter verplichtingen dus met af en toe wat pijnscheuten ging ik door. De standopgang oplopen deed ik echter een stuk rustiger als gebruikelijk.

Ik paste het trainingsschema wel wat aan en deed wat meer statische oefeningen met de groep. Je moet het lot niet tarten. De strandstoelslalom deed ik echter wel, ook iets langzamer dan gebruikelijk.

We dribbelden in de weer fraaie zonsondergang langs de branding richting strandopgang.


Daar deden we nogmaals het statisch zitten.

Op het steilste deel van de strandopgang deden we de bochtstap.

Daarna liepen we terug naar de skeelerbaan. Jos en Gera wilden eventueel nog wel even zwemmen, maar met een verrekte spier zag ik het niet zitten om nogmaals terug te lopen naar het strand. 

En dat was jammer, want anders had ik kunnen proosten met Jaap de Gorter en Hen van den Haak.

Maar voor de rest was het een verrekt goede strandtraining!