Om 5 voor 12 lagen we in bed. Een vijftal minuten later was Ada jarig en kon ik haar met een innige omhelzing feliciteren. Niet veel later sliepen we als een roos. Om 7 uur werden we wakker.
Het was mistig. Wederom. Mijn plan was om naar Sierra te gaan lopen, maar vergezichten zou je vandaag niet hebben.
Ik liep naar Quintana en klom naar Robleu, waar ik afsloeg naar La Peruyera over een stil halfverhard pad tussen een stenen muur en prikkeldraad.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten