Veluwse verjaardag

Opa's verjaardag begon pas echt, toen zijn jongste kleinzoon uit zijn slaapzak kwam. Je bent nooit zo jarig als met jonge (klein)kinderen.

We braken de kurkdroge tent af voor we gingen ontbijten. Opa kreeg een mooie tekening van zijn kleinzoon, die na het eten ging spelen met een paar kinderen op de camping.

Om kwart voor 11 fietsten Ada en ik van camping "De IJsselhoeve" af. We reden naar Hattem, waar we een plekje zochten op het terras van het Nederlands Bakkerijmuseum.

Daar kreeg ik een drietal blikjes alcoholvrij bier van mijn kleinzoon als cadeautje.

We namen cappuccino, koude chocolademelk, een aardbeien-frambozendrank, 4 aardbeientaartjes en 2 porties poffertjes.
Na afscheid genomen te hebben van moeder en zoon fietsten we door Hattem naar "Molecaten". Een auto haalde ons bij de landgoedcamping in en remde vrijwel meteen. Een hert stak de smalle weg over.

Door de mooie bossen pedaleerden wij naar het Heerderstrand. Aan de overzijde van het meertje belandden wij op een bankje in de schaduw

We vervolgden de weg over de heide en door het bos.


We kwamen door de route via knooppunten nauwelijks bebouwing tegen.


Op een gegeven moment reden we fout. We kwamen in Vaassen uit. Hier namen we een ijsje  en probeerden camping "De Wielerbaan" in Wageningen te bereiken. Dat lukte, maar de prijs van € 100,- per dag was te gortig. 
We besloten via Apeldoorn te fietsen en dan bij Hoenderloo een camping te zoeken. Langs de drukke Apeldoornse en Zwolse weg fietsten we naar Apeldoorn, waar we naar het westen afbogen.

Langs jeugdherberg, waar we ooit een trekkershut gehuurd hadden, reden we de Veluwse bossen weer in en langs het spoor klommen we richting Beekbergen.

Vlak ervoor bogen we af naar Hoenderloo na een lange rit langs de provinciale weg. Na enige omzwervingen vonden we een plekje op camping "De Pampel". Op het trekkersveld zetten we onze tent op. We hadden op mijn 71e verjaardag 71 kilometer gereden!

Bij het restaurant aten we patat met mayonaise en een kaassoufflé, bij de tent wat fruit en noten en dronken een mierzoete Liefmans en een Grolsch Radler. Het was een Veluwse verjaardag.

Zwolle

 's Nachts werden we wakker van het gekletter op het tentdoek. Om 3 uur gingen we uit onze slaapzak om een aantal spullen buiten droog te leggen. Na een sanitaire stop kropen we de slaapzak weer in. De slaap kwam terug.

Om 7 uur ging ik douchen.

Na het ontbijt las ik nog even in "Zwarte koffie" van Agatha Christie voordat we om half 10 naar Hattem fietsten. Ike was met haar zoon met de auto. Zij huurde een fiets met achteropzitje, waarop zij naar Zwolle zouden gaan. We reden naar 't Kleine veer over de IJssel.

Met het pontje staken we in een flinke bui van 5 minuten de rivier over.

We mochten onder het afdakje schuilen tijdens de overtocht.


Aan de overzijde was het alweer droog en fietsten we naar Zwolle toe.

Daar bezochten we tante Aad, de inmiddels 96-jarige tweelingzus van Ada's moeder.

We kletsten bij bij koffie, thee, melk en chocolademelk en een lekker stuk kruidkoek.

Na de lunch namen we hartelijk afscheid van tante Aad en gingen we met het pontje terug naar Hattem.

Ada en ik gingen boodschappen doen, de anderen gingen met de auto naar de camping.

Met proviand in de fietstassen fietsten we over de IJsseldijk met tegenwind naar "De IJsselhoeve". Na 20 kilometer fietsen kwam het totaal van deze fietsvakantie uit op 270 kilometer, een gemiddelde van 54 kilometer per dag.

We aten gevulde pasta met tomatensaus en yoghurt met aardbeien, aalbessen en muesli als toetje. We deelden een  Axes Castellum, een lekker Zwols biertje.

Bij de vaat raakte ik aan de praat met iemand uit Nieuw-Vennep, die oorspronkelijk uit Aalsmeer kwam.

Deze generatiegenoot kende de "Hobo String Band" en ging ook vaak naar bekende Nederlandse popgroepen uit de jaren '70, die mijn vrienden en ik ook vaak gezien hadden. De hele vaat praatten we over popmuziek.

's Avonds zaten we bij de tent en kwam een bosmuis ons ongevraagd gezelschap houden.

Met een alcoholvrij biertje en "Zwarte koffie" bleven we tot 10 uur in de koude buitenlucht tot het te donker werd om te lezen.

Toen zochten we de slaapzak op.

Hattem

We werden om 6 uur wakker na een rommelige nacht. Ik droomde, dat ik van een klant uit de bieb een paar tegels meekreeg in mijn fietstas. Symbolisch klopte het wel, net als de nevel boven de wei.


We sliepen weer in en werden om half 8 wakker. We wasten ons, kleedden ons aan en na een potje memory met onze jongste kleinzoon in de voortent ontbeten we.

Het was halfbewolkt. Het ene moment was het warm, het andere moment vrij fris. We spraken af, dat we tot donderdag zouden blijven.
Onze kleinzoon wachtte op Jonathan, zodat ze samen konden spelen. Toen hij er was, hadden ze de hele ochtend samen gespeeld, vooral op de trampoline. Ik deed de vaat en las verder in "De andere wereld" van Marten Toonder.

Om half 1 lunchten we bij de tent in de schaduw van de bomen. 's Middags gingen Ada en ik op de fiets naar Hattem. Ike ging met haar zoon met de auto. We namen de tijd om door dit mooie Hanzestadje te wandelen en te genieten van de vele doorkijkjes.


We maakten een tweede lus door Hattem, te beginnen bij een chocoladewinkel, waar we een heerlijk ijsje kochten.

We liepen langs de Franse school en aan de voet van de stadsmuur, waar we op een concert van een Kikkerorkest stuitten.





Ada ging boodschappen doen bij de Nettorama om boodschappen te doen. Ik bleef bij de fietsen en las daar "De andere wereld" uit.

Met tegenwind gingen we over de IJsseldijk een stuk trager dan op de heenweg. Na in totaal 12 kilometer gefietst te hebben, waren we weer op camping "De IJsselhoeve".

Daar begon ik aan "Zwarte koffie" van Agatha Christie, terwijl onze kleinzoon lekker rondschooierde op de gemoedelijke minicamping.

Om een uur of 7 aten we op een zonnig hoekje een linzenschotel met yoghurt, aardbeien en net geplukte aalbessen als toetje. De vaat was zoals gebruikelijk mijn taak.

Om half 9 lag onze kleinzoon in zijn slaapzak en konden we verder gaan lezen. Rond 10 uur praatten we nog wat met Ike voor we op deze frisse avond naar bed gingen. De slaap kwam vrij snel.

Elburg en Kampen

We werden om 6 uur wakker. Na een toiletbezoek kregen we een concert van de bosvogels om ons heen. Van slapen kwam het niet meer, maar we genoten wel.



Om 7 uur gingen we er toch maar uit. We wilden vrij vroeg in Nunspeet zijn om te kijken of er een fietsenmaker open was, die Ada's versnellingskabel kon vervangen.

We douchten ons. Na het ontbijt ruimden we de tent op. Deze was kurkdroog. Om 9 uur verlieten we de mooi gelegen camping "Frusselt".

Langs de heide en door de bossen reden we door het glooiende deel van de Veluwe van Vierhouten naar Nunspeet, waar geen fietsenmakers geopend waren maar wel bakkerij "Uniek". Hier namen we een cappuccino, een jus d'orange en 2 aardbeientaartjes.
Ada belde naar een fietsenmaker in Elburg en daar konden we terecht. Via de Zuiderzeeroute fietsten we er naar toe. In Elburg was het even zoeken, maar rond 11 uur kwamen we bij fietsenmaker Klompmaker aan. De fiets werd afgeladen en opgehangen en een half uur later was de klus geklaard.

Intussen keken wij in de winkel rond en zagen een deur, die beplakt was met krantenartikelen over Dries van Wijhe. 

Dolle Dries komt uit Kerkdorp, vlak bij Elburg. Een kleurrijke marathonschaatser.

Nadat we de reparatie en 2 paar snelbinders hadden gekocht, zei ik, dat mijn neef Peter Baars nog tegen Dries geschaatst had.
"Ik ook", kreeg ik als antwoord. Hij bleek marathonschaatser André Klompmaker te zijn.

We kochten in Elburg bij "Anijs en Radijs" voedsel voor de lunch. Bij de haven aten we samen aan een picknicktafel speltbrood met kaas, vijgenjam en notenpasta.




Na een klein stukje fietsen langs de haven pedaleerden we naar de brug over het Veluwemeer, waar we de groene route in het oosten volgden. 

Bij Roggebotsluis staken we het Drontermeer over. Over en onder de dijk trapten we naar Kampen toe. Een mooie route.

In het Hanzestadje dronken we bij een Konditorei cappuccino en jus d'orange en namen een truffelpunt.


Na een rondje door Kampen fietsen staken we de IJssel over naar IJsselmuiden, waar we over de slingerende dijk langs de meanderende rivier reden, die we net voorbij Zalk overstaken.

De bewolking was wisselend en de wind vlagerig, zodat we het het ene moment warm hadden en het andere moment juist koud. We maakten een rondje door Zalk, dat bekend is geworden door Klazien uut Zalk.

Zij kreeg al snel navolging.


We fietsten naar de nabij Hattem gelegen camping "De IJsselhoeve". Daar zagen we Ike en haar jongste zoon. We zetten onze tent vlak bij hen op. Hij speelde veel op de trampoline en schooierde wat rond met andere kinderen. We aten gebakken aardappeltjes met een worstje en veel salade. De vaat was mijn taak.
We hadden vandaag 62 kilometer gereden en de totaalstand was 239 kilometer.
In het donker gingen we de tent in. Toen ik mijn tandenborstel wilde pakken, kon ik het tasje niet vinden. De fietstassen werden allemaal omgekeerd, maar nergens had ik succes met speuren.
"Vermoedelijk is deze blijven staan op de vorige camping", opperde Ada, en zij zou gelijk kunnen hebben. Op het laatste moment had ik de bidons gevuld en mijn tanden gepoetst.

Nu kun je overal een tandenborstel kopen, maar mijn tandpasta alleen op recept van de tandarts. Ik zou het bij een apotheek kunnen proberen. Ada bood aan, dat ik haar tandenborstel mocht gebruiken, hetgeen ik uiteraard deed.

Terug in de tent zei ik tegen mijn vrouw: "Het vervelende is, dat ik je hier de schuld niet van kan geven!"
Nadat ik in het donker mijn sloop niet kon vinden, die ergens onder een stapel kleren was verdaagd, lagen we eindelijk in de slaapzak.

Ada voelde aan haar kant iets hards.
"Bert, ik geloof dat het toch mijn schuld was", en ze toverde het toilettasje tevoorschijn.
"Ik heb voorgelezen en hij wilde ook een fietstas als steuntje. Toen moet het uit jou tas geraakt zijn."
Aan het slot van deze avond schalde er een schaterlach over de camping.