Vatbaar

De laatste jaren heb ik mogen ervaren, wat bij topsporters al jaren bekend is: er is een verband tussen in vorm zijn en vatbaar zijn voor verkoudheid en griep. Niet dat ik mezelf als topsporter ga afficheren. Ik ben gezegend met een bovenmatig duur- en doorzettingsvermogen, maar daar houdt het verder ook mee op.
De laatste jaren heeft mijn gewicht geschommeld tussen 66 en 70 kilo. Ik heb in die jaren ervaren, dat ik fitter ben naarmate ik minder weeg, maar ook dat ik in die periodes vatbaarder ben. De verklaring is heel simpel. Hoe minder je weegt, hoe minder vet je hebt. En laten in het vet nou net die stoffen opgeslagen zitten, die zorgen voor meer weerstand tegen ziektes.

Momenteel ben ik, na de fietsvakantie, 67 kg en gezien de 1.12.45 bij de Bosloop behoorlijk fit te noemen. Maar helaas dus ook vatbaar. Gisteren voelde ik een flinke verkoudheid opkomen. Met infludo en om 9 uur naar bed probeer ik de verkoudheid zo snel mogelijk indammen, want morgen staat de Halve marathon van Katwijk op het programma. Vorig jaar had ik aan de vooravond van de zwaarste halve marathon van Nederland last van dezelfde kwaal. Ook in de aanloop naar de 1000 rondjes van Leiden was ik niet geheel okselfris.

Desondanks kwam ik meestal toch tot goede prestaties. Paradoxaal genoeg, doordat je in zulke omstandigheden vaak rustiger begint en dan aan het eind nog was "over" hebt.

Het is een ongezocht bijkomend voordeel.

Maar eerlijk gezegd ben ik liever gevat dan vatbaar!

Ard en Keessie

In 1966 begonnen de hoogtijdagen van het Nederlandse schaatsen met de doorbraak van Ard Schenk en Kees Verkerk.

Andere Tijden Sport is voor de nieuwe serie winterafleveringen op zoek naar supporters van "Ard en Keessie". ATS, het historische sportprogramma van de VPRO en de NOS, is een uitzending aan het voorbereiden over de schaatssupporters uit de periode van Ard Schenk en Kees Verkerk.
De redactie is vooral op zoek naar mensen die in de jaren 1966-1972 mee zijn gegaan naar buitenlandse wedstrijden (bijvoorbeeld Oslo, Gothenburg, Davos) en daar boeiend over kunnen vertellen. Daarnaast zoekt ATS naar mensen die nog foto- en filmopnames hebben van die reizen.
Voor meer informatie en een video van ruim 5 minuten, kunt u HIER KLIKKEN.
Geniet van de prachtige video!

Arthur's dubbelslag

Gisteren begon de dag met fietstocht naar en een bezoek aan de tandarts. Mijn trainingsmaat Arthur van Winsen was zeer tevreden over mijn poetstechniek. Desondanks mag ik nog een paar keer terugkomen voor een nieuwe kroon.

Een gevolg van achterstallig onderhoud uit het verleden.
"Tot vanavond", zei ik bij het weggaan. Niet omdat de behandeling zo snel moest gebeuren, maar omdat we zouden gaan skeeleren op de ijsbaan van Leiderdorp.
Arthur had Marieke van Hoek als trainster geregeld. Een gouden greep. Marieke is bij de vrouwen een van de beste skeeleraars van Nederland en ze heeft ook nog eens de gave om de fijne kneepjes van het vak over te brengen. Een zeldzame combinatie.
Ik meldde Tjeerd Wierdsma, dat ik een overloper was, maar dat vond hij geen probleem. Hij gaf aan een man of 20 training, terwijl ons groepje uit 5 en aan het eind van de avond, toen Jaap de Gorter klaar was bij de G-schaatsers, uit 6 personen bestond.
Dit betekende veel persoonlijke aandacht en aanwijzingen. Ik kan u verzekeren: aan mijn skeelertechniek is meer te verbeteren dan aan mijn tandpoetstechniek!
De nadruk lag op de bochtentechniek en dan vooral het stabiel op je linkerbeen staan. Bij het schaatsen is dit al een lastig punt, bij het skeeleren is dat nog meer het geval. Je kunt tamelijk makkelijk wegrollen.
Een cruciale oefening, die heel lastig was, maar wel essentieel, was stilstaand de bochtstap te maken over pilonnen heen. Had je de druk te veel van voren, dan reed we weg naar achteren, en omgekeerd.

De eerste keren ging het hopeloos, maar als je het eenmaal door had, dan lukte het ineens.
Na deze oefening lukte de bochten ineens veel beter. Sterker nog: ik heb dit hele seizoen nog nooit zulke goede bochten gelopen. Wat dat aangaat was deze bochtentraining zeer goed getimed: over anderhalve week kunnen we weer in de Leidse IJshal terecht.
Ondanks de paar niet voorspelde buitjes konden we gewoon tot 9 uur door blijven skeeleren. De doublepush beheersen we nog niet, maar et het strikken van Marieke heeft Arthur wel een dubbelslag geslagen.

Wat dat aangaat is er sprake van de eerste helft van de titel van de mooiste lp van "The Kinks": "Arthur (Or the Decline and Fall of the British Empire)".

Decline betekent dalen, en dat was een tweede thema bij de bochtentechniek. We moesten dieper zitten. Een simpele, maar zeer doeltreffende methode was om de rechterhand losjes op de linkerknie te leggen, als je de bocht in gaat.
Dit werkt trouwens het beste, als je het bij je eigen knie doet!
Anders is de kans behoorlijk groot, dat je kennismaakt met Fall. Ik hoop, dat ik dat niet hoef te vertalen.
Het was al met al een zeer leerzame skeelertraining.
En doordat ik op de fiets vaak al met complete zinnen voor een blogstukje in mijn hoofd zit, speelde door de reeds verzonnen titel ineens de muziek van "Arthur (Or the Decline and Fall of the British Empire)" door mijn hoofd.
Niet bepaald een straf.

Want "The Kinks" hebben zeer veel prachtige nummers geschreven en gespeeld, maar hun onbetwiste meesterwerk is op "Arthur" te vinden: "Shangrila".

Now that you've found your Paradise....

Het vastendieet

Een kleine maand geleden kwam ik een oud-collega tegen, die aan het hardlopen was. Hij kwam naar me toe en begon vol enthousiasme te vertellen over het vastendieet.

Het vastendieet gaat uit van 5 dagen per week gewoon eten wat je wilt en dat je op 2 dagen per week slechts 500-600 calorieën tot je neemt. De theorie is dat vasten je lichaam aanzet tot herstel van beschadigde cellen en regelmatig vasten daarom leidt tot een langer en gezonder leven, naast gewichtsverlies en verlaging van risicofactoren zoals diabetes.
"In de natuur krijg je ook niet altijd te eten. Het is dus goed, dat cellen niet altijd over een overvloed aan voedsel beschikken", kreeg ik te horen.
Daar vallen wel wat kanttekeningen bij te plaatsen.
Vanuit het oogpunt van de sportvoeding lijkt me dit niet het beste, wat je kunt doen. En dat heeft juist te maken met de beschadigde cellen.
De theorie van de trainingsleer is hierop gebaseerd. Door te trainen beschadig je cellen in je spieren. Het lichaam gaat dan overcompenseren. Het maakt meer spiercellen aan dan er beschadigd waren. Hierdoor krijg je spiergroei. Deze spiergroei moet je niet gaan belemmeren door er een vastendieet tegenaan te gooien.
Voor wie af wil vallen: ik heb een prima alternatief.

Gewoon heel veel bewegen.

Door de fietsvakantie, die ik deze zomer met Ada gemaakt heb, ben ik 2 tot 3 kilo lichter geworden. We hebben daarvoor in 3 weken wel ruim 1700 km moeten rijden.
Die paar kilo lijkt niet veel, maar je voelt je er wel veel fitter door. Ga voor de aardigheid maar eens een stukje lopen met 2 of 3 pakken suiker in een rugzak. Dan weet je meteen, wat het verschil is.
En het leuke is: ik ben die paar kilo kwijtgeraakt zonder enig dieet, laat staan, dat ik ervoor heb moeten vasten.

Kenniscirkel collectievorming

Als collectievormer bij Bibliotheek Katwijk mag ik 2 keer per jaar naar Probiblio in Hoofddorp fietsen. Vanmorgen vertrok ik om kwart over 8 onder een zwaar bewolkte hemel naar de Haarlemmermeer. Ik had de wind in de rug, dus ik schoot harder op dan ik had verwacht. Om half 10 was ik na 27 km fietsen als een der eersten aanwezig, ondanks het onderweg aantrekken van de regenbroek, een paar stoplichten en het even praten met mijn schoonzus Joke, die ik in Nieuw-Vennep tegenkwam.
Sommigen zijn stomverbaasd, dat ik "dat hele eind" uit Leiden kom fietsen.

Ach, vergeleken met het ploegen door de sneeuw in januari was dit een fluitje van een cent.

Bij de voorstelronde werd je niet echt vrolijk: bezuinigingen alom, sluiting van vestigingen en ontslagen, met als nieuwste variant ontslagen werknemers, die vervangen werden door vrijwilligers. Hoe gek wil je het hebben?
Fred Kolman van Openbare Bibliotheek Amsterdam kon melden, dat Amsterdam tegen de heersende trend in nog nieuwe vestigingen opent. Hij legde ook uit, hoe nu en in de nabije toekomst de Plusbibliotheken de taken verdelen met betrekking tot de diverse collectie-onderdelen, zodat de minder gangbare titels toch behouden blijven voor de openbare bibliotheken in Nederland.
Het tweede deel van de ochtend ging over de Bibliotheek op School, dBoS in het vakjargon.
Belangrijk bij dit soort bijeenkomsten zijn vaak de persoonlijke gesprekken met vakbroeders en vooral -zusters en zaken die niet op de agenda staan, maar wel naar voren komen. Interessant voor ons kan met kleinere collecties in de filialen de Routecollectie worden. Een interessant onderwerp voor een volgende keer. En als dan ook ervaringen van bibliotheken met "floating collections" aan bod komen, kan dat praktische handvaten opleveren.
Op de terugweg ging in nog een uurtje bij mijn schoonzus Joke langs, voor ik tegen de wind in op deze wisselvallige derde dinsdag in september op huis aan fietste. Zo kon ik mijn kuiten, die gevoelig waren door de combinatie van 15 km hardlopen en de volgende dag een droogtraining, weer een beetje soepeler trappen.
Het nuttige met het aangename verenigen heet zoiets.

Onder de regenboog

Het was de laatste training op "De Bult" van dit seizoen. Jaap de Gorter was verhinderd, maar hij had een prima vervanging geregeld. Met meer dan een kwart eeuw ervaring als trainer had onze vroegere trainer weer een prima training in elkaar gedraaid.
Fietsend naar het clubhuis van Swift zag je de donkere wolken samenpakken en om half 8, het moment, dat de droogtraining zou beginnen, barstte de bui in alle hevigheid los.
Op buienradar was te zien, dat het een minuut of 5 tot 10 zou duren en dat het dan een stuk droger zou worden. Hetgeen klopte. De zon brak door en een prachtige regenboog stak schitterend af tegen de donkere wolkenlucht.
In de avondschemering werkten wij na een rondje inlopen onder de regenboog onze oefeningen af.

We hadden vanavond technische oefeningen. We begonnen met schaatssprongen op de trap, gevolgd door in de schaatshouding opspringen, terwijl het "hangende" been leunde op een lage leuning van een houten brug.

Als een rode draad waren rugspieroefeningen de verbindende factor bij deze training.

De belangrijkste oefening van het tweede blok was in tweetallen hangen in de elastieken en dan goed zijwaarts afzetten. Een lastige oefening, daar dit allemaal zeer nauw luistert. Maar ja, dat is met schaatsen ook het geval. Als je één aspect bewust veel aandacht geeft, dan doe je een ander vaak net niet goed. Einde volgende week schaatsen we weer in de Leidse IJshal. Wat dat aangaat was dit een goede training, die ons met de neus op de feiten drukte.
Een droogtraining, die begon onder de regenboog, het symbool van de hoop.

Er is inderdaad nog een hoop aan mijn techniek te verbeteren....

Ziener

De afgelopen jaren lopen de wielrenhandschoenen als een rode draad door het dagboek. Ik zal een aantal citaten aanhalen uit de afgelopen jaren. Het begon ermee, dat Ada een paar racehandschoenen kreeg, die bij een koffiestop waren blijven liggen.
Maar in het Kylltal gebeurde dit: "Het begon te regenen. Net onder de top van de Mühlenberg was een schuilhut, waar we onze lunchpauze namen, terwijl de regen in vlagen naar beneden kwam zetten. Toen de bui voorbij was, gingen we weer afdalen, maar na een paar honderd meter kwam er nog een bui. Tussen Erdorf en Hüttingen volgde een afdaling van 25%. Hier moesten we verplicht afstappen. In Hüttingen kwam Ada er achter, dat ze haar wielerhandschoenen in de schuilhut had laten liggen. Jammer, maar we gingen niet terug."
Later in de fietsvakantie kwamen we in Bad Münstereifel: "Op een bankje bij de Wechter Tor aten we wat boterhammen, waarna we bij de fietsenmaker bij het station twee paar wielerhandschoenen kochten."
Dit jaar ging de running gag door. In Fôret Dominiale de la Hardt Nord hadden we geluncht: "Gelaafd wilden we vertrekken, toen Ada met de mededeling kwam, dat ze haar wielerhandschoenen vermoedelijk bij de laatste koffiestop had laten liggen. Ophalen was geen optie. Zo reden we 21 km tot het Canal du Rhône au Rhin, waar ik nog een keer in Ada's fietstas keek. En wat vond ik daar?"

Vier dagen later reden we door het Zwarte Woud: "Ik kwam er achter, dat ik mijn wielerhandschoenen in Lauchringen had laten liggen. Mijn moeder zou zeggen: "God straft onmiddellijk", want eerder die week had ik Ada de maat genomen, toen zij haar handschoenen niet kon vinden.
In Stühlingen was een fietsenmaker, maar op de deur zat een briefje: "Sorry, we're riding". We stonden dus voor een gesloten deur.
We haastten ons om nog in Bonndorf te komen: "Er stond een bord voor auto's met "Bonndorf 2 km". Ik wilde het fietspad volgen. Ada keek zonder leesbril en we hadden een prachtige, bochtige afdaling en we kwamen uit in....Brunnadern, een klein boerendorp. Van hieruit was het nog 8 km voornamelijk klimmen naar Bonndorf.
De wielerhandschoenen kon ik vergeten."

De volgende dag had ik aan de Titisee meer geluk: "Er was een fietsverhuur, waar ik voor € 16,- een paar wielerhandschoenen aanschafte. Ada nam intussen een foto van de onweersbui boven het bergmeer."
De handschoenen waren van het merk Ziener.

Dat past ook wel bij mij. Er schuilt een groot Ziener in mij.

Het is alleen zo jammer, dat de rest van de mensheid dit niet wil zien!

Nu heeft ook een Ziener wel eens een mindere dag: "Ik kon maar 1 racehandschoen vinden. De klerentassen op mijn fiets keerde ik helemaal om. Tevergeefs. Daarna nogmaals. Wederom niets. Tot Ada de slaapzak uit de hoes haalde. Daar zat mijn tweede wielerhandschoen!"

Er wordt wel gezegd, dat partners, die lang met elkaar leven, steeds meer op elkaar gaan lijken. Oordeel zelf: "Op een grote kei in de schaduw lunchten we. Bij het wegrijden kwam Ada er achter, dat ze haar wielerhandschoen verloren had, toen we de eerste klim achter de rug hadden. Ze reed terug en vond hem. Die handschoenen willen wat deze vakantie!"

Om mijn faam als Ziener waar te maken, voorspel ik, ruim een maand van te voren, dat er op 24 oktober eindelijk een nieuw stripalbum van Asterix en Obelix uit gaat komen: "Asterix bij de Picten".

Geniet ervan!