Vuelta Asturias

Om 5 voor 12 lagen we in bed. Een vijftal minuten later was Ada jarig en kon ik haar met een innige omhelzing feliciteren. Niet veel later sliepen we als een roos. Om 7 uur werden we wakker.

Het was mistig. Wederom. Mijn plan was om naar Sierra te gaan lopen, maar vergezichten zou je vandaag niet hebben.

Ik liep naar Quintana en klom naar Robleu, waar ik afsloeg naar La Peruyera over een stil halfverhard pad tussen een stenen muur en prikkeldraad.



Tussen 2 stenen muren daalde ik af naar een stukje heideveld.





Vandaar liep ik weer naar de drukke weg, die ik voor de tweede keer overstak. Over de vluchtstrook annex fietspad liep ik naar Quintana, waar ik de andere route naar huis liep.





Daar douchte ik me en ontbeet met de anderen.

Om half 12 reden we naar Oviedo, waar de start van de Vuelta Asturias zou zijn.

Voor het zo ver was liepen we met Christina, een vriendin van Ana, naar het sportcomplex, waar de bussen van de wielerploegen stonden opgesteld.



Van gerenommeerde ploegen als UAE, Movistar en Euskaltel tot onbekende teams tussen amateurs en profs in.



Bij de Tour de France en de Vuelta a España kom je niet zo dicht bij de ploegwagens met dure fietsen komen als hier. De sfeer was gemoedelijk, de ploegen reden een stukje in voor ze naar de start reden.




Het drukst was het bij de Movistar-bus vanwege toprenner Nairo Quintana, voormalig winnaar van de Giro d'Italia en de Vuelta a España.


Na de start namen we afscheid van Christina en gingen we eten bij "El Bodegón", waar we een heerlijk menu del dia hadden met een schotel met kikkererwten, spinazie en heek en een salade Russe met een stuk appeltaart als toetje. De San Miguel 0,0 smaakte prima.







Op de terugweg reden we via een tuincentrum om wat stekjes voor de moestuin te kopen, waarna we thuis naar de finale van de eerste etappe naar Benia de Onis keken, die verrassend werd gewonnen door de jonge Fransman Gabriel Layrac van de Dole-ploeg.
Adawerd druk gebeld om haar te feliciteren met haar verjaardag. Ik hield me bezig met andere bezige bijen.






 
We aten 's avonds macaroni met gemengde groenten en een stuk taart als toetje, terwijl wij met San Miguel en Rioja-wijn proostten op Ada's verjaardag. Om half 12 zochten we de slaapkamer op.

Vanaf de Protestgeneratie

Het was vandaag een regenachtige dag.

Vanmorgen moesten we thuis blijven, omdat er iemand van de woningbouwcorporatie langs zou komen om te kijken naar de keukenkastdeuren, die vervangen moeten worden. De huidige kleur was niet meer leverbaar, dus er moest een nieuwe kleur uitgekozen worden.

Nadat dit gedaan was, ging Ada boodschappen doen, terwijl ik wat huishoudelijke klussen verrichtte. Van de verrekte spier had ik alleen even last als ik een tijd stilgezeten had en dan ging lopen. Hardlopen was nog niet mogelijk. Ik liet het dan ook wijselijk achterwege.

Na de lunch fietste ik naar Coördesign , waar we een begin zouden maken met de vormgeving van "Glibbers op glissen".
We begonnen bij "Protestgeneratie", een cruciale dag in het behoud van een kunstijsbaan in de Sleutelstad.

Van daaruit werkten we een aantal hoofdstukken door. In totaal kwamen we zo 16 pagina's verder met het vormgeven van het boek over de geschiedenis van de Ton Menken IJsbaan tot IJshal De Vliet. Zo kregen we een eerste globale overzicht hoe het schaatsboek eruit zou kunnen zien. Na een middag werken vonden we het welletjes. Later in de week gaan we verder waar we gebleven waren. Zo werken we vanaf de Protestgeneratie tot het einde om aansluitend vanaf het begin weer toe te werken naar de Protestgeneratie.

Een verrekt goede strandtraining

Gisterenmiddag fietste ik naar het LUMC, waar ik mijn vierde oogprik haalde. Het doet geen pijn, maar doordat het in je oog is blijft het toch een beetje eng. En doordat het goed ontsmet wordt, krijg je vaak trainen in de ogen.

Meteen na de prik zie je wat wazig. Boze tongen beweren, dat ik dat vaker doe, maar in dat frame herken ik me niet. Hoewel je niet meteen auto mag rijden, maar wel fietsen, ga ik eerst naar het Leidse plein voordat ik op mijn witte Batavus stap.

Gezien de temperatuur nam ik een ijsje.

Een klein half uur na de prik stapte ik op mijn rijwiel en reed naar de volkstuin, waar ik met Ada muntthee dronk en mijn vaste taak verrichte: aardbeien plukken. En er af en toe eentje proefde, want de overheid ziet via protocollen toe op de kwaliteitscontrole. 

Om 5 uur fietsten we naar huis, waar we een macaronischotel aten. Om 7 uur werd ik opgehaald door Jos Drabbels. Samen reden we naar de skeelerbaan van Katwijk, waar we de maandelijkse strandtraining van IJVL en VIJL hadden. Met een compleet elftal liepen we naar het strand toe. Als de bondscoach van Curacao onze hulp nodig heb....

De eerste oefening was een Steigerung op het steilste deel van de strandopgang.
Bij de branding aangekomen zag ik een paar parallelle rijen bandensporen. Deze konden we prima gebruiken voor (schaats)sprongoefeningen en korte sprintjes.






Na het statisch zitten gingen we over op de clownsstap. Het ziet er uit als de silly walks van "Monty Python", maar bij deze op het oog vreemde loop komt de druk altijd op de hak van je standbeen, precies wat je met het schaatsen wilt hebben.

Toen we een paar buitenlandse toeristen passeerden, zei één van hen: "Dead man walking".
Ja, zo kon je er ook naar kijken.....
Wij gingen de schaatsstap oefenen in het mulle zand. De bijhaal begint altijd zijwaarts. Pas als je nieuwe standbeen staat, kun je vanuit je hak gaan sturen. Er is dus nagedacht over deze oefening.
Met de Leiden Marathon 3 weken achter de rug voelde ik me helemaal hersteld en ging ik voluit. Bij een sprong over een waterstroompje langs de vloedlijn kwam ik niet goed uit en verrekte ik de spier achter mijn rechterknie. Als trainer heb je echter verplichtingen dus met af en toe wat pijnscheuten ging ik door. De standopgang oplopen deed ik echter een stuk rustiger als gebruikelijk.

Ik paste het trainingsschema wel wat aan en deed wat meer statische oefeningen met de groep. Je moet het lot niet tarten. De strandstoelslalom deed ik echter wel, ook iets langzamer dan gebruikelijk.

We dribbelden in de weer fraaie zonsondergang langs de branding richting strandopgang.


Daar deden we nogmaals het statisch zitten.

Op het steilste deel van de strandopgang deden we de bochtstap.

Daarna liepen we terug naar de skeelerbaan. Jos en Gera wilden eventueel nog wel even zwemmen, maar met een verrekte spier zag ik het niet zitten om nogmaals terug te lopen naar het strand. 

En dat was jammer, want anders had ik kunnen proosten met Jaap de Gorter en Hen van den Haak.

Maar voor de rest was het een verrekt goede strandtraining!

Giro d'Italia

Gisteren voltooide de Deen Jonas Vingegaard als achtste man ooit de trilogie van het winnen van de 3 grote ronden. In Rome kwam de gedoodverfde winnaar van de Giro d'Italia ook daadwerkelijk als kampioen over de eindstreep.

Zoals gebruikelijk doe ik altijd mee met Ploegleider. Maar waar de Deense klassementsrenner met 5 etappezeges en het eindklassement winnen glorieerde, daar ging het met mijn team al op dag 1 helemaal mis.

(Klik op afbeelding om tekst te vergroten)
Bij de openingsetappe vielen door een valpartij Adam Yates, Jay Vine en Marc Soler uit. Je bent dan een kopman en 2 goede reserves kwijt en daarmee op slag kansloos.
Dat bleek. In totaal verzamelde ik 1396 punten, waarmee ik 3624e geworden was. Even ter vergelijking: de winnaar had maar liefst 2340 punten, bijna 1000 punten meer.

Maar goed, over een maand is de Tour de France: nieuwe ronde, nieuwe kansen. Ik kan u verzekeren, dat ik Jonas Vingegaard opnieuw opneem in mijn team.
Maar niet verder vertellen, hoor.....

Marathon en gezondheid

Na het tragische overlijden van een jonge deelneemster bij de halve marathon in Leiden staat de gezondheid bij het lopen ineens in het brandpunt van de belangstelling. Terecht, maar het moet geen hype worden die ertoe leidt, dat minder mensen gaan hardlopen.
(Klik op afbeelding om tekst te vergroten)
Met ruim 20  uitgelopen marathons weet ik uit ervaring, dat je je goed voor moet bereiden. Een marathon is niet alleen 42.195 meter hardlopen, maar er gaat ook een voorbereiding van een paar maanden met heel veel loopkilometers aan vooraf. 

Ik hoor de verhalen, dat het op dit moment een rage is om ongetraind de marathon te gaan lopen. Daar is een goede uitdrukking voor: dat is vragen om ongelukken!
Als je goed getraind bent, liefst in alle mogelijke weersomstandigheden, en je goed  luistert naar je lichaam én vooral jezelf niet overschat, is een marathon gewoon goed te doen. Als 70-jarige weet ik er alles van.

Dat de gezondheid nu in het middelpunt van de belangstelling staat, is op zich heel goed. Daar begint alles mee. Een gezond mens heeft wel 1000 wensen, een ziek iemand heeft er slechts één!
Deze aandacht kan er toe leiden, dat minder mensen gaan hardlopen of sporten. Uiterst kwalijk in een land, waarin de helft van de bevolking (zwaar) overgewicht heeft. De kans, dat deze mensen voortijdig overlijden aan hart- of vaatziekten is veel groter, maar dat komt nooit of in ieder geval veel minder uitgebreid in het nieuws dan een enkeling, die het overkomt bij een hardloopwedstrijd.
Belangrijk is om te weten, wat er gebeurt met het lichaam tijdens het hardlopen. De temperatuur gaat ongeveer anderhalve graad Celsius omhoog. Start je met een ziekte onder de leden omhoog, dan gaat de  lichaamstemperatuur richting 40 graden. Kortom, dan loop je met een flinke koorts rond. Dat je dan meer risico loopt spreekt voor zich. Met een lichte verkoudheid is het geen probleem, maar met griep sporten is wel risicovol. Dan kan het op de hartspieren slaan.
Een tweede belangrijke ontdekking, die is gedaan is dat bij marathons in Amerika veel meer doden vielen dan in Europa. De oorzaak was simpel: in Europa is een drinkpost om de 5 kilometer, in de USA om de mijl. Dat is driemaal zoveel. Er waren deelnemers, die bij iedere drinkpost water dronken. Door zoveel water in te nemen, krijg je een omgekeerde osmose. Er wordt zout uit het lichaam onttrokken naar de maag, waardoor je lichaam minder goed functioneert. Tijdens een zware inspanning pakt dit niet altijd goed uit. Kortom, drinken is goed, maar overdrijf het niet. En als je drinkt, neem dan bij voorkeur isotone sportdranken.

De marathon is zwaar, maar voor een goed getraind iemand goed te doen, mits hij of zij goed naar het eigen lichaam luistert en zichzelf niet overschat.

Naschrift:
In 2025 werden 759 verkeerdoden geregistreerd in Nederland, Gemiddeld vallen er in het verkeer dus 2 doden PER DAG. Dat plaatst de aandacht voor doden bij hardloopevenementen in een ietwat ander perspectief.