Buijzen aan Zee

Na de Omloop van Noordwijkerhout douchte ik me in "De Schelft", waarna ik in het zonnetje een paar mueslibroodjes opat alvorens ik op de Batavus Galibier stapte.
Vanuit Noordwijkerhout trapte ik naar Noordwijk, waar het bij de Boulevard zeer druk was.
Door de duinen fietste ik naar Katwijk om over een rustiger Boulevard richting fietspad naar Wassenaar te rijden. Op de Boulevard groette ik Dick van der Plas en Edwin Huge, die een laatste trainingstochtje aan het maken waren voor hun fietstocht naar Spanje. Vanaf deze plek wens ik hen veel fietsplezier toe!
Op het fietspad door de duinen was het behoorlijk druk, maar je kon gewoon lekker doorrijden. Ik deed dat in een lichter verzet om de benen los te kunnen rijden. Vooral de kuiten probeerde ik te ontzien.

Bij Wassenaarse Slag belde ik even, zodat ik wist, waar de familie Buijs uithing. Na de aanwezigen begroet te hebben at ik 2 stukken tortilla en 2 stukken pizza. Na 21 km hardlopen en 40 km fietsen ging dat er wel in.
Met de Buijzen maakten we nog een wandeling over het strand, waarbij ik dan weer met wat familieleden praatte.

De laatste tijd wordt er door onder andere de ANWB en diverse kustgemeenten een hetze gevoerd tegen windmolens in zee. Dit zou het toerisme schaden.
Vanaf Wassenaarse Slag kon je bij het heldere weer duidelijk de fabrieken en de schoorstenen zien, die zowel vanaf de Rijnmond als vanaf de IJmond hun smerige rook de lucht in bliezen. Noch de ANWB, noch de kustgemeenten heb ik ooit horen klagen, dat dit schadelijk was voor het toerisme!
Om half 5 vertrokken we van het strand na de traditionele groepsfoto.
Door de duinen fietsten we met Mischa en Jesse naar Leiden. Deze neven zouden bij ons blijven eten.

Net toen we aanstalten maakten om Machiavelli te gaan spelen, kwam ik er achter, dat ik een lekke voorband had. Siebe hielp me met het plakken van deze toch niet zo superieure anti-lekband.
We aten pompoensoep en rijst met spinazie en rundvlees, waarna we om 8 uur net als heel Nederland 2 minuten stil waren.
Als toetje hadden we meesterlijk ijs met aardbeien.

Na de vaat deden we het spel Saboteur.

De gebroeders Buijs zetten ons flink klem. Helaas moesten ze na 1 ronde naar het station, daar ze anders niet meer thuis zouden komen met de trein.
De Buijzendag aan Zee zat er op.

Eretribune of "Jij schrijft altijd leuke sfeerverslagen!"

Vandaag stond de laatste echte test voor de marathon van Leiden: de Omloop van Noordwijkerhout. Deze slotloop van het Zorg en Zekerheid Circuit heb ik al diverse keren gelopen. Normaal gesproken loop je dan langs de in volle bloei staande tulpenvelden, maar dit jaar waren deze uitgebloeid en gekopt.

Om half 10 fietste ik via Oegstgeest en de slingerweg langs camping "Koningshof" naar Voorhout om langs de Leidse Vaart naar "De Schelft" in Noordwijkerhout toe. Hier schreef ik me in voor de 21,1 km, waarna ik me om ging kleden in een van de kleedkamers.
Na een laatste toiletbezoek begaf ik me met nummer 2339 op de buik naar het startvak. De zon brak door het schapenwolkendek heen en het werd een stuk warmer. Ik stroopte mijn mouwen maar meteen op.

Om 11 uur klonk het startschot en vanuit de achterste rijen werkte ik me langzaam maar zeker naar voren. Na een paar kilometer hopte ik van groepje naar groepje. Tegen de wind in liep ik vaak op kop. Op weg naar de enige zware klim op 4 km kwam Peter Diebels naast me lopen. Hij genoot van mijn blog: "Jij schrijft altijd leuke sfeerverslagen!"
Op de lastige klim liep hij met speels gemak van me weg. Hij zou uiteindelijk in 1.31.57 de finish halen. Meegaan in zijn tempo zou zelfmoord betekenen.

Daar de rest van de groep ook in zijn tempo meeging, kwam ik met een andere loper te zwemmen tussen 2 groepen in te "zwemmen". De eerste 5 km ging in 23.10. Behoorlijk snel dus.
Over de schelpenpaden kon je de ideale lijn volgen, maar dat gold niet voor de bochtige fietspaden, waar we ook overheen liepen. Het was behoorlijk druk met toerfietsers en groepjes wielrenners. Je moest dus goed uitkijken.
Op 9 kilometer was de tweede drinkpost. Hier nam ik 2 bekers water. Ik werd zodoende bijgehaald door een groep lopers, met wie ik op zou lopen tot de volgende drinkpost. Het grootste deel van die 5 km liep ik op kop. Er was iemand, die af en toe de kilometertijd aangaf: 4.35.
Dat klopte ook wel met de tussentijd op de 10 km: 46.50. Groot was mijn verbazing, toen ik de tijd bij de 15 km zag: 51.40. In dit tempo zou ik de Kenianen er dik uitgelopen hebben. Dat klopte dus niet. Het was dan ook de klok van de 10 kilometerloop.

Desondanks had ik het idee, dat ik nog steeds op het schema van 1.40 liep. Door de drinkpost, waar ik een Squeezy-gel nam, dat ik wegspoelde met water, had ik het contact met de groep lopers verloren. Met een paar andere lopers liep ik naar de Leidse Vaart, waar we de matige wind tegen kregen. Op de spoorbaan aan de overzijde van het water stond een trein stil.
"Kijk, de eretribune", zei ik tegen mijn metgezel.
Een kilometer verderop stopte een tweede trein.
"Die passagiers willen ook op de eretribune zitten", kreeg ik als snedig antwoord terug.

Dat wordt dan ook de nieuwe slogan van de NS bij vertragingen. Het wordt niet meer: "De NS zet bussen in", maar "De NS zet de eretribune in!"
En gelijk had hij. Nu de bollenvelden uitgebloeid waren, moesten de hardlopers voor het kleurige lint door het land zorgen.
Mijn metgezel had iets in huis, wat ik ten enen male ontbeer: hij kon versnellen. Zodoende werd ik bij de Pilarenweg bijgehaald door een trio andere lopers, die dit ook hebben. Op karakter kon ik in de laatste kilometer aanhaken met 1.35.00 op de klokken bij de 20 km.
Het zou er om hangen, of ik wel of niet onder de 1.40 zou duiken. De brutotijd werd uiteindelijk 1.40.16. Het zou er om hangen, of de nettotijd net wel of net niet onder mijn streeftijd uit zou komen.
Toen ik 's avonds op de computer de uitslagen bekeek, dat ik, dat het nipt gelukt was: 1.39.58. Ik had met een gemiddelde snelheid van 12,6 km per uur nog exact 1 seconde speling....

De IJsmeesters

Als de R in de maand is, dan is een fietsritje naar de Leidse IJshal heel gebruikelijk voor me. Gemiddeld een keer of 4 in de week. Dan geniet ik telkens weer van het superijs aan de Vondellaan.
Deze zomer ligt er dan wel geen gladde ijsvloer, maar is er toch een reden om naar de Leidse IJshal te gaan: "De IJsmeesters".

In de ruimte, waar in het schaatsseizoen de winkel van Ooms Sport gevestigd is, kun je vanaf begin april ijs kopen.

En op mooie dagen kun je het geluk hebben, dat je de ijskar langs ziet komen met "Meesterlijk ijs".

Uit eigen ervaring kan ik u melden, dat er met deze slogan niets mis is. Het is heerlijk ijs.
Vandaar dat ik vanmiddag vanaf mijn werk bij de bibliotheek in Katwijk naar de Vondellaan in Leiden fietste om 2 bakken met ieder 15 bolletjes ijs te kopen. Morgen komt Ada's familie op bezoek en dan wil je natuurlijk een goede gastheer zijn met stragiatelli en vanille-ijs.

BAM

Gisteren werd bekend, dat bouwgigant BAM "De Kuip" in Rotterdam mag gaan verbouwen. Terecht is er voor gekozen, dat dit monumentale stadion met veel historie behouden blijft. Er komt dus geen nieuwe "Kuip", maar een volledige renovatie.

Als Ajax-fan heb ik niet zo veel te zoeken in het Feyenoord-stadion, maar de paar keer, dat ik in het mooiste stadion van Nederland was, heb ik wel met volle teugen genoten. De allereerste keer was in de vorige eeuw bij een concert van Pink Floyd.

De tweede keer was in december 2011, toen een deel van de tribune als kleedkamer diende bij de Bruggenloop.

Nu heeft het binnenhalen van de BAM bij de uitbreiding van het stadion tot 70.000 stoelen wel wat consequenties, waarvan ze in Rotterdam-Zuid nog niet helemaal doordrongen zijn.
Allereerst gaat het vertrouwde rood-wit geblokte shirt plaatsmaken voor het oranje-groen van de BAM.

De trainingspakken worden uiteraard ook veranderd in de huisstijl van de bouwer.

Verder heb ik slecht nieuws voor Fred Rutten. Zijn carriere bij Feyenoord zal van korte duur zijn. In de loop van het volgende seizoen wordt hij opgevolgd door Jillert Anema.

Reken maar, dat er dan in Rotterdam scherp getraind gaat worden. Messcherp!

Ook zal er flink geoefend gaan worden op de passeerbewegingen.

Voorts zal vanaf de jeugdelftallen flink gewerkt gaan worden met een pittige krachttraining.

Nu kun je een hoop zeggen van de Rotterdammers, maar niet, dat het hen aan werklust ontbreekt. Onder Anema wordt er nog een schepje bovenop gedaan.

En wie weet is er dan voor de Feyenoorders weer eens een keer een reden om te juichen....

JSF-pakken

Eén van de meest opvallende feiten bij de Olympische Spelen in Sotsji was het collectieve falen van de Amerikaanse schaatsploeg in Sotsji. Zonder medaille verlieten ze de Winterspelen. Zelf schreef ik dat toe aan de "supersonische" JSF-pakken.

Bij de in maart gehouden Wereldbekerwedstrijden zat Team USA alweer op het niveau, dat we van hen gewend waren.
Vandaag is het rapport van de Amerikaanse schaatsbond uitgekomen met de evaluatie van de voor Oranje zo glorieus verlopen Winterspelen. De late introductie van de schaatspakken was een van de cruciale fouten die ertoe hebben geleid dat de Amerikaanse schaatsploeg op de Olympische Spelen in Sotsji teleurstellend heeft gepresteerd.
De Amerikanen hadden verder hun Olympische voorbereiding op een hooglandbaan in Collalbo, terwijl de ijsbaan in Sotsji op zeeniveau ligt. Pas in de laatste week hebben de Amerikanen in het Adler-stadion getraind, terwijl er onvoldoende gegevens over de fysieke gesteldheid waren verzameld en geanalyseerd. Team USA met hun boegbeeld, de immer sympathieke Shani Davis, had verkeerd gepiekt.
Dit zal ze geen tweede keer gebeuren. Reken maar, dat de Amerikanen in Zuid-Korea zijn gebrand op revanche!

Vijfde zeer zachte maand op rij

Op de site van het KNMI stond een bericht, dat we eigenlijk al wisten: het is nu 5 maanden op rij veel te zacht voor de tijd van het jaar.
Na de uitzonderlijk zachte winter van 2014 lag de temperatuur ook in maart en april vrijwel voortdurend boven normaal. Zo'n serie zeer zachte maanden komt zelden voor.
April was in De Bilt met 12,1 graden tegen een langjarig gemiddelde (tijdvak 1981-2010) van 9,2 graden bijna drie graden warmer. Daarmee is april de op drie na warmste maand sinds 1901. Alleen in 2007 (13,1 graden), 2009 (12,2 graden) en 2011 (13,1 graden) was deze maand nog warmer.

Het contrast met het eerste halfjaar van 2013 kan niet groter zijn. Toen was het 6 maanden op rij te koud en was de aanloop naar de zomer dezelfde als die van 1962. Ik was toen optimistisch over de kans op een koude winter tot het moment, dat de zomer uit een totaal ander vaatje ging tappen.
Maar zelfs mijn vrij voorzichtige winterverwachting was nog veel te optimistisch ingeschat. Gezien het extreme weer in het afgelopen jaar hou ik me voorlopig maar op de vlakte. Voorlopig ben ik meer benieuwd, wat de zomer gaat doen.

Elbe-Radweg

Vanmorgen ging ik voor de tweede keer in korte tijd op donderdagochtend naar reisboekhandel Zandvliet aan de Stille Rijn lopen. Dit keer liep ik langs de Haagweg en het Noordeinde naar de Treinreiswinkel aan de Breestraat.
Met wat informatie over het meenemen van de fiets in de trein in Duitsland liep ik verder naar de Stille Rijn.

Na het deze zomer schrappen van de Frontlijnfietsroute lag het voor de hand, dat we Ada's plan uit zouden gaan voeren. Ze wil al een aantal jaren de Elbe-Radweg fietsen.

Het moet een prachtige route zijn. Het hoogteprofiel is in vergelijking met het berggebied, waar we doorheen fietsen, vlak te noemen.

Dat geldt niet voor de aanloop naar de Elbe, de R1.

De route door het Teutoburger Wald en de Harz is niet bepaald vlak te noemen.

Daar we de R1 4 jaar geleden al gefietst hebben tot de Weser, kennen we het eerste deel van deze mooie route al. Maar het leuke is, dat er een variant is, die loopt vanaf Xanten, een stukje over de grens bij Nijmegen, naar Detmold, waar de R1 weer wordt opgepikt.

De Römer-Lippe-Route laat ons weer een ander deel van Duitsland zien.

Zonder overleg met Ada heb ik bij Zandvliet de Bikeline-gidsen van de Elbe-Radweg en de Römer-Lippe-Route gekocht. Niet verder vertellen hoor! Ze krijgt de boeken met Moederdag....