"Heb jij nog een paar kinderen voor me?"

In Israël heeft het gesneeuwd, hier zitten we met de terugkeer van grauw herfstweer in plaats van dit soort fraaie vergezichten.

Het heeft zo'n beetje de hele dag geregend. Als het even droog geweest is, dan heb ik dat gemist. De 4 keer, dat ik op de fiets stapte, moest ik mijn regenkleding aantrekken. Dus ook op het fietstochtje naar de Leidse IJshal ontkwam ik er niet aan.
Daar was weer een rommelige schaatsles, want net als vorige week werd de helft van de kinderen van mijn trainingsgroep beoordeeld op hun schaatsvaardigheid.
Zo kon het gebeuren, dat een van de "examinatoren" aan mij vroeg: "Heb jij nog een paar kinderen voor me?"

Net alsof we op een kinderruilbeurs terecht gekomen waren....

Ondanks dat we al aan het eind van het schaatsseizoen aangekomen zijn, waren er 2 nieuwe kinderen, die een proefles kwamen nemen bij de IJVL. Maar geheel onbeslagen kwam dit paar kinderen niet ten ijs. De een had meegedaan aan de cursus van de buitenschoolse sport, de tweede had in de schoolvakanties een achttal schaatslessen genomen. Komende week mogen we trouwens weer!

De schaatsles sloten we uiteraard af met tikkertje. Bij het weggaan kregen de kinderen uit mijn groep hun vaardigheidspaspoort en een bandje in de kleur van het behaalde niveau.

65+

Als je het over "Krasse knarren" hebt, denk je in het algemeen aan leeftijden, die vroeger werden aangeduid met 65+. Sterker nog, jarenlang konden deze "oudjes" korting krijgen met hun 65+ pas.

Vanmorgen kreeg ik er mee te maken, toen ik na een fietstocht van 3 kilometer langs berijpte grasvelden bij de Leidse IJshal aan de Vondellaan aankwam. Daar kreeg ik te horen, dat Berto Hagen over een aantal maanden zijn eerste AOW mag ontvangen. Denk trouwens niet, dat hij tot de oudere "Krasse knarren" behoort. Hij is nog een jonkie. De oudste van ons peloton is 76 jaar.
Uiteraard werd de jarige toegezongen en brak ik met de traditie om Wierd Wagenmakers de eerste 5 rondjes op kop te zetten.
Nu ben ik gepokt en gemazeld genoeg in het schaatsen, zodat ik oog heb voor details, maar ik kan u garanderen, dat ik geen verschil zag tussen de Berto van 65 en de Berto van 64 jaar.

Geheel volgens de traditie nam ik zelf wel de 25 rondjes op kop. Ik heb weer de macht in de benen van het begin van het seizoen. Of, zoals één van de 20 man uit het peloton het uitdrukte: "Je begon na 20 rondjes pas echt op stoom te komen!"
Verder had ik de Twee van Breda nadrukkelijk aan ex-politieagent Jacques Doeleman gekoppeld. Eerst mocht hij bij de 15 rondjes voorkomen, dat Henk Distelvelt en Hans den Outer zouden ontsnappen, de tweede keer mocht hij de serie direct na een tweede beurt van de Twee van Breda op kop van het peloton rijden. Zo kon hij aan sporenonderzoek doen.

Verder rijden er een aantal schaatsers rond, die iedere zondagmorgen met elkaar in de IJshal schaatsen. Eén van hen beschreef dat met de term: "Vrienden van de zondagmorgen". Daar ik als coördinator niet alleen moet kijken naar het sportieve aspect van deze trainingsgroep, koppelde ik twee van deze schaatsers tweemaal aan elkaar bij de 10 rondjes, zodat ze nu ook vrienden van de donderdagmorgen kunnen worden.

Na de 125 rondjes gingen we om kwart over 10 snel van het nog spiegelgladde ijs af. Er stonden 125 Katwijkse kinderen te trappelen om het ijs te mogen betreden. We werden in de kantine werden we getrakteerd door de kersverse 65-plusser. Ik kan u melden, dat de appeltaart bepaald niet oudbakken was!

It sil heve

Het was vanmorgen net zo mooi als afgelopen maandag, toen ik langs de berijpte weilanden naar mijn werk fietste. De dauwpunten, zeg maar de temperatuur op klomphoogte, was aardig onder nul gekomen.

In Trouw las ik bij het weerbericht, dat de luchtdruk in de winter niet meer zo hoog was geweest sinds de prachtige winterinval van februari 2012.

Toch was de rijp weer snel verdwenen. Ik zou haast zeggen: "Als sneeuw voor de zon." De temperatuur van de bovenlucht is veel te hoog, zodat het werk van de uitstraling 's nachts binnen mum van tijd teniet wordt gedaan.
Hoe anders was het 30 jaar geleden. Rond deze tijd klonk in Fryslân dit befaamde zinnetje: "It sil heve!"

Een paar dagen later werd de eerste Elfstedentocht sinds de Hel van '63 verreden. Het was de eerste echte Elfstedentocht met de hele dag televisie. Aanstaande zaterdag wordt deze marathonuitzending opnieuw uitgezonden door de NOS.

Er is onder andere een interview met de nog jonge Jillert Anema, die er als wedstrijdrijder helemaal doorheen zat, maar van opgeven niet wil weten. En zo hoort het ook! Een aanrader. Mis hem niet!

De Limburgse Abraham

Bij zijn huis tref je geen van bovenstaande versierselen aan, maar toch is het Limburgse IJVL-lid Jos Drabbels 50 jaar geworden. Hoe hij dat voor elkaar heeft gekregen is een compleet raadsel, maar om je geboorte zo te kunnen plannen, dat de dag, waarop je Abraham ziet precies op carnaval valt, dat valt toch wel onder de categorie: "Regeren is vooruitzien".

En die kunst verstaat deze sympathieke alleskunner als geen ander. In 1996 werd hij lotend lid van de Elfstedenvereniging, hij werd in december ingeloot en op 4 januari 1997 reed hij de Tocht der Tochten uit.
Op 11 februari 2012 gingen we met een groep schaatsvrienden de Elfstedentocht schaatsen. Het weer was prima, maar dat kon niet gezegd worden van de ijskwaliteit. Vooral het laatste stuk vanaf Bartlehiem was in het donker erbarmelijk. Iedereen is die dag wel een keer gevallen, behalve Jos.

Die scherpe blik met oog voor details zie je terug in de prachtige foto's, die hij weet te maken.

Graag hadden zijn trainingsmaten de 50e verjaardag luister bijgezet met een herhaling van deze gezegende dag, maar de weergoden wensten niet mee te werken.

Zijn favoriete groep is het eveneens uit Noord-Limburg afkomstige "Rowwen Heze".

Nu kan ik wel verder gaan met de loftrompet steken, maar ik doe Jos veel meer plezier met een welgemeend "Proost!"

Afrikaans kampioenschap

Het is alweer een aantal jaar geleden, dat Bart Veldkamp een aantal Keniaanse atleten trainde voor het programma "Kluners uit Kenia".

De opzet om het schaatsen in Afrika populair te maken kwam niet echt van de grond. Derhalve doen de "Krasse knarren" een nieuwe poging om het schaatsen in het Afrikaanse continent van de grond te krijgen. Helaas gooit het broeikaseffect regelmatig roet in het eten.

Maar goed, in Nederland is het niet veel beter.

Door gebrek aan ijs werd het Afrikaans kampioenschap verplaatst naar de Leidse IJshal, waar vrijwel altijd een perfecte ijslaag ligt. Nu waren er slechts 2 aanmeldingen binnengekomen: de gebroeders Frits en Wim van Huis, die zich beiden op het Afrikaans continent hadden voorbereid. Frits deed dat in Zuid-Afrika, Wim in Egypte. Wij konden ons dus opmaken voor een heuse broedertwist.

Want in Afrika kan het er hard aan toe gaan. Hard tegen hard.

Maar helaas liep het uit op een anticlimax. Wim kwam niet opdagen, zodat volgens de spelregels Frits reglementair Afrikaans kampioen is geworden.

Ik gun het mijn Elfstedenmaat van harte.

Vooralsnog kan Frits nog heel wat zendingswerk gaan verrichten in Afrika. Want wat weten de Afrikanen van schaatsen? Maar wellicht helpt het, als hij uit kan leggen, dat je als schaatser de snelheid van een olifant kunt bereiken....

Marathonschema

Op zondag 17 mei staat de 25e editie van de marathon van Leiden op het programma. Uiteraard doe ik weer mee met deze mooie marathon door een prachtige stad en een fraai deel van het Groene Hart, net als de afgelopen jaren.

Nu moet je een paar maanden flink investeren in je duurvermogen, wil je de 42.195 meter fatsoenlijk uit te lopen. En dat begint met het opstellen van een trainingsschema. Je moet met name de 30 kilometers goed plannen.
De eerste 30 kilometer ga ik op 29 maart lopen bij de Braassemloop. Voorafgaand aan de halve marathon loop ik dan in mijn eentje 9 kilometer. Dit heb ik al vaker gedaan.
Drie weken later, op 19 april, ga ik weer meedoen aan Hollen door de bollen. Net als vorig jaar loop ik dan de 20 kilometer naar Lisse om aansluitend de 10 kilometer op en om de Keukenhof te lopen. Ik moet alleen regelen, dat ik met iemand mee terug kan rijden naar Leiden.
Indien ik geen vervoer heb, ga ik meedoen aan de Henk Hakker Memorial van de Leiden Road Runners Club, de enige georganiseerde 30 kilometerloop.

Een week later is de Omloop van Noordwijkerhout. Bij de Omloop van Noordwijkerhout moet ik voorafgaand aan de Halve marathon eerst nog 9 kilometer langs de bollenvelden lopen.
Rond deze "dertigers" ga ik nog 3 halve marathons lopen, terwijl ik door de week 2 keer wat "korter werk" doe: lopen van 10 tot maximaal 15 kilometer.
Alle snelheids- en intervaltrainingen heb ik uit het schema gegooid. Deze zijn, omdat de spieren al genoeg te verstouwen krijgen, blessuregevoelig. Het is derhalve beter om na een dag lopen een dag rust te nemen. De spieren krijgen zo de kans om zich te herstellen.

Met het oog op de marathon niet zo'n heel gekke gedachte.

Berijpte weilanden

Na het zonnige weer van gisteren met in de zon vrij hoge temperaturen was het een aangename verrassing, dat het vanmorgen behoorlijk gevroren had. In onze omgeving vroor het zelfs 5 graden, matige vorst dus. De Leidse regio was zelfs het koudste deel van Nederland!

De fietstocht naar mijn werk was bijzonder aangenaam. De weilanden waren wit van de rijp, er hingen mistflarden boven en het was windstil. Met een paar graden vorst was het dus genieten.

(Foto: Zoom.nl)
De fietspaden waren ook wit, maar dat was van de pekellaag, die preventief was gestrooid. Het knerpte af en toe onder je banden.

's Middags was het weer een flink eind boven het vriespunt, dus van de berijpte weilanden was niets meer over, toen ik om kwart over 5 naar huis fietste.