Joris Raven

Eergisteren kreeg ik een mailtje van Joris Raven. Hij was op zoek naar de handtekening van twee leden van de vereniging "De Friesche Elf Steden", zodat hij lotend lid zou kunnen worden. Uiteraard was ik hier toe bereid. Ik heb een aantal keren met Joris op natuurijs geschaatst en met het zetten van je handtekening verklaar je, dat je het potentiële lid in staat acht om de Elfstedentocht te volbrengen.

Joris Raven is een goede schaatser, die de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee twee keer volbracht heeft, dus voor die proeve van bekwaamheid is hij met vlag en wimpel geslaagd.
Na vanochtend in de bibliotheek van Rijnsburg gewerkt te hebben, ben ik vanmiddag eerst even wezen hardlopen. Een rondje Stevenshof van 7 km onder een bewolkte hemel met een harde wind. In ieder geval ging het een stuk lekkerder dan vorige week zondag. Dinsdag ben ik in ieder geval voldoende hersteld om weer gewoon aan de droogtraining van de IJVL mee te doen.
Na me gedoucht te hebben, kopieerde ik mijn lidmaatschapskaart van de Elfstedenvereniging, want dat bewijs moet bij het inschrijven van nieuwe leden op het vel met de handtekeningen geplakt worden.
Terwijl Joris en ik over onze tochten op natuurijs praatten, ging het mobieltje van Joris. Jaap de Gorter belde. Mijn Elfstedenmaatje levert Joris de tweede benodigde handtekening. Het gaat dus helemaal goed komen met de inschrijving van IJVL-lid Joris Raven.

Derde bal

De afgelopen week had ik tijdens het fietsen wat last met het zitten op mijn zadel. Er was een plek, die wat irriteerde. Een paar dagen heb ik er wat calendula-balsem op gesmeerd. Vaak helpt dat door de verzachtende werking op de huid, maar helaas.
Nu ben ik niet zo'n slangenmens, dat ik bij mezelf de onderkant van mijn zitvlees kan zien, dus ik vroeg vanochtend aan Ada, hoe het bultje tussen mijn benen er uit zag.
"Het lijkt wel een beetje op een kleine steenpuist" was het antwoord, dat ik liever niet hoorde. Bij wielrenners noemen ze dit "de derde bal".

Nu ben ik niet zo'n grote vent en heb ik ook geen naam gemaakt als coureur, dus het is maar een klein balletje. We hebben er geen foto's van gemaakt, dus die zullen jullie helaas moeten missen....

Gelukkig is Ada erg praktisch ingesteld en kwam ze aanzetten met een tube Mercurialiszalf. Siebe gebruikte dat ook als ontstekingsremmer, als hij weer eens op het wegdek was gestuiterd.
De komende dagen zal ik mij dus af en toe bescheiden terugtrekken. Want voor je het weet, wordt je verdacht van ongewenste intimiteiten.

Controle

Het was gisteren een van de vele mooie lentedagen van 2011. Op de fiets reed ik de 10 km naar de ijsbaan van Leiderdorp, waar ik voor het eerst sinds september mijn skeelers weer eens onderbond.
De eerste slagen zijn altijd wat onwennig, maar na een paar rondjes ging het rechte stuk al weer redelijk. Jaap de Gorter zou vandaag de skeelertraining geven, maar hij had een verrassing voor ons: Marieke van Hoek, met het skeeleren een van de toppers van Nederland, was de eerste helft van de training gastdocent.

We zouden gaan werken aan de bochtentechniek. "Het begint met controle", zei Marieke optimistisch. Als je nog geen 2 kilometer hebt geskeelerd, is die controle echter af en toe ver te zoeken.

Maar met de zeer heldere aanwijzingen en oefeningen van deze medewerkster van Ooms-Sport in de Leidse IJshal, die vorige week officieel geopend is door Laurine van Riessen, lukte het redelijk, al ben ik wel zo eerlijk om te zeggen, dat de bocht op de schaats makkelijker is.
Nu bezit de skeelerbaan in Leiderdorp een geasfalteerde cirkel, dus we konden daar continu rondjes rijden. Bijzonder zwaar voor je linkerbeen.
Halverwege de skeelertraining nam Jaap de Gorter het stokje weer over van Marieke van Hoek en gingen we meer werken aan het rechte eind. Na de serie bochten ging dat verbazingwekkend makkelijk. Zelfs het terugsturen lukte deze eerste skeelertraining weer. De eerste klap is in ieder geval een daalder waard, ook al heb ik nog niet alles onder controle.

Otwegen

Het meervoud van Otweg is Otwegen. Daar was gisterenavond sprake van, daar we gisteren precies dezelfde route als vorige week dinsdagavond fietsten, dus langs de landijsbaan van Otweg. Zondagmiddag had ik een kleine 5 kilometer gelopen en deze was niet geheel bevallen. Kennelijk was ik bij de marathon iets dieper gegaan dan vorig jaar en was ik nog niet voldoende hersteld om voluit mee te doen met de droogtraining.
Een droogtraining op halve kracht of minder heeft niet zo veel zin, dus kun je beter gaan fietsen. Behalve Hen van den Haak had Wil Verbeij op deze zonnige maar winderige avond zin om te gaan wielrennen. Het tempo lag een stuk hoger dan vorige week. De 37 km lange tocht voerde langs en door Hazerswoude-Rijndijk, Alphen aan den Rijn, Boskoop, Benthuizen en Zoeterwoude.
Het begon met windkracht 5 in de rug erg makkelijk, maar op een gegeven moment krijg je de wind tegen. Maar met de 2 meter lange Wil hadden we een uitstekende windbreker in ons midden!

In de kantine van Swift sloten we de trainingsrit gezellig af met degenen, die wel aan de reguliere droogtraining van de IJVL hadden deelgenomen.
Vanochtend kwam er een mailtje binnen van de Zevenheuvelenloop, dat de inschrijving was geopend. Daar deze best georganiseerde loop van Nederland is meestal snel volgeboekt, dus ik heb me maar snel ingeschreven op http://www.zevenheuvelenloop.nl/.

Moesson

Bij moesson gaan de gedachten onwillekeurig uit naar India en andere tropische gebieden, die jaarlijks te maken krijgen met een droge en een natte moesson. Nu is er in onze kuststrook ook sprake van een milde moesson. In het voorjaar is het over het algemeen droger dan in de rest van het land, in het najaar is het juist omgekeerd.
De reden daarvoor is vrij simpel. In het voorjaar en de eerste helft van de zomer is de temperatuur boven het land normaal gesproken hoger dan boven de Noordzee. De wolken, die boven land komen, kunnen hierdoor makkelijker hun lading vasthouden.

In het najaar is de zeetemperatuur hoger dan die op het vasteland. De wolken, die veelal verzadigd zijn, kunnen door deze lagere temperaturen hun lading niet meer vasthouden en er valt meer neerslag.

Onder het eerste stukje hardlopen na de marathon van vorige week, eerst naar Ter Wadding en via de rand van de Stevenshofpolder weer naar huis, schoot mij te binnen, dat ik in januari een weerpraatje van Jan Visser had opgeslagen. Hier is het:
"Geen gebrek aan hemelwater in 2010! Uit de jaarcijfers van de neerslagstations van het KNMI, op rij gezet door de Friese klimaatanalist Harm Zijlstra, blijkt dat er gemiddeld over het land 869 mm is gevallen. Uitgaande van de 'oude' en 'nieuwe' normalen is dat duidelijk te nat. Gedurende het tijdvak 1971-2000 viel er gemiddeld in ons land 797 mm, thans (1981-2010) is dat 847 mm. Het afgelopen jaar was vooral in Zuid-Holland zeer nat. De eerste vier plaatsen van de ranglijst worden dan ook 'bezet' door meetpunten uit deze provincie. In Valkenburg bij Katwijk viel 1031, Voorschoten 1050, Zoetermeer 1079 en in Leiden 1109 mm. In Leiden viel maar liefst 269 mm meer dan in een doorsnee kalenderjaar. In Noord-Holland was mijn woonplaats Purmerend uitbijter met 1016 mm.
Niet overal was 2010 te nat. In met name het westen en zuidwesten van de provincie Friesland verliep het afgelopen jaar (op basis van de oude normalen) te droog. In Makkum viel 713 en in Harlingen slechts 707 mm."

Onze omgeving is dus vorig jaar veel te nat geweest. En dat, terwijl er in 2010, net als dit jaar, in de eerste helft van het jaar sprake was van een neerslagtekort.
Dit jaar is het een stuk extremer, nu we het droogste voorjaar sinds 1921 beleven, maar het betekent toch, dat het najaar van 2010 extreem nat was.

Een droog voorjaar, een extreem nat najaar en vervolgens een extreem droog voorjaar: het kan toeval zijn, maar het begint toch wel een beetje op moesson te lijken....

Die Schöpfung en andere scheppingsverhalen

Ondanks het zonnige lenteweer zaten wij het grootste deel van de vrije zaterdagmiddag binnen. Het was de voorlaatste reguliere repetitie in de Lokhorstkerk van "Die Schöpfung". Over 4 weken is de uitvoering onder leiding van Paul Valk in de Hooglandse kerk.

Ook al is toegangsbewijs 235 al verkocht, er zijn nog steeds kaartjes te koop. Ga daarvoor snel naar de site van de Stichting Leidse Koorprojecten.
"Die Schöpfung" van Joseph Haydn is gebaseerd op het alom bekende scheppingsverhaal in de Bijbel. Het is het openingsverhaal van Genesis.

Nu mag dit mooie epos bij velen bekend staan als HET scheppingsverhaal, er zijn er nog meer, zowel oeroude als betrekkelijk nieuwe. Uit mijn eigen boekenkast heb ik voor jullie een keuze gemaakt uit diverse scheppingsverhalen.
De eerste komt uit "Goden mensen monsters uit de Griekse mythologie".

Momenteel staan de Grieken niet zo positief bekend vanwege hun gerommel met de Euro, maar in een grijs verleden stonden ze te boek als de bakermat van de Europese beschaving. Nu is de chaos in die contreien niet helemaal nieuw. Ik citeer: "" In het begin heerste er chaos. Uit deze chaos kwam Moeder Aarde tevoorschijn. Haar zoon Ouranos (Lat.: Uranus) modelleerde de aarde totdat zij de vorm hadm die wij thans kennen, en schiep de bloemen, bomen, dieren en vogels."
Later volgde er een strijd tussen de Titanen en de Nieuwe Goden, zoals Zeus en Hera, die hun thuis hadden op de berg Olympus. Inderdaad, de bakermat van de Olympische Spelen!
In dezelfde serie verscheen "Goden en helden uit de Noordse mythologie".

"In het begin was er Ginnungagap, een grote leegte. Een ruimte, zo reusachtig, dat ze zich in alle richtingen tot in eeuwigheid uitstrekt. Ofschoon die leegte eindeloos en vormloos was, was er toch niet niets. Hoe dat mogelijk is, behoort tot het geheim van de Goden." Er ontspon zich een strijd tussen de Vuurgoden en de IJsgoden!!!
Een belangrijke rol in de Scandinavische mythologie speelt de wereld-es, Ygdrassill.

Momenteel liggen de gebieden, waar nog Keltische talen gesproken worden, in de uithoeken van Europa, maar ooit was het halve continent het leefgebied van de Kelten.

De Kelten hebben een enorm rijke mythologie, maar verrassend genoeg hebben de druïden hun leer over het ontstaan van de wereld in hun graf meegenomen.

De vertellingen over bijvoorbeeld De Dana, lieten de Ierse vertellers vooraf gaan door het Bijbelse scheppingsverhaal.

Ik noem het hier toch, want de Keltische mythologie is te mooi om links te laten liggen.

Tenslotte zijn er ook nog moderne scheppingsverhalen. In "De Celestijnse belofte" van James Redfield, wordt het scheppingsverhaal uit Genesis in het hoofdstuk "De boodschap van de mystici" naadloos gecombineerd met de evolutieleer van Charles Darwin.

Maar het mooiste scheppingsverhaal is te vinden in "De Silmarillion" van J.R.R. Tolkien, de auteur van "In de ban van de Ring". Het eerste hoofdstuk heet "De muziek van de Ainur".

Enkele citaten uit "De Silmarillion":
Er was Eru, de Ene, die in Arda Illuvatar wordt genoemd. Hij schiep eerst de Ainur, de Heiligen, die de vrucht van zijn denken waren; en zij waren bij hem voor er iets anders werd geschapen. Hij sprak met hen en legde hun muziekthema's voor; en zij zongen voor hem en hij was verheugd. Maar lange tijd zongen zij slechts elk afzonderlijk, of met weinigen samen."
Na verloop van tijd zingen zij allen samen een Groots Muziekstuk en schiepen zo, met Melkor die disharmonisch zong, een Nieuwe weeld. Illuvator zei tegen hen: "Aanschouw uw Muziek!"
En zo is de cirkel weer rond. Muziek als oorsprong van "Die Schöpfung"!
En in Genesis, waarop "Die Schöpfung" is gebaseerd, is de slotzin aan het eind van iedere scheppingsdag: "En God zag, dat het goed was...."

Traplopen

Aan de hand van het aantal dagen, dat je last hebt van het traplopen, kun je zien hoe diep je bent gegaan. Hoe meer dagen het duurt, hoe dieper je bent gegaan. Na de marathon van Leiden, die ik in 3.58.38 voltooide, ondanks een wat mindere vorm in vergelijking met de paar afgelopen jaar, voelde ik tot donderdag mijn bovenbenen als ik naar beneden liep. Klimmen gaat om een of andere manier veel makkelijker dan dalen.

Vier dagen is tot nu toe het maximum bij mij na een flinke inspanning. Meestal is dit na een marathon of 200 kilometer schaatsen.
Maar soms gebeurt dit al na een kortere afstand. Na de 10 km van Alphen in maart had ik ook 4 dagen problemen met traplopen. Niet verbazingwekkend: mijn benen waren nog niet voldoende hersteld van de Alternatieve Elfstedentocht, die ik de week ervoor op Flevonice had geschaatst bij IJsstrijd.
Een enkele keer heb je hier na de marathon helemaal geen last van. Vaak is dit een teken, dat je dan in topvorm bent. Maar dat wist je dan natuurlijk allang, want de man met de hamer kwam dan ook niet opdagen.