Leidse Fitnessrace

Op zondag 27 september vindt in en om IJshal De Vliet een nieuw sportevenement plaats: de Leidse Fitnessrace.

Nu ben ik voor duursportevenementen altijd wel te porren, maar dit stelde me wel voor een dilemma. Ik had me al ingeschreven voor de 100 Bruggenloop, die op hetzelfde tijdstip plaatsvindt in het centrum van de Sleutelstad.

(Klik op kaart om deze te vergroten)
De Fitnessrace bestaat uit een viertal onderdelen: 1 kilometer zwemmen, 5 kilometer hardlopen, 5 kilometer roeien en 10 kilometer schaatsen. Het zwemmen is met afstand mijn zwakste onderdeel. Ik vermoed, dat ik de tijdlimiet zou overschrijden.

De 5 kilometer roeien zou nog wel lukken, maar ik zou daarmee ongetwijfeld veel tijd verliezen.

Hardlopen en vooral schaatsen zijn echt mijn sterkste onderdelen. Nu wilde ik natuurlijk de eerste editie van een nieuw evenement bij IJshal De Vliet niet missen. Mijn dilemma werd opgelost via appverkeer in de droogtrainingsgroep van IJVL en VIJL. Daar waren al een paar duo's gevormd, die meededen. 

In de droogtrainingsgroep vond ik in Sophie de ideale partner. Zij kan goed zwemmen en kanoën, maar is minder sterk met hardlopen en schaatsen. We vullen elkaar goed aan. Zodoende hebben we ons als duo ingeschreven bij de eerste Leidse Fitnessrace.

Doen jullie ook mee? Of blijven jullie liever op een hekje zitten om naar onze verrichtingen te kijken?

Een blauwe maandag

Gisteren was het relatief koel weer al is 26 graden Celsius natuurlijk gewoon warm weer te noemen.

De noordoostenwind maakte dat het toch als aangenaam zomers weer aanvoelde.

Fokke en Sukke hadden dat goed in de smiezen.

Voor mij begon een blauwe maandag.

Om half 10 fietste ik naar IJshal De Vliet, waar we het zouden hebben over "Glibbers op glissen". Om het boek binnen het afgesproken budget te houden, moest er het nodige herschikt worden en het devies van Godfried Bomans worden opgevolgd.

Praktisch bezien betekent het schrappen, dat de datum van verschijning een maand verder in de tijd komt te liggen. Komende maandag gaan we met een paar mensen bekijken, hoe we dat aan gaan pakken.

Op weg naar huis kon ik genieten van de zomerbloemen langs de Korte Vliet. Thuis lunchte ik in mijn eentje en fietste naar de tandarts toe, waar ik mocht happen voor het maken van afdrukken van mijn onder- en bovenkaak. Ik mag dan wel Breed heten, het geschiedde wel met een smalle lepel.

Saillant detail: het materiaal van de gipsafdruk was blauw....
Na het avondeten fietste ik met Jos Drabbels naar de skeelerbaan van Leiderdorp voor de wekelijkse droogtraining van IJVL en VIJL. Daar ik de training gaf en niet wist, hoe lang ik kon blijven lopen zonder mijn rechterkuit te forceren, had ik aangeboden om met mijn fiets de flessen en bidons met water in mijn fietstassen te vervoeren naar het strandje bij de Does.

We deden op het grasveld heel veel technische en statische oefeningen, waarvan je genoeg ging zweten.

Net als bij het WK voetbal hadden we een paar keer een verplichte drinkpauze. Na een rustige training met tussendoor een rondje dribbelen en snelwandelen, liepen de anderen terug naar de skeelerbaan, terwijl ik er naar toe pedaleerde.

Met de helft van de droogtrainingsgroep fietsten we naar de kanovereniging, waar we aan de overzijde van het strandje gingen zwemmen.

Het water was heerlijk, maar als je boven het water uitkwam voelde het door de wind toch wat frisjes aan.


Op deze blauwe maandag verlieten we het blauwe water om een kop thee te gaan drinken op het vlonder voor de kantine van de kanovereniging.





Op deze langste dag van het droogtrainingsseizoen genoten we van deze heerlijke zomeravond.



In de blauwe maandagavondschemering fietsten we naar huis.

Klein Duimpje en de kano

Vanmorgen ontbeten we om een uur of 8. Het beloofde een aangename septemberdag te worden. Ada vertrok om een uur of 9 naar de volkstuin, waar ze de hele dag zou werken.
Ik ging boodschappen doen bij "De Helianth". Bij thuiskomst ruimde ik (bijna) alles weg. Ik maakte een lunchpakket voor mijn vrouw. Deze ging ik hardlopend brengen. Op weg er naar toe zag ik een kano varen op de Schenksloot, die me meteen terugbracht naar mijn jeugdjaren.
De kano leek zou weggepeddeld uit de films van Winnetou en Old Shatterhand. 
In mijn jeugdjaren waren de boeken en stripverhalen over Winnetou razend populair en ik heb met de veel te jong overleden Frans van Vlimmeren eindeloos indiaantje gespeeld.
Ik liep door naar de volkstuin, waar ik het lunchpakket overhandigde aan Ada. Ik liep dezelfde route als een maand geleden, alleen liep ik na de tunnel nog een blokje om het omgeploegde weiland. Na ruim 7 kilometer lopen douchte ik me en lunchte ik in mijn eentje.
Intussen had ik contact met Siebe, die een aantal jaren net buiten Aviles, de startplaats van de Vuelta a España van vandaag, gewoond heeft. Hij ging kijken op de top van de eerste pittige klim van de dag, de Alto Tenebreo.

Hij beloonde zich na de fietstocht naar deze klim van de derde categorie op een ijsje. In zijn plaats had ik hetzelfde gedaan.

De Spanjaard Marc Soler beloonde zichzelf onder het toeziend oog van de in het blauw geklede Siebe met de etappewinst na een vroege vlucht met ruim 20 andere wielrenners.
Daar kon "Angrillu" bij Ploegleider niet aan tippen. Met 134 punten steeg ik 8 plaatsen: van 2104 naar 2132. In dit tempo kan het nog wel even duren, voordat ik op het eerste treetje sta.
Derhalve beloonde ik mezelf met een tweetal biertjes op het terras van "Klein Duimpje" in Hillegom. Op de heenweg reed ik via Rijnsburg, Voorhout en de Keukenhof, op de terugweg reed ik van de Poelpolder in Lisse, Warmond, de Merenwijk en het Morskwartier. In totaal trapte ik 60 kilometer weg vandaag.
De hilariteit was groot, toen Joep een alcoholvrij biertje bestelde en deze bestelling werd geserveerd.
De sfeer zat er meteen goed in. Bas en ik hielden het bij Aholi en een Blauwe tram. We genoten anderhalf uur lang van het heerlijke weer en dito bier. En we kwamen er achter, dat het Het Melkmeisje van Johannes Vermeer mogelijk een lekkerder drank schonk.

Weerribben en Wieden in Waterman

Wie de titel leest zal in eerste instantie denken aan een regel uit een astrologische rubriek.

Nu is enige belangstelling voor astrologie de meeste mensen niet vreemd. In de jaren '60 werd Waterman of Aquarius in de musical "Hair" bezongen in het zeer aanstekelijke "Let the sun shine in".

Ook de folkrockgroep "Gryphon" wijdde een lied aan "The Astrologer".

De Waterman, waar ik het over heb, betreft echter een televisieprogramma. Afgelopen zondag was de vierde en laatste aflevering over de Wieden en de Weerribben, een fantastisch mooi natuurgebied in de Kop van Overijssel. De aflevering is te bekijken door HIER TE KLIKKEN.

Zelf ben ik diverse keren in dit gebied wezen schaatsen.

Het is en blijft één van de mooiste schaatsgebieden.

Maar je kunt er ook genoeglijk kanoën.

Ook tijdens fietsvakanties heb ik dit natuurgebied diverse keren doorkruist.

Het leuke aan de uitzending van Waterman is, dat het begint en eindigt met schaatsen op natuurijs. En zo hoort het ook!

"Lopen, jongeman!"

 Om 7 uur was ik wakker. In de tent ging ik stilletjes het dagboek bijwerken, terwijl Ada nog lekker doorsliep. Een uur na mij ontwaakte mijn vrouw. Dit was het juiste moment om haar een onthulling te doen. Gisteren had ze een paar keer de weg naar de camping "Holtkamper Cocoon" gevraagd.

"Holtkamper Cocoon" was de merknaam van de vouwwagen van Peri en Arjen. De camping heette "Aan Veluwe"!

Ada hoorde dit met open mond aan. Dat kwam goed uit, want we gingen ontbijten.

Dat deden we dan ook. Gezeten onder de luifel konden we de maag vullen voor het eerste deel van der reis, terwijl de door de dauw natte tent in de zon kon drogen.
Na deze opgeruimd te hebben, namen we afscheid van Peri en Arjen en fietsten van camping "Aan Veluwe" af.

Om 10 uur reden we Oosterbeek binnen, waar we al snel de Midden-Nederlandroute oppikten, die ons via een mooie route langs de Rijn en door glooiende bossen naar Renkum en vandaar naar Wageningen bracht.

Daar bezochten we Ada's broer Bas. We kletsten bij en met Katrin en Tammy lunchten we. Om half 3 reisden we verder. 

Voordat we op bezoek gingen, reden we een winkelstraat in om bij een bakker wat lekkers te kopen. In het voetgangersgebied stepte ik zachtjes. Een man, die ons tegemoet kwam en zo op het oog van onze leeftijd was, zei gedecideerd: "Lopen, jongeman!"
Na zo'n compliment gehoorzaamde ik maar al te graag!

Vanuit Wageningen fietsten we door het nieuwe natuurgebied "Het Binnenveld" naar Achterberg, vanwaar we aan de voet van de Utrechtse Heuvelrug naar Veenendaal trapten.
Over stille weggetjes reden we door Lambalgen, waar we met de Buijzen een lang weekeinde hadden doorgebracht.

Vlak bij de plek, waar we toen kayaks gehuurd hadden, zagen we een kleine baggerboot met een tractor uit het water worden gehesen. Langs hetzelfde Valleikanaal reden we verder.
We passeerden Woudenberg om door de bossen van de Utrechtse Heuvelrug over onverharde paden naar Soesterberg te klimmen. Daar sloegen we af naar Soest.
In Soest deed Ada boodschappen, waarna we door een afgesloten fietspad met een omweg Lage Vuursche bereikten. 

De camping, waar we al een paar keer gekampeerd hadden, was gesloten. Verkocht aan een projectontwikkelaar, die er appartementen neer wil zetten.

We staken om half 7 de straat over, waar we in het Koos Vorrinkhuis kamer 18 konden krijgen voor € 72,30. Dat deden we maar wat graag.
Na onze spullen van de fiets gehaald te hebben, installeerden we ons op deze kamer in het NIVON-huis. We namen  om beurten een verkwikkende douche na toch weer 79 kilometer fietsen.
Ada kookte de aardappels met gemengde groente, die we in de grote zaal nuttigden. Er was ook salade met geitenkaas en als toetje hadden we skyr.

We stippelden de route voor morgen uit en Ada las "De bijenhouder van Aleppo" van Christy Lefteri uit. Om kwart over 10 gingen we naar kamer 18, waar deze jongeman spoedig in slaap viel.