Les Etangs

Donderdag deed haar naam eer aan. Het begon met enkele schampscheuten. Om een uur of half 4 werd ik wakker van wat gespetter op het tentdoek. Toen het ophield ging ik er even uit om de blaas te legen. Boven het Saardal zag ik het bliksemen en er klonk een donder op een kilometer of 6.
"Straks krijgen we de volle laag", dacht ik. Dit viel mee. Ik dommelde weer in en was diep weg tot ik om half 7 wederom wakker werd van de regen, terwijl ik de donder hoorde rollen. Ook dit keer bleef het bij een schampschot. Voorlopig althans.
Toen Ada een kwartier later wakker was, ruimden we de tent leeg, maakten deze los en liepen met de buitentent en de binnentent naar het overdekte terras van de Biergarten op camping "Ensdorf".
Hier ontbeten we rustig en laadden alles wat klaar was al op onze fietsen. Toen we zaten te eten kwam de beheerder van de camping aangefietst. We konden de sleutel direct aan hem overhandigen.
We bleken trouwens de juiste keuze te hebben gemaakt. Het regende ondertussen al behoorlijk, dus dat had sowieso een natte tent opgeleverd.
Om half 9 kwam de bakker de camping opgereden, dus hadden we met een volkorenbrood voldoende voedsel voor onderweg.

Over de kledingkeuze was geen discussie mogelijk. Dat werd regenkleding. Om kwart over 9 verlieten we camping "Ensdorf". Langs het nu lege zwembad reden we door het centrum van Ensdorf naar Bous toe, waar de de brug over de Saar naar Wadgassen namen.

Het was niet de mooiste weg. Tot Saarbrücken reden we vrijwel constant langs de snelweg, waarbij we de hoogovens en andere industrie in Völklingen passeerden.
De voorspelling, dat het 's middags droog zou worden bood ons houvast, want het zag er niet naar uit, dat het vanmorgen op zou houden met regenen. In Saarbrücken dronken we bij een Bäckerei warme chocolademelk en koffie met een Schwarzwalder Kirschtorte.

Om 11 uur reden we door het park langs de Saar Saarbrücken uit. Een paar kilometer verderop reden we Frankrijk binnen. De Saar werd Sarre. Dat klopt ook wel. Eeuwenlang deden de Duitsers en de Fransen niet anders dan elkaar sarren....

Gelukkig werd het landschap steeds natuurlijker en werd het om een uur of 12 droog, zodat het regenpak uit kon. 
Kilometerslang reden we op een fietspad op de dijk tussen het Saar-Kohlenkanal en de meanderende Saar onder ons.

De eerste sluis, die we passeerden op dit zeer rustige fietspad, was nummer 29.  Bij Zetting zaten we op een bank in het zonnetje voor onze lunch. We warmden weer een beetje op, zodat we prettiger door het lieflijke land van Lotharingen langs Wittring naar Sarrable trapten.

Sarrable is een leuk plaatsje, waar we een kijkje namen. 

Bij het verlaten van Sarrable zagen we de pikzwarte lucht al hangen, die niet veel goeds beloofde. In de bossen voorbij Bissert begon het te regenen, maar al ras was het een wolkbreuk geworden met de bijbehorende bliksem en donder. Gelukkig hadden we genoeg mogelijkheden om te schuilen onder de vele bomen. Tegen zo'n bui is een regenpak niet echt bestand.

Een minuut of 20 later was het droog en een kwartier later kwam de zon weer door, waarna het even later toch weer regende. Hoezo wisselvallig?
Het was droog toen we om half 4 Mittersheim binnen reden. Op weg naar de camping deden we inkopen in een kleine supermarkt.

Op de kaart stonden wel 7 campings ingetekend op het schiereiland in de Grand Etang de Mittersheim, doch het was slechts een kleine camping te midden van veel privé-vakantiewoningen.

Op een nog vrij leeg grasveld zetten we de Eureka Susten 3XP op, waarna we om beurten gingen douchen en wat ondergoed wassen. Aan de waslijn tussen de bomen droogde het in de zon en de wind zeer snel.

We aten macaroni met prei, wortel, tomaat en zalm. Een eenvoudige doch voedzame maaltijd. Na de vaat aten we nog een kleine yoghurt.
We wilden op de camping nog wat drinken, maar het terras sloot om 8 uur. Dan maar in Mittersheim wat drinken.

We fietsten naar "Café du Port" aan het kanaal, dat we 's middags verlaten hadden.

Daar dronken we op het terras vol bloemen een kop thee, een glas cider en een Kronenbourg 1664. Het was een heerlijke zomeravond.

Met dit ritje erbij kwam het dagtotaal op 97 kilometer uit op een allesbehalve droge donderdag.

Saarland

Om kwart voor 7 werd ik wakker op de rustige camping "Waldfrieden". Ada hield het nog een half uur langer uit in dromenland. Buiten was het ondanks het vroege uur al aardig warm. We ruimden de tent op. De binnenkant van de buitentent was een beetje vochtig, voor de rest was de tent droog.

We ontbeten om half 9 op een veld bij de ingang van de camping, waar we konden genieten van een ontwapenende kleuter. Mindfulness pur sang.

Nadat een Friezin mij had aangesproken over mijn Friese sokken vertrokken we om kwart over 9 naar die Stadtmitte van Saarburg, een leuk plaatsje. 

Hier gingen we op zoek naar de waterval in het hart van Saarburg.

We daalden af naar de Saar en gingen verder, waar we gisteren gebleven waren. Het was een mooie route met afwisselend wat wijder dal zoals langs de Weser en deels wat smaller dal dat deed denken aan de Rijn bij de Loreley.

Op dit deel waren ook veel druivenvelden voor de wijn te vinden. Af en toe moesten we de Saar oversteken om aan de overzijde verder te kunnen fietsen. Bij Taben Rodt kochten we 4 perziken uit een stalletje langs de kant van de Saar-Radweg. 

Over een soort mountainbikepad reden we het eerste stukje naar beneden om langs de Saar over een gravelpad te klimmen in het Naturschützgebiet tot de Lutwinnskapelle, waar we een prachtig uitzicht hadden op Mettlach.

Deze naam klonk ons als muziek in de oren. Een kwartier later zaten we op het terras van "Hotel Saarblick". Daar bestelden we cappuccino en jus d'orange met Apfelstrudel. Voor € 12,90 werden deze geserveerd met slagroom en vanille-ijs.

We staken de Saar weer over en fietsten langs de bocht in de rivier van ruim 6 kilometer om de 3 kilometer lange Saarschliefe heen. Van de steile klim om dat van boven af te bekijken zagen we maar af.

Ter hoogte van Merzig werd het dal weer wat wijder, maar wij kwamen helaas al snel langs een snelweg te rijden. Bij Fremersdorf verlieten we de route even om bij de kerk in de schaduw, op deze bloedhete dag onontbeerlijk, te gaan lunchen. De kerk was ook opgetrokken uit het in Saarland veel voorkomende natuursteen.
Terug op de route verlieten we deze al snel bij Eimersdorf om langs de Nied te fietsen om via Siersdorf en Siersburg een bocht in de snelweg mis te lopen. We schoten lekker op, want om 3 uur reden we Saarlouis binnen.

We kwamen langs een camping, maar vonden het nog te vroeg. In Saarlouis namen we in het centrum 2 Apfelschorle, terwijl de lucht begon te betrekken. We besloten in Ensdorf een camping te zoeken. Met wat spetters dachten we terug aan Monschau, maar deze bui stelde niets voor. Wat druppels en het was weer over.
Bij recreatiegebied "Berghalde" vonden we pal achter het grootste zwembad van Zuidwest-Duitsland een plekje op camping "Ensdorf".  De beheerder moest gebeld worden en hij kwam een kwartier later aangefietst. Om half 5 stond de tent in de zon. Wie dacht dat het buiten de tent warm was....
Bij Orient Basar kochten we groente en fruit voor het avondeten. Terug op de camping bleek, dat we vandaag 72 kilometer hadden gefietst.

We trokken onze zwemkleding aan en wandelden naar het grote openluchtzwembad. Om beurten zwommen we heerlijk, daar we alle waardevolle spullen niet onbeheerd achter wilden laten. We namen een ijsje, waarna ik een tweede duik nam. Een voltreffer, daar een oudere vrouw in een fluorescerend hesje als een soort K3-oma dansjes voordeed voor aquajoggers.

Ik moest schaterlachen, toen ik 2 kinderen van een jaar of 8 aan onze kant van het enorme zwembad de aquajogster perfect na zag doen op de zwembadrand.

Terug op de camping was er een tweede kampeerder. De beheerder, die 's middags had gezegd: "Du bist viel alter dann ich gedacht hätte", kwam weer aangefietst. Met hem praatte ik een tijdje over de route door Lotharingen: "Todes Land".
Veel te beleven is er niet.
Ada kookte ondertussen de rijst met koolrabi, wortel, knoflook en een gebakken ei. Er was yoghurt met perzik toe, terwijl we beiden een alcoholvrij witbier dronken.

's Avonds nam ik het originele Franziskaner Weissbier op het terras van de Biergarten tegenover de camping. Het was een heerlijke afsluiting van een fijne vakantiedag in het ons onbekende Saarland.

Sauer en Saar

"Start the place where dream breed". Deze tekst op een fotolijst boven de urinoirs viel me vannacht op, toen ik onder een zeer heldere sterrenhemel naar het toiletgebouw gewandeld was.

Voor de rest had ik zeer vast geslapen en Ada nog vaster, daar ik om half 7 wakker werd en zij om kwart over 7. Behoudens de weg door Ettelbrück was het zeer stil op camping "Kalkesdelt". De tent was kurkdroog, dus dat ruimde makkelijk op op deze al warme morgen.
Op een tafelbank in de schaduw ontbeten we, waarna we om kwart over 9 de camping af reden naar het centrum van Ettelbrück, waar we al snel het fietspad langs de Sauer vonden. Zo reden we vrij vlak, zodat we ondanks de tegenwind flink opschoten.
Het landschap was mooi met de beboste heuvels aan beide zijden van de Sauer. Via Gilsdorp, Moestrof en Reisdorf gingen we met gezwinde spoed naar Wallendorf, waar we bij een hotel langs de weg koffie en jus d'orange dronken. Langs de route, waar ik in 2004 met een paar kinderen, die toen mee waren op vakantie naar Beaufort, gekanood had, fietste ik nu met mijn vrouw door Dillingen en Bollendorf naar Echternach.

In deze bisschopsstad, die vooral bekend is van Sint-Willibrordus en de befaamde Echternach-processie, gingen we op zoek naar een kaart van Saarland of van de Saar-Radweg. Deze vonden we niet, maar wel kregen we bij het Tourist Information een handig overzicht van fietsroutes rond Eifel, Mosel en Hunsrück met daarbij het begin van de fietsroute langs de Saar tot Saarburg.


Na een kijkje in de Dom, de aankoop van een camping gaz-tankje en een bezoekje aan het terras van een bakkerij voor een koffie, jus d'orange en 2 punten kwarktaart, stapten we gelaafd weer op de fiets om via Rosport en Born naar Wasserbillig te trappen, waar we na een lunchpauze in Born om 2 uur aankwamen.

De veerpont tussen Wasserbillig en Oberbillig kwam er net aan, zodat we voor € 2,80 de Moezel over konden steken.


Op een stukje Mosel-Radweg reden we naar de Saar-Mündung bij Konz.


Hier gingen we verder langs de Saar. Via Könen en Biebelhausen kwamen we in Saarburg aan.

In dit leuke stadje vonden we al snel het VVV, waar we een leporello-fietskaart van de Saar-Radweg vonden, die voor € 12,99 ons eigendom werd. Tevens hoorden we, waar de campings in Saarburg lagen.


Op grond van de naam kozen we voor camping "Leuktal", maar bij aankomst bleek deze pal langs een snelweg te liggen. Het werd dus camping "Waldfrieden", waar we zeer tevreden over waren.

Op veld 66 zetten we onze tent op. Gelukkig in de schaduw van de hoge bomen, want het was wederom een bloedhete dag. Na ons gedoucht te hebben fietsten we naar Rewe, een winkel waar een flinke IJshal in zou passen. Hier deden we inkopen voor het avondeten.
Met een dagtotaal van 87 kilometer waren we terug op "Waldfrieden", waar Ada de rijst met champignons, paprika, tomaat en courgette kookte. Er was yoghurt met perzik toe.
Om half 9 gingen we naar het terras van de camping, waar ik het dagboek bijwerkte, Ada de route van de komende dagen bekeek en we genoten van een witte wijn en een Weissbier op deze zwoele zomeravond.

Weer thuis

Vanmiddag kwamen Ada en ik na tweeënhalve week fietsen weer thuis. De tocht voerde ons via Zuid-Limburg naar de Vennbahn Radweg.

Aansluitend fietsten we door Luxemburg naar de Saar Radweg om uit te komen bij de Vogezen en de Elzas.

Het slot van de fietsvakantie brachten we door in het Zwarte Woud om met de trein naar Aken te reizen en via Zuid-Limburg weer terug met de trein naar Leiden.

In totaal brachten we ruim 77 uur op de fiets door. We legden in totaal 1126 kilometer af met een gemiddelde snelheid van 14.55 kilometer per uur. De maximumsnelheid was 42.52 kilometer per uur. Gemiddeld fietsten we 62,5 kilometer per dag. Als je de 3 treindagen eraf haalt, die het gemiddelde immers drukken, dan is het gemiddelde bijna 71 kilometer per dag voor de resterende 15 dagen. Niet zo gek voor 2 plattelanders van 62, zeker als je in aanmerking neemt, dat er heuse bergetappes in de Vogezen en het Zwarte Woud in zaten met onder andere de Petit Ballon en de Grand Ballon, die in de Tour de France in de eerste categorie vallen.

De komende tijd zal ik regelmatig over deze vakantie schrijven, waarbij het boek van Paul Benjaminse voor Frankrijk ten zuiden van het Saarland voor ons wederom een leidraad zou zijn.