Rust in de slag

Gisterenavond stond ik voor het eerst dit seizoen als trainer voor de vaste groep G-schaatsers. Geheel in de stijl van het natte najaar fietste ik in de regen naar de Vondellaan toe, waar ik in de Leidse IJshal schaatstraining zou geven.

Als thema had ik gekozen voor "rust in de slag". Juist aan het begin van het seizoen is het zaak om hier aan te werken. Als schaatser ga je meestal niet harder rijden als je meer beweegt. Integendeel.

De snelheid komt  uit het glijden. En daar het glijden een samenspel is van achterop zitten, de valbeweging en de zijwaartse afzet had ik deze aspecten in aparte oefeningen  verpakt volgens een vast stramien. Eerst dat deel 3 rondjes langzaam oefenen, daarna het eerste langzaam,  het tweede wat sneller en het laatste rondje voluit.

De centrale oefening om de rust in de slag te krijgen is echter "het been laten hangen". 

hoe langer je dit doet, hoe langer je doorglijdt met als grote voordeel, dat je ook meer tijd hebt voor de volgende valbeweging en zijwaartse afzet. Dit versterkt elkaar.

Er zijn trainingen, waarop alles wat je als trainer hebt uitgedacht, ook lukt. Gisterenavond was zo'n avond.

Kevin, Youri en Jonathan hadden gedurende de training veel progressie geboekt op het vlak van rust in de slag krijgen. 

Na afloop aan de bar had ik het met Youri over krachttraining. Vooral bij het gewichtheffen komt het aan op concentratie. Dit is uitmuntend beschreven door Joris van den Bergh in zijn klassieker "Mysterieuze krachten in de sport".

En laat concentratie nu ook uiterst belangrijk zijn om bij het schaatsen de techniek goed uit te voeren. Rust in je hoofd brengt ook rust in je slag!

Veelkleurig herfstbos

In 1982 koos premier Dries van Agt na de Tweede Kamerverkiezingen ervoor om zich als minister-president terug te trekken en te vertrekken naar het "veelkleurig herfstbos". Het veelkleurig herfstbos bleek in Noord-Brabant te liggen. Van Agt werd Commissaris der Koningin in die provincie.

Daar deze zetel in 's-Hertogenbosch voor ons niet is weggelegd, hadden Hans Boers en ik afgesproken om vanmiddag te gaan lopen in Koninklijk landgoed "De Horsten", dat vandaag eveneens een veelkleurig bladerentooi had.
Vanaf huis fietsten mijn vrouw en ik via de volkstuin naar Voorschoten, waar Hans en ik vanaf het station over de Velostrada naar de achteringang van "De Horsten" liepen. We waren de enige hardlopers temidden van vrij veel wandelaars.

We genoten van het fraaie herfstpalet, dat in dit bos te bewonderen was. Daarnaast zagen we af en toe plekken met veel paddenstoelen.

Met deze duurloop van 8 kilometer hadden we met volle teugen genoten van het veelkleurig herfstbos. Ik de raad eenieder aan om de komende dagen een bezoek te brengen aan "De Horsten". U wordt er royaal beloond met kleurenpracht.

40 jaar Leidenaar

Het is vandaag 40 jaar geleden, dat ik verhuisd ben naar Leiden. Een verhuizing, die niet bijster veel voorstelde. Ik kon een kamer in onderhuur krijgen van een verpleegster, die naar haar Duitse vlam in Heidelberg vertrok. Het kon dus zijn, dat zij terug zou keren, als het spaak zou lopen.

Daar ik op een gemeubileerde kamer met een tijdelijk contract kwam, hoefde ik in eerste instantie alleen wat kleding mee te nemen. Dat kon ik prima vervoeren op mijn opoefiets op de wijze, waarop ik een jaar eerder met de fiets van Den Helder naar Esbjerg was gereden voor het behoud van de Waddenzee.
De fietstocht vanuit Nieuw-Vennep naar Leiden was dus niet eens zo veel anders dan die, welke ik dagelijks maakte sinds ik op 1 september 1979 mijn vervangende dienstplicht bij de Openbare Bibliotheek aan de Breestraat was begonnen.

Het grote verschil was, dat ik 's avond niet terug hoefde te fietsen naar Nieuw-Vennep, maar ik naar Witte Rozenstraat 58a kon pedaleren. Op 24-jarige leeftijd had ik het ouderlijke nest verlaten.

Na mijn kleding weggeruimd te hebben, fietste ik naar de Kaiserstraat, waar ik bij "De Wijze Kater" ging eten om de avond af te sluiten bij café "'t Keizertje", tegenwoordig "De Keyzer". Ja, dat krijg je met de rage, die Donald Trump ontketend heeft met "Make America great again".

"'t Keizertje" zou mijn stamkroeg worden in de beginjaren, hoewel ik ook regelmatig naar optredens in het LVC en bij Folkclub "Horus" zou gaan.

De "Ton Menken IJsbaan" ontdekte ik pas aan het eind van november 1979, toen mijn collega Peter Nierop me meenam. Ik was meteen verkocht. Ik zou er niet meer weggaan. Met 3 jaar vertraging is bij mij dus ook sprake van 40 jaar schaatsplezier!

Vandaag deed ik dat door 2 uur achtereen schaatsles te geven in de Leidse IJshal.  Het eerste uur voor de Buitenschoolse sport, het tweede uur voor de IJVL.  Want schaatsen is leuk, maar schaatsles geven is dat ook.

De eerste 40 jaar in Leiden zijn me goed bevallen. Ik hoop er nog 40 jaar aan vast te plakken!

De dochter van de veldheer

Het is een dezer dagen 60 jaar geleden, dat het eerste album van Asterix en Obelix verscheen. Ter gelegenheid van het jubileum kwam het 38e album uit: "De dochter van de veldheer".

Het is weer een heerlijk stripverhaal om te lezen. Centraal in dit deel staat de dochter van Vercingetorix, luisterend naar de welluidende en niets verhullende naam Adrenaline.

De puberteit komt dan ook op allerhande manier terug in dit vermakelijke stripverhaal.

Ik ga slechts een paar kwinkslagen verklappen. Een van de piraten, die altijd met Latijnse teksten strooit, heeft het op een gegeven moment over "Ex malo bonum". Daar ik nooit Latijn heb gehad, maar wel mijn kinderen mocht overhoren voor hun proefwerken, ken ik wel wat woordjes. Als je het vrij vertaald kom je uit op "Elk nadeel heb zijn voordeel".

Naast Johan Cruijff komt John Lennon ook nog om de hoek kijken in de persoon van kapitein Pacifix. Hij citeert passages uit het door deze Beatle geschreven lied "Imagine".

Deze bibliothecaris raadt derhalve iedereen aan om "De dochter van de veldheer" te kopen of, nog beter, te lenen in de bibliotheek. Op voorhand alvast veel leesplezier toegewenst!

Rijpe rijders

Vandaag was de eerste officiële vorstdag van de winter van 2019-2020. Aan de grond vroor het nog wat meer.

Op weg naar de Leidse IJshal  was het heerlijk fris weer en op een paar plekken zag ik rijp op het gras. Dat kwam mooi uit, want de "Krasse knarren" zijn allemaal rijpe rijders.

Dat bleek wel uit het tempo, dat op het gladde ijs ontwikkeld werd. Regelmatig ging het grootste deel van de serie in 27 kilometer per uur. Het peloton was wel wat kleiner dan de afgelopen weken. Er reden 15 rijpe rijders mee, terwijl er nog een tiental losse schaatsers rondreed.
Doordat mensen van de omgevingsdienst de IJshal kwamen controleren, hadden we zowaar een keer wat publiek. Dat had Aad Berg ook, toen hij de laatste 5 rondjes op techniek rijden overgenomen had van Wierd Wagenmakers, die eerder naar huis moest. Ik reed achter Aad. De rest bleef in onze verzamelhoek staan. Toen Aad het rondje had afgelegd, werd hij toegejuicht. Daarna startte de rest van de "Krasse knarren" ook.

Denk nu niet, dat hier een nieuwe standaard wordt gezet en dat er de volgende training een dweilorkest op komt draven. Dat is volstrekt overbodig, want met Wierd Wagenmakers en Henk Distelvelt hebben we een fameus kunstfluitduo in onze gelederen.

Aan de longinhoud van de rijpe rijders mankeert niets.

Bruin vet

Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar ik heb anderhalve week geleden met zeer veel interesse een artikel gelezen in Trouw over bruin vet.

Ten eerste omdat ik na 64 jaar nog iets totaal nieuws leerde over het lichaam.  De grootste verrassing voor mij was, dat vet geen opgeslagen brandstof is, maar een orgaan.
Een tweede belangrijk nieuw inzicht voor mij is, dat er drie soorten vet zijn: wit, beige en bruin vet. En tevens, dat bruin vet onontbeerlijk is voor de gezondheid en dat het kan helpen bij het afvallen! Activatie van bruin vet doet cholesterol en slagaderverkalking tegengaan.

De onderzoekers raden iedereen aan om enkele uren per dag in een omgeving van zo'n 15 graden te verblijven. Je maakt dan bruin vet aan en verliest wit vet. Ik ga hen niet tegenspreken. Zij hebben er voor geleerd.

Maar ik wil een stapje verder gaan. Ga met koude dagen actief in de buitenlucht bewegen. Of het nu hardlopen, wandelen, fietsen of wielrennen is, dat maakt niet uit. Als je maal een paar uur per dag in de koude buitenlucht aan sport doet.

Nog beter is het om in de Leidse IJshal te gaan schaatsen. Daar is de temperatuur vaak maar een graad of 5, dus voor het activeren van bruin vet ideaal.

De overtreffende trap is natuurlijk natuurijs. Zeker als de temperatuur ver onder het vriespunt komt.

Met als ultieme bekroning de Elfstedentocht.

Het volledige artikel in Trouw is te lezen door te klikken op  "Afvallen door koud te douchen? Volgens deze bruin vet-onderzoekers helpt het echt".

Bokjespringen op zinkgaten

Vanmiddag fietste ik van filiaal Hoornes/Rijnsoever naar de Hoofdbibliotheek. Daarbij reed ik over de Uitwateringssluizen. Ik zag, dat een deel van het strand was afgezet.

Op de site van het Leidsch Dagblad las ik, dat er zinkgaten op het strand waren ontstaan ten zuiden van de uitwatering. Op dit deel van het Noordzeestrand beginnen en eindigen we de strandtrainingen van de IJVL.

Het Hoogheemraadschap van Rijnland onderzoekt, hoe de "sinkholes" zijn ontstaan. Welnu, als trainer van de droogtrainingsgroep zal ik hen op weg helpen. Daarbij begin ik met hen te verwijzen naar het onlangs verbroken wereldrecord bokjespringen.

Nu kent succes vele vaders. Daar ga ik niet voor weglopen, maar eerlijk gezegd is het bokjespringen weer populair geworden door Marjolein Donkerbroek. Dus feitelijk heeft dit succes een moeder!

Wij hebben onze strandtraining afgesloten met bokjespringen op het deel, waar de zinkgaten liggen. Het is nu aan het Hoogheemraadschap om te onderzoeken, of er enig verband zit tussen het ontstaan van de sinkholes en bokjespringen.

Denk niet, dat dit een onzinnig voorstel is, want na bijna 35 jaar werken in Katwijk kan ik de titel van bovenstaand boek met volle overgave onderschrijven. In Katwijk is alles anders!