Kasseienthriller

Vandaag stond de beruchte kasseienrit in de Tour de France op het programma.

De etappe ging van Lille naar Arenberg in het noorden van Frankrijk.

De ritwinst werd bevochten door een kwartet vroege vluchters, waarbij Taco van der Hoorn nipt verslagen werd door de Australiër Simon Clarke. De NOS sprak van een kasseienthriller.

Zelf hebben mijn vrouw ik 5 jaar geleden in de Vogezen tijdens de afdaling van de Grand Ballon pas een échte kasseienthriller meegemaakt, toen er vanaf de steile heuvel door jongeren kasseien op het fietspad werden gegooid.

Een paar stenen kwamen met een harde klap op het asfalt vlak achter me.

In ieder geval beschikken Ada en ik over een prima beschermengel.

Vandaag kon de Jumbo-Visma-ploeg dat niet zeggen, want zo'n beetje alles wat fout kon gaan, ging vandaag fout. 

Wout van Aert, Steven Kruijswijk en Primoz Roglic gingen onderuit, terwijl na een fietsenwissel Jonas Vingegaard een minuut achterstand had op Tadej Pogacar. Dankzij alleskunner Van Aert bleef de schade op de eindstreep beperkt tot 17 seconden.
Roglic verloor met een schouder uit de kom 2 minuten, Ben O'Connor, vorig jaar vierde in de Tour de France, ruim 3 minuten door een lekke band op een ongelukkig moment. Het gezegde "Je kunt hier de Tour niet winnen, maar wel verliezen" deed weer eens opgeld. Want waar wil je een achterstand van 2 tot 4 minuten op Pogacar inhalen?

De kasseien hebben dus de nodige schade toegebracht aan diverse wielrenners. Maar naar mijn bescheiden mening kun je beter op de kasseien terecht komen, dan dat de kasseien op jou terecht komen....

Cap Blanc Nez

Vandaag hadden we een prachtige etappe in de Tour de France.

De finish van de etappe liep via een flinke omweg door het heuvelachtige deel van Noord-Frankrijk van Duinkerken naar Calais.

De strijd ontbrandde op de Cap Blanc Nez. Hier sloeg de Jumbo-ploeg toe, waarna Wout van Aert na 3 tweede plaatsen eindelijk zijn etappe solo binnen wist te halen.


Het was een feest der herkenning, want met de kinderen hebben we de Noordzeeroute naar Boulogne sur Mer eind vorige eeuw gefietst. We kampeerden toen op een camping in Escalles.

Van daaruit verkenden we de omgeving fietsend of wandelend. De route van Cap Blanc Nez naar Calais heb ik dan ook diverse keren gefietst.

Toch leuk, als je in de Tour de France wegen herkent, waar je zelf ook op gefietst hebt.

Tjeempie, strandtraining met een roze bril

Gisteren overleed de schrijver Remco Campert op 92-jarige leeftijd. Hij heeft een groot oeuvre op zijn naam staan met gedichtenbundels, romans en columns. Op luchtige toon richtte Campert zich vanaf de jaren '60 opeen nieuwe generatie lezers. Daartoe behoorde ik ook.

"Tjeempie! of Liesje in Luiletterland" prijkte ook op mijn literatuurlijst, net als "Het leven is verrukkelluk".

Nu kan Remco Campert gaan ervaren, of het boven ons ook verrukkelluk is.

Gisterenavond was het in ieder geval een verrukkelluke temperatuur om op het strand van Katwijk-Noord te gaan trainen. Dat had niet iedereen van de droogtrainingsgroep van de IJVL door, want deze trainer begon met slechts 2 schaatsers aan de maandelijkse strandtraining.
We hadden een gevarieerde training met wat statische schaatsoefeningen, een drietal Steigerungen en tot slot de onvolprezen strandstoelslalom.

Op een gegeven moment meldde Jaap de Gorter zich bij Andrea Landman, Jos Drabbels en mij. Hij had een volleybal bij zich. De rest van de training werd het programma omgegooid en aan de vloedlijn werd de bal door ons heen en weer geslagen. De langste serie duurde 16 slagen. 

Het was geen uitputtende training, maar door de variatie, vooral ook door het constant moeten reageren op de bal, kwamen toch flink wat spieren aan bod. 
Jos en ik liepen nog een rondje extra, waarna we aanschoven op het terras van "Het Wantveld". Hen van den Haak kwam ons gezelschap houden, terwijl wij onder het genot van een drankje konden genieten van een prachtige zonsondergang.

Doordat er werd geëxperimenteerd met foto's maken door een zonnebril, kregen we heel bijzondere foto's te zien.

En zo hadden we een strandtraining met een roze bril.

Arts for arts sake

Een jaar of 40 geleden had 10CC een hit met "Art for arts sake".

Voor mij was het de afgelopen dagen meer "Arts for arts sake". Het begon zaterdag, toen we 's avonds een brief van onze huisarts openden. Hij was al bijna 3 jaar bezig met het zoeken van een opvolger, daar hij de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt. Het was hem niet gelukt.  Per 1 september stopt hij.

Gisteren konden we aan den lijve ervaren, dat het huisartsentekort geen fabeltje is. Pas bij de vijfde site vonden we een plek, en deze was alleen beschikbaar voor inwoners van de Stevenshof. 
Ik printte het aanmeldingsformulier en we vulden het volledig in. Vanmorgen fietste ik naar het Gezondheidscentrum in de Stevenshof, waar ik het inleverde. We krijgen nog een intakegesprek als ons elektronische patiëntendossier ontvangen is.

Derhalve fietste ik door naar ons huidige huisartsenpraktijk, waar ik dit regelde. Het wachten is op de uitnodiging van de nieuwe praktijk.

Daarna was het nog niet gedaan met het medische circus. 's Middags had ik nog een afspraak met de tandarts staan. 

Het betrof de halfjaarlijkse controle, waarvoor ik in het zomerzonnetje naar de tandartspraktijk toe fietste.

Ik had goed mijn best gedaan en mocht een half jaar wegblijven. Ik kon me daar wel in vinden. Het was vandaag al voldoende "Arts for arts sake"!

De Boerenoorlog

De Duitse folkrockgroep "Ougenweide" zong er in 1978 al over op hun album "Fryheit": "Die Bauern sind aufrührig geworden". Het is een lied, dat verhaalt over de Bauernkrieg van 1524 tot 1526. 

Ook de Boerenoorlog duurde een drietal jaren. Van 1899 tot 1902.

Wat dat aangaat is het te hopen, dat de acties van de boeren niet zo lang gaan duren. Vooralsnog is de taal oorlogszuchtiger dan de acties, maar de sfeer is wel grimmig te noemen. Daarbij kunnen de boeren zich meer permitteren dan andere demonstranten.

Want ja, de boeren zetten hun trekkers in. En dat boezemt toch wat meer ontzag in dan een spandoek en ludieke acties. Daar is een politiewagen niet tegenop gewassen.

Maar goed, de radicale boeren, die met intimiderende acties anderen veel overlast bezorgen, zijn hard op weg om de goodwill bij de Nederlanders te verspelen.
Dat is de kraakbeweging, die aanvankelijk ook de sympathie van het grootste deel van de bevolking had in de jaren '70, in de jaren '80 met de krakersrellen bijzonder goed gelukt.

De boeren doen het vuile werk, anderen strijken het geld op. Dat is de werkelijkheid, die ervoor gezorgd heeft, dat de boerderijen alsmaar groter moesten worden om hetzelfde te kunnen verdienen. Daar zit de oorzaak van de stikstofcrisis en nergens anders!

Fietsenwissels

De start van deze zomerdag was redelijk fris te noemen, maar uiteindelijk werd het heerlijk zomerweer.

Het zou een redelijk drukke dag worden. Mijn vrouw vertrok na het ontbijt naar de volkstuin. Ik zou boodschappen gaan halen bij "De Helianth". Op weg er naartoe reed ik naar fietsenmaker Van Vliet om af te spreken, hoe laat ik mijn Batavus Galibier op kon halen. Aan het eind van de ochtend zou de fiets klaar zijn.
Op weg naar de Herenstraat kwam ik langs de bouwplaats van IJshal "De Vliet", waar op zaterdagmorgen daadwerkelijk gebouwd werd. Klasse, mannen!

Volgend jaar mei staat de oplevering van de nieuwe kunstijsbaan gepland en ik vermoed, dat dat wel gaat lukken. Met de boodschappen op mijn oude Batavus Jakima lukte dat prima. Eerst bracht ik hun boodschappen naar mijn schoonouders, waarna ik met onze boodschappen naar huis fietste.
Daar had ik mijn eerste fietsenwissel. Met de oude Giant van mijn vrouw reed ik naar haar vroegere werk, waar de fiets voor algemeen gebruik gestald wordt. Vandaar wandelde ik naar Van Vliet, waar mijn Galibier inderdaad klaar stond.

Op de derde fiets van de dag, die reed als een zonnetje, trapte ik naar de volkstuin na ook nog een tweetal regenbroeken en een paar fietshandschoenen gekocht te hebben.
Op de volkstuin lunchte ik en hielp ik met het opruimen van een partytent, waarna Ada en ik via een tocht door Wassenaar en een deel van de Landgoederenroute naar de Horstlaan reden. Daar bezochten we haar ouders, waar we wat dronken.

Fabio Jakobsen won na een hectische finale de sprintetappe door het licht glooiende Denemarken van Roskilde naar Nyborg.

De fietsenwissels in de Tour de France gaan wel wat vlugger dan mijn fietsenwissels. Het fietsen ook trouwens....

Proloog

Nadat ik gisteren op onze oudste kleinzoon had gepast, was vandaag de jongste aan de beurt. De vierjarige kon weer gewoon naar school.

Vanmorgen om 7 uur vertrokken we naar Rotterdam voor onze reguliere vrijdagse oppasdienst. Het was een genoeglijke dag met een prima temperatuur.

Alleen was het wel wat wisselvallig weer.

Aan het eind van de middag kon ik tussen de bedrijven door de proloog van de Tour de France een beetje volgen. Voor het eten waren alle kopmannen en toptijdritrijders al geweest in Kopenhagen.
Voor het eerst was Denemarken de startplek van de Ronde van Frankrijk. Uit eigen ervaring weet ik, dat het weer in dit deel van Scandinavië vergelijkbaar is met het weer in Nederland.
Vooraf werd een tweestrijd verwacht tussen wereldkampioen tijdrijden Filippo Ganna en alleskunner Wout van Aert. Maar het leuke van sport is, dat de uitkomst nog wel eens verschild van de voorspellingen. 

Hetzelfde geldt voor de weersvoorspellingen. Alle toppers gingen vroeg van start, omdat later in de middag regen werd voorspeld in Kopenhagen. 

Het was precies andersom. De regen viel in het eerste deel van de proloog. De Bijbelspreuk "De laatsten zullen de eersten zijn" deed weer eens opgeld. Halverwege was duidelijk, dat niemand meer onder de tijd van Wout van Aert zou duiken. 
De Vlaamse boerenzoon Yves Lampaert zorgde voor een enorme stunt door de tijdrit te winnen en de eerste gele trui te pakken.

De proloog van 333m.nl verliep niet slecht. De toprenners scoorden goed, maar de tijdritspecialisten Stefan Bissegger en Dylan van Baarle faalden op de proloog. Met 132 punten belandde 333m.nl  op de 4024e plaats van de 9927 deelnemers. 
De inhaalrace kan beginnen. Parijs is nog ver.
En dit keer heel letterlijk!