Rondje Valkenburgse meer

Na de hitte van donderdag bracht een onweersbui op vrijdagnacht een flinke afkoeling.

De 15 millimeter neerslag zorgde ervoor, dat de regentonnen op de volkstuin geheel of grotendeels gevuld waren, terwijl zowel gisteren als vandaag de temperatuur op een aangenaam niveau kwamen te liggen.

Op beide dagen deed ik op diverse plekken boodschappen en ging ik ook een keer naar de volkstuin om aardbeien te plukken. Op doktersadvies: "Pluk de dag!"

Met al die kleine ritjes fietste ik op beide dagen 30 kilometer. Hiermee kwam het totaal vanaf maandag op ruim 200 kilometer. 
Daarnaast heb ik viermaal gelopen, inclusief de droogtraining van afgelopen maandag. Vanmorgen maakte ik voor het ontbijt het kwartet vol.

Terwijl mijn vrouw wat Lego in elkaar zette, liep ik van huis uit een rondje van een kilometer of 6 naar, langs en van het Valkenburgse meer. Ik kan u verzekeren, dat het zaterdagmorgen om 7 uur nog niet druk is bij dit tegen Leiden aan gelegen recreatiegebied.

Stien Kaiser

In mijn jeugdjaren waren Ard en Keessie mijn grote favorieten bij het allroundschaatsen. Bij de vrouwen was Stien Kaiser in de jaren '60 de vaandeldrager van het vrouwenschaatsen.

In die tijd had je bij de mannen het Europees kampioenschap en het wereldkampioenschap, de vrouwen moesten zich behelpen met alleen het WK allround. Eens in de 4 jaar kwamen daar de Olympische Spelen bij met voor beide geslachten 4 verschillende afstanden. Meer smaken waren er niet!

Donderdag is de eerste Nederlandse wereldkampioene schaatsen op 84-jarige leeftijd overleden. Hoewel ze een laatbloeier was, werd ze maar liefst zesmaal Nederlands kampioene, tweevoudig Wereldkampioene en Olympisch kampioene op de 3000 meter.

Stien is over de eindstreep gekomen.

Of ze daarboven juichend ontvangen is, daarover kan ik geen uitsluitsel geven.

Requiem van Theresienstadt

Gisterenavond hebben we gekeken naar "Requiem van Theresienstadt". De uitzending is terug te zien en vooral te luisteren door HIER TE KLIKKEN.

Zelf zijn we 8 jaar geleden in Theresienstadt geweest, toen we over de Elbe-Radweg naar Praag fietsten. Het bezoek aan het concentratiekamp heeft diepe indruk op Ada en mij gemaakt.


Het Duitse woord Unheimisch is volledig van toepassing op Terezin, de Tsjechische naam voor Theresienstadt. 

Op deze paar vierkante kilometers zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog 33.000 mensen vermoord, terwijl nog meer slachtoffers van de Nazi's naar Auschwitz en Treblinka zijn vervoerd, waar hen hetzelfde lot wachtte.

Een koor van 150 gevangenen voerde in totaal 16 maal het "Requiem" van Giuseppe Verdi uit. Er was een valse piano voor de begeleiding en het koor onder leiding van de Tsjechische dirigent Raphael Schächter leerde het "Requiem" helemaal uit het hoofd.

Af en toe moest hij helemaal opnieuw beginnen, omdat de helft van het koor op transport werd gezet naar een vernietigingskamp. Desondanks zette hij door, waarmee hij de koorleden en de gevangen toeschouwers licht in de duisternis bracht. De kracht van muziek. Wie zelf gezongen heeft, weet wat voor enthousiasme en energie er vrijkomt bij het samen zingen, maar ook troost. Muziek snijdt soms dwars door je ziel! Dat blijkt eens en temeer bij het "Requiem van Theresienstadt".

Openbare ruimte

Net als gisteren ging ik er rond half 7 uit om een rondje te gaan hardlopen. Er hingen echter geen nevelflarden boven de weilanden. Wie een blik werpt op de grondtemperaturen, kan in één oogopslag zien, hoe dat komt.


Bij KNMI-meetpunt Voorschoten scheelt het maar liefst 11 graden Celsius!
Waar ik gisteren richting Maaldrift liep, daar maakte ik vanmorgen een rondje langs de rand van de Stevenshof met een lus door het park van "Ter Wadding".

Na een tweetal korte fietsritten naar een paar winkels toe, trapten Ada en ik op deze tropische dag na binnen geluncht te hebben naar de volkstuin voor het plukken van aardbeien en frambozen en het water geven op een paar specifieke bedden.

Na op de tuin thee gedronken te hebben, fietste ik naar openluchtbad "De Vliet", waar in de kantine een informatiemarkt was over de openbare ruimte rond Zwembad en IJshal "De Vliet".

We kregen te horen, waar de atletiekbaan komt te liggen en ook, dat er een hele serie apparaten in de buitenlucht komen, die zowel voor bootcamp als voor droogtraining geschikt zijn. Dat gaat voor de IJVL het vertrekpunt voor de droogtraining worden. zodat we in de nieuwe IJshal goed getraind aan de start kunnen staan.
Daar ik er toch was, maakte ik een serie foto's van de bouw van het nieuwe sportcomplex.

Daar er ook een stuk nieuwe natuur komt bij de nieuwe IJshal, kunnen we met recht spreken van een sportpark! Volgend jaar rond deze tijd moet deze openbare ruimte klaar zijn.

Leiden is al mooi, maar wordt nog mooier!

In nevelen gehuld

Om een uur of 5 werd ik wakker.
De slaap kwam niet weerom.
Ik voelde me heus geen stakker,
en dacht bij mezelf: "Bert, kom,
en ga een stukje lopen." Zo vroeg,
dat is echt geen dagelijks gebeuren
dus liep ik toen ik de hoek omsloeg
niet in een wereld vol met kleuren,
want de wei was gehuld in nevelen.
Het gras was zodoende minder groen,
maar de natuur kwam toch tot leven,
daar hoeven wij niets aan te doen.
Na wat boodschappen doen in Leiden,
kon ik 's middags naar Katwijk rijden.
Mijn collega Christa ging nu stoppen
na tientallen jaren werken bij de bieb
en op de foto's bleek het te kloppen,
dat zij er als een echte Sien bij liep.
Ik kan er veel woorden aan besteden,
maar de foto's spreken ieder boekdelen.
Ot en Sien gaan terug  in het verleden.
Die goede oude jaren wil ik met u delen!   

Schaatsmuseum of "Schaatsen is de enige bezigheid, waar men met de handen op de rug tot grote prestaties kan komen!"

Vanmorgen fietste ik naar schaatswinkel Jan van der Hoorn in Ter Aar. Na een frisse start van de langste dag was het heerlijk fietsweer.

Om 9 uur reed ik via de Leidse binnenstad, de Munnikenpolder en Hoogmade langs de Wijde Aa naar Woubrugge, vanwaar ik langs de Braassemermeer naar de Langeraarse plassen fietste. Net voorbij Papenveer kwam ik op de sportwinkel aan.

Met een rugzak met 4 paar kluunschaatsen ging ik naar binnen. De ronding moest opnieuw in de 8 ijzers gezet worden. Daarnaast moesten de slijpstenen opnieuw ruw gemaakt worden. Kortom, ik had minstens een uur de tijd  Ik hoefde me niet te vervelen, want de schaatswinkel is tevens een schaatsmuseum.

Jan van der Hoorn, de oprichter, was één van de 5 winnaars van de Elfstedentocht van 1956.

De schaatshistorie van de afgelopen eeuw was in dit voor velen verborgen museum te zien.


Ook een familielid van me was te zien in de permanente tentoonstelling.

Peter Baars, de zoon van mijn nicht Jenny Breed, is zowel Nederlands kampioen marathonschaatsen op kunstijs als op natuurijs en winnaar van de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee.

Kortom, voor een schaatsliefhebber was hier genoeg te zien, zoals ook deze wijsheid.

Na anderhalf uur in dit schaatsmuseum te hebben doorgebracht, betaalde ik voor de verrichte arbeid en kan ik in het najaar goed beslagen ten ijs komen in de Leidse IJshal.

Het was inmiddels heerlijk fietsweer en ik reed dwars door de Langeraarse plassen.

Via Bilderdam en Leimuiden reed ik naar de Ringvaart, waar ik tijdens Molentochten op geschaatst had.

Zoek de zeven verschillen.


Ik ging bij mijn zus Trees en haar man Cor op bezoek, waar ik in de tuin mijn brood opat. Ook zus Corrie en zwager Henk kwamen op bezoek. 
Via Warmond en Oegstgeest fietste ik naar huis, waar ik via de mail van Rob Pijpers dit beeld uit Soestduinen ontving. 


De langste dag stond in het teken van het schaatsmuseum.