Koud in Rotterdam

De wekker was vanmorgen om 6 uur onverbiddelijk: eruit! Daar mijn kleinzoons op opa wachtten, deed ik dat met alle plezier. Om half 7 zat ik op de fiets naar Leiden Centraal, waar ik de trein van 7.04 naar Rotterdam had. 

In de Maasstad voelde het kouder aan dan in de Sleutelstad. Doordat het op klomphoogte daar nog harder vroor, waren de fietspaden op sommige plekken glad door aanvriezing van natte weggedeelten.
Opa was koud in Rotterdam of hij mocht de oudste kleinzoon met de confettifiets naar school brengen.

De winterzon kwam prachtig op boven de rietkragen, terwijl er een vliesje ijs op een boerensloot lag.

De klas had een project op school en de klas ging vandaag over "Koud" werken. Onderweg kon de oude rot het één en ander over natuurijs en andere winterse verschijnselen vertellen.

Vlak bij school was een jongen uit de bovenbouw stoer bezig met het slalommen tussen de middenstrepen op het fietspad door. Je zag het asfalt glinsteren. 
"Dat zou ik in deze omstandigheden nooit doen", zei ik, en ik had de woorden nog maar net uitgesproken en de jongen ging onderuit.

Weer thuis mocht opa "Leeuwenlessen" van Jon Agee aan de jongste kleinzoon voorlezen. Later op de morgen gingen ze samen naar de bibliotheek, waar we met 10 boeken in de rugzak terug kwamen.

Na een paar dinoboeken volgde een geweldig prentenboek: "De geweldige zebra ontsnapping" van Sara Ogilvie.

Na de lunch haalde ik de oudste kleinzoon weer op. Op de boerensloot lag ondanks de temperatuur van ruim 5 graden Celsius nog steeds een vliesje ijs.
Na de thee vertrok opa om om half 4 op de confettifiets te stappen en naar Rotterdam Centraal te trappen. Zo kwam hij op tijd in Leiden aan om de eerste schaatsles van de vrijdaggroep van de IJVL in IJshal De Vliet van 2025 te geven. Op een paar vijfrittenkaarthouders na was het dezelfde groep als voor de Kerstvakantie. Zo konden we voortbouwen op de oefenstof uit 2024. Ook wel eens makkelijk.

Buitenschoolse sport of "Gaan we straks pootje over oefenen?"

Om 4 uur vanmiddag fietste ik voor de tweede keer vandaag naar IJshal De Vliet. Ditmaal om training te geven voor de IJVL. Ditmaal ook voor de Buitenschoolse sport. Vandaag zou een achttal van hen starten. Voeg daarbij de drieling van vorige week met de anderen met een vijfrittenkaart en je hebt een mix van uiteenlopende schaatsers, waar je een geheel van moet zien te maken.

Met de hulp van één van de ouders van de kinderen lukte het. Na de gebruikelijke beginoefeningen en het vallen haalde ik het blokje fietsen erbij. Als je de trapperbeweging maakt en je met druk op je hak terecht komt, kun je lang doorglijden. We begonnen dit blok met de gewone fiets, daarna de mountainbike met een breed stuur om vervolgens over te stappen op de racefiets.

Vandaag bedacht ik een nieuwe variant: het triatlonstuur. Met de armen ver naar voren heb je én meer stabiliteit én minder luchtweerstand. Je maakt je immers smal.

En zo ging de hele groep van 15 kinderen met dit soort oefeningen beter schaatsen, ondanks het behoorlijke niveauverschil. Een paar kinderen, die er al vanaf het begin bij zaten, had ik doorverwezen naar de groep van Walter Boon. Eén van hen had aan het begin van de schaatsles gevraagd: "Gaan we straks pootje over oefenen?"
"Ik ben allang blij, als ze gewoon op de schaats blijven", had ik geantwoord.
Dat lukte. Deze trainer was dus blij.

Stappenteller

Menig Nederlander loopt heden ten dage rond met een stappenteller. Soms uit eigen beweging, maar veel vaker om medische redenen.

Overgewicht is dan ook een groot probleem in ons land. De oorzaak ervan is veelal, dat we te weinig bewegen.

Sinds december 2022 ben ik in het bezit van een horloge met stappenteller. Met lopen, of het nu wandelen is of hardlopen, werkt het prima. Dat ligt een tikkeltje anders met schaatsen en fietsen.

Met schaatsen rij je meestal met je handen op de rug. Je benen bewegen voldoende, maar dat komt niet tot uiting in de getelde stappen. Je kunt anderhalf uur flink doorkachelen om uiteindelijk slechts 1000 stappen erbij te helpen op de teller.

We hebben ook wel eens 105 kilometer met tegenwind gefietst met tent afbreken en op de volgende camping weer opzetten, waarbij we maar tot 8000 stappen kwamen.
In mijn naïviteit ging ik er vanuit, dat 10.000 stappen met mijn trainingsarbeid een fluitje van een cent zou zijn, maar door het onvolledig meetellen van zesmaal schaatsen per week en 10.000 kilometer fietsen per jaar kost het mij de grootste moeite om aan dat streefgetal te komen. Daarbij heb ik de hulp van de afwasborstel nodig. Een afwasbeurt levert soms meer "stappen" op dan anderhalf uur schaatsen. Hierbij bewegen immers vooral je handen.

Wat dat aangaat volgt de stappenteller het adagium van schrijver Martinus Nijhoff in zijn beroemde gedicht "Awater": "Lees maar, er staat niet wat er staat."

Nachtvorst

De afgelopen tijd hadden we met enige regelmaat lichte vorst aan de grond, maar échte nachtvorst, gemeten op ooghoogte, was in onze omgeving in de winter van 2024-2025 een schaars goed.

Tot vandaag.

Op klomphoogte was er sprake van nog meer vorst. Het meest bijzondere was, dat de laagste temperaturen aan de kust werden gemeten! Dat komt zelden voor.
In de frisse buitenlucht fietste ik naar IJshal De Vliet, waar ik op een soortgelijke opkomst als afgelopen dinsdag rekende met een langgerekt peloton.

Hoe het ook zij, het peloton was vandaag maar half zo lang. Het hield in, dat bijna iedere schaatser een extra beurt op kop kreeg. Daarbij kwam dat het tempo een paar kilometer per uur langzamer was. Kennelijk waren vooral de snelste schaatsers vanmorgen afwezig.
Zelf ging ik ook mee in het rustiger rijden. Mogelijk had het 54 kilometer fietsen van gisteren zijn weerslag op mijn beenspieren gehad en ontbrak daardoor de scherpte voor snelle rondetijden, ook al mag 35,7 voor een volle ronde van 250 meter er wel zijn. Maar dit was de uitzondering, die de regel bevestigt.

Wintersporten

Vanmorgen fietste ik naar de Oogstwinkel om wat boodschappen te doen. Daar kwam ik Pim Breebaart tegen, één van de oprichters van de IJVL. Uiteraard maakte ik met hem een praatje voordat we ieder ons weegs gingen op deze frisse januarimorgen.

Na alles thuis te hebben weggeruimd fietste ik naar mijn zus Trees en haar jarige man Cor. Er zijn jaren geweest, dat ik over de Kagerplassen naar hen toe geschaatst ben om mijn zwager te feliciteren.
Vrijwel al mijn broers en zussen waren er, zodat we een gezellige familiebijeenkomst hadden met een natje en een droogje. Wat dat laatste aangaat hield ik het op 0,0, daar ik nog schaatsles moest geven.

Om 2 uur fietste ik naar huis, waar ik me omkleedde en met de gisteren geslepen schaatsijzers naar IJshal De Vliet trapte. Daar was de eerste schaatsles van 2025 voor de kinderen van Oegstgeest. Op de heen- en terugweg naar de jarige was ik door Oegstgeest gefietst, dus ik had al sfeer geproefd.

Eén van de kinderen, die ik het eerste sprak, zei: "Ik moet weer even wennen, want ik heb ik de Kerstvakantie niet geschaatst."
"Waar ben je dan geweest?"", vroeg ik?
"Op wintersport", zei ze: "Ik heb geskied."
"Komt dat even goed uit", antwoordde ik: "We beginnen zo met langlaufen."
En zo kwam een hele serie wintersporten aan bod in deze schaatsles. Na het langlaufen gingen we slalommen, waarna we gingen schansspringen.

Het volgende onderdeel was de bobslee: vaart maken op de schaatsen, in de bobslee springen en dan op de billen zo lang mogelijk op het gedweilde ijs doorglijden. De kinderen hadden er zo'n zin in. dat de bobslee nog een rondje van 250 meter reed.

De biatlon stond ook op het programma. Om de zoveel tijd op de buik gaan liggen en in de roos schieten.
We gingen kunstschaatsen, waarna de blauwe pylonen tevoorschijn kwamen. Deze dienden achtereenvolgens als curlingstenen, als ijshockeystick en als de fakkel met het Olympische vuur.

Met de Olympische fakkel gingen we een paar rondjes jongleren, waarna de 14 kinderen de trainer een rondje mochten duwen. De slotsport was schaatsen: tot tweemaal toe een rondje zo hard mogelijk schaatsen. Op het hoogtepunt moet je stoppen....

Goede voornemens

Kennelijk hadden de "Krasse knarren" vrij massaal goede voornemens voor 2025, want de opkomst bij de eerste training in IJshal De Vliet was hoog te noemen.

De laatste training voor de Kerstvakantie was de opkomst juist laag, hoewel het toen wel heel druk was op de 250-meterbaan door het sponsorschaatsen. Vanmorgen reed er in het eerste uur van de training ook een klas middelbare scholieren rond, die eveneens netjes op de inrijbaan bleven rijden. Tel daar de deelnemers aan de schaatslessen van de Schaatsschool nog bij op en met een flinke groep "losse" schaatsers was het gezellig druk op de baan.

Het tempo lag behoorlijk hoog. Mijn snelste ronde ging in 35,1, terwijl bij "mijn" 5 kilometer op kop vrijwel uitsluitend 36-ers genoteerd werden. De 2 lage 37-ers werden gecompenseerd door een tweetal 35-ers.

Voor en na de 20 rondjes reed het kleurrijke peloton op de voor snelle rijders gereserveerde buitenbaan. Na de eerste training van 2025, die naar meer smaakt, hadden we een gezellige nazit aan de Stammtisch in de kantine van Zwembad en IJshal De Vliet.

Daarna fietste ik voor de verandering eens droog naar huis toe. Ook de weergoden hebben soms enkele goede voornemens. Met nadruk op soms....

Naschrift: 's Avonds hoorden we het tijdens een regenbui onweren. De weergoden zijn kennelijk nog in de war van de 118 miljoen euro, die vorige week in Nederland de lucht is ingeschoten.

Driekoningen

In de volksweerkunde is één van de bekendste spreuken: Driekoningen maakt of breekt de brug.

Over dit jaar kunnen we kort zijn. De brug was er niet en komt er binnenkort ook niet.

Vooralsnog zit vast winterweer er niet in, mogelijk wel een korte winterprik volgende week.

Vandaag hadden we te maken met een stevige wind. Vanmorgen ging het nog wel, maar vanmiddag was er sprake van windkracht 7 op de schaal van Beaufort.

De windstoten maakten het lastiger. Toen ik vanmiddag naar de volkstuin fietste werd ik bij een windvlaag van de zijkant van het fietspad af geblazen. Nu heb ik wel eens wat aan mountainbiken gedaan en je weet dan, dat het niet handig is om je stuur dan om te gooien. Gewoon een stukje rechtuit door het gras  rijden en rustig afremmen.

Tussen de middag was ik naar het Stationsplein gefietst, waar om 12 uur het maandelijkse klimaatalarm was, ingeluid door de sirenes, die dan op de eerste maandag van de maand afgaan, hetgeen dit jaar met Driekoningen was.

In Nederland is Driekoningen een ietwat in de vergetelheid geraakt feest, waar het in Spanje juist een belangrijk feest is.

De Schaatsschool was vanmorgen weer opgestart na de succesvol verlopen Kerstvakantie. Op diverse dagen waren er meer dan 1000 betalende bezoekers. De penningmeester was dan ook een gelukkig man. 

In IJshal De Vliet mocht ik vanmorgen 3 nieuwkomers in mijn beginnersgroep begroeten. Naast de twee vaste schaatssters werd het ineens lastiger lesgeven met 3 verschillende niveaus met de daarbij horende oefeningen. De klant is immers koning en je probeert iedereen zoveel mogelijk maatwerk te leveren. Op dat moment voelt het aan, alsof je veel ballen in de lucht moet houden.

Heb je de kerstballen net weggeruimd....