"Even Apeldoorn bellen!"

De buitentent was nog kletsnat, toen we om 6 uur het toilet bezochten. We dommelden nog even in, maar gingen er al snel uit. De buitentent hingen we te drogen over een klimrek, de binnentent ruimden wel weg.
We ontbeten op de veranda van de luxe trekkershut met de opkomende zon. Zo zagen we door de bladeren gefilterde zonnestralen.

Om kwart over 8 zat alles op de fietsen vertrokken we van camping "Molecaten". We maakten een rondje door het mooie Hattem op deze halfbewolkte ochtend. Langs de IJssel trapten we naar Landgoed "Windesheim", waarna we lang over de dijk langs de Grote Wetering reden.
We reden wat verder van de IJssel af door een afwisselend landschap met veel boomkwekerijen en kleine natuurgebieden en af en toe een dorpje zoals het onovertroffen Oene.

Langs vliegveld Teuge reden we Apeldoorn binnen, waar we op bezoek gingen bij de oud-directrice van Ada's school. Mijn vrouw had gisteren gebeld, of we welkom waren.
Dat waren we. Toevallig kwamen er die dag nog 3 ex-collega's. We werden ontvangen met koffie, thee en appeltaart. Na een rondleiding was er een lunch op deze warme zonnige dag. Rond een uur of 2 vertrokken we.

We fietsten langs de rand van Apeldoorn naar het kroondomein, waarna we over onverharde paden door het bos naar Elspeet fietsten.

Hier deden we bij de Plus inkopen voor het avondeten.  Intussen won Blanka Vas de etappe en was Demi Vollering haar gele trui in de Tour de Femmes kwijtgeraakt aan Kasia Niewadioma.

Door bossen en langs wat boerderijen trapten we naar camping "Het Speuldersbos", waar we om 6 uur aankwamen. We kwamen weer op plek A5 terecht na 5 keer tevergeefs gebeld te hebben om te reserveren. 
 
Toen de tent stond aten we ravioli met gemengde groenten en Skyr met muesli toe en een La Chouffe Lite voor de dorst.

Om 8 uur fietsten we naar "Bok", waar we de kleinkinderen bij de trampoline vonden. De jongste zat achterop de skelter, waarvan de oudste de trappers ronddraaide.
We waren tot een uur of 10 op "Bok", waarna we naar "Het Speuldersbos" pedaleerden met de lichten aan. De slaap kwam na 72 kilometer fietsen vrij snel.

Lijntrekken

Lijntrekken heeft in onze taal niet bepaald een gunstige klank. Desondanks werd het vandaag zeer gewaardeerd, toen ik me met Leo, Maikel en ijsmeester Marcel aan deze bezigheid over gaf.

We moesten het schilderplakband van de witgeverfde betonnen vloer trekken. Dit moest uiterst zorgvuldig gebeuren, want als je het te snel of te ruw deed, dan trok je plekken verf van de vloer mee.

We waren dus opzettelijk langzaam aan het werk. Inderdaad, één van de definities van lijntrekken. Na op de Boerenmarkt besteld brood en kaas gekocht te hebben, fietste ik naar IJshal De Vliet, waar ik om half 10 begon. Op een theepauze en een lunchpauze na werkte ik tot half 4 door.

Ik werd min of meer afgelost door Jos van Hoek. Waar ik het schilderplakband bij het startvak verwijderd had, daar ging Jos aan de overzijde van de 250-meterbaan een nieuw startvak aftekenen en voor de eerste keer schilderen. Op deze manier kan er in IJshal De Vliet ook een ploegenachtervolging gereden worden.

Via Zoeterwoude reed ik terug naar de Stevenshof. Even de spieren gebruiken, want van lijntrekken word je niet moe....

De weg naar Covadonga

 
Afgelopen zondag en vandaag trok het peloton in de Vuelta a España door het wonderschone Asturias.
Zondag vertrok de Vuelta uit Infiesto om via een bergachtige route te eindigen op de monsterachtige Ciutu Negru met aan het slot een steil stuk van 24% omhoog.

Van onze speciale verslaggever kregen we dit beeld van de start in Infiesto.

Strategisch gekozen koos hij voor een plek op de Alto de Colladiella, die tweemaal beklommen moest worden.

Vandaag begon de bergetappe in Luanco om te eindigen bij de Lagos de Coavdonga.

Deze volgde aanvankelijk de kuststrook.
Het einddoel lag bij dit meer.

Onderweg kwam men door Villaviciosa en klom men naar het fantastisch mooie Mirador del Fito.

Ook Arriondas en Cangas de Onis kwamen ons bekend voor.

Met als letterlijk en figuurlijk hoogtepunt de zware klim naar de Lagos de Covadonga.

Helaas haalde groene truidrager Wout van Aert, die ook nog eens de meeste bergpunten verzamelde, de slotklim niet. Een val in de afdaling van de voorgaande berg eindigde voor deze pechvogel in het ziekenhuis.

Er rust dit jaar een vloek op de Visma-ploeg in het algemeen en alleskunner Wout van Aert in het bijzonder.

De weg naar Covadonga is er één van een verschrikkelijke schoonheid....

De visionair

Ik loop er niet mee te koop, maar toch, ik ben een visionair.

Dat bleek al uit het feit, dat ik mijn regenjas aantrok, toen ik van huis ging om naar IJshal De Vliet te fietsen. Om in een temperatuur van 12 graden met natte kleding te werken, is niet bepaald ideaal te noemen.

Een ander woord voor visionair is ziener. Van jongs af aan hield ik mijn vakliteratuur dan ook grondig bij.

Een goede ziener ziet ook dingen, die andere mensen ontgaan....

Kortom, ik beschik over een zienersblik. Dat bleek wel uit het feit, dat ik bij het verwijderen van de verfresten en het bouwstof langs de 250-meterbaan op te vegen, gebruik maakte van een blik. Voor het gemak voegde ik er ook een stoffer aan toe.

Ik zag al een schone rand voor me, maar daar moesten ijsmeester Marcel en ik wel wat voor doen. Met de bezem alles op een hoopje vegen en deze hoop met de stoffer op het blik vegen.

We hadden het geluk, dat Bert Hoogeveen ook kwam helpen, dus wij gingen veel sneller.
Bert vertrok bij het begin van de lunchpauze , zodat ijsmeester Michael en ik de driehoekige opzetkussens met de lift naar boven brachten en deze naar de 2 bochten brachten.

De kussens waren, zeer vooruitziend, bedoeld om te voorkomen dat schaatsers tijdens de dweilpauze op de lage kussens zouden gaan zitten en onder de 5 ton wegende mammoet terecht zouden komen.

Veiligheid staat voorop.

Voordat anderen het ijs betreden, dat deze visionair al een blik op de nabije toekomst geworpen....

"Willy Noord" of de laatste strandtraining

Na met Ada een rijstschotel met bonen gegeten te hebben, fietste ik om 7 uur naar Katwijk toe over zeer vertrouwde wegen. Ik reed naar de skeelerbaan van Katwijk, waar een zestal andere leden van IJVL en VIJL klaarstond voor de laatste strandtraining van 2024.
Ik nam de tassen van de zwemmers in ontvangst en trapte naar de fietsenrekken bij de laatste duinenrij, waar ik mijn fiets stalde. Met zijn zevenen beklommen we het duin om bij "Het Wantveld" af te dalen. Daar zagen we dat deze strandtent op maandag en dinsdag gesloten was.

We liepen door naar "Willy Noord" om te vragen, tot hoe laat zij open waren. Dat bleek tot 9 uur te zijn. Nu moet je als trainer flexibel kunnen zijn, dus ik gooide mijn schema om, daar de meerderheid van de deelnemers wilde zwemmen én bij de laatste strandtraining samen wat drinken. 

De meeste oefeningen verdwenen geruisloos in het niets en de training werd kort maar krachtig. Maar deze werden op deze wederom prachtige zomeravond wel vastgelegd op de gevoelige plaat.





Onder de ondergaande zon beklommen we een pittige duinopgang, waarna we door het mulle zand naar de laatste strandstoelslalom van 2024 zwoegden.

Een kwartet begaf zich naar het vrij koele water van de Noordzee om een klein stukje te zwemmen, waarna we met de voltallige droogtrainingsgroep een gezellige afsluiting hadden van het strandseizoen.

Met de lichten aan fietste ik over een eveneens bekende andere route naar de Stevenshof toe, waar ik onder de douche het zand en het zout van mijn huid spoelde.

Een blauwe maandag

Vanmorgen vertrok ik na het ontbijt om half 9 op de fiets naar IJshal De Vliet. Daar zou ik  weer gaan helpen om de250-meterbaan piekfijn in orde te maken voor het nieuwe schaatsseizoen.

Na donderdag de hele dag bezig geweest te zijn met de blauwe inrijbaan, hielp ik deze maandagmorgen met het schilderen van de blauwe lijn op de ijsbaan boven.

Om half 12 ging ik naar het Stadhuisplein voor het maandelijkse klimaatalarm. De klimaatopwarming deed zich wederom gelden.

Om half 1 was ik weer terug en begon ik met het opnieuw schilderen van de plekken op de inrijbaan, waar de verf nog niet helemaal dekte. Richard en ijsmeester Marcel hadden de plekken vlak langs de witte baan al bijgewerkt, dus ik kon met de brede roller aan de slag.

Na de lunchpauze gingen we verder. Het ging vlotter dan donderdag, maar 250 meter is desondanks best een lang eind om te verven. Gelukkig ging Richard ook met een brede roller aan de slag op de inrijbaan, zodat ik na de tweede bocht nog maar een klein stuk hoefde te doen op het tweede rechte eind. Om kwart over 4 waren we klaar op deze blauwe maandag.

Maar het resultaat mag er zijn!

De zon zien zakken in de zee in Zandvoort

Wij kwamen vanmorgen wat later uit bed dan gebruikelijk. Op zondagmorgen doen we het meestal rustig aan, maar we werden later wakker, doordat we pas om half 2 in bed lagen. Bas, Nel en Joep gaven een feest op het strand in Zandvoort en daar de NS juist dit weekeinde de lijn tussen Haarlem en Leiden eruit gegooid had, moesten we omrijden via Amsterdam-Sloterdijk.
Het feest begon gisterenavond om 8 uur en daar we niet wisten, hoe de aansluitingen zouden verlopen hadden we een ruimere marge ingecalculeerd. Achteraf overbodig. Zodoende waren we om kwart over 7 op het strand, waar we bij "Mango". Op het terras van deze strandtent namen we een cappuccino met havermelk en een versgeperste jus d'orange en konden we de zon in de zee zien zakken in Zandvoort.

Om 8 uur wandelden we naar de afgehuurde barruimte, waar het strandfeest kon beginnen.

Langzaam maar zeker druppelden de circa 60 gasten binnen. Nou ja, binnen, op deze prachtige zomeravond speelde het feest zich vooral buiten af. De jubilarissen werden in het zonnetje gezet. Het avondzonnetje om precies te zijn.

Het was een soort reünie van mensen van "De Hobbit", Pedagogische Academie "De la Salle" met de "Equile Liturgique" en diverse koren, waarin Bas en Nel gezongen hadden, zoals het Pablo Nerudakoor.

Er werd gedanst in de barruimte.

We hadden veel plezier.

En we genoten van het Getijbier.


Om 20 voor 12 moesten we helaas al weg, want we wilden niet gokken op de trein van 10 voor 1 met een aansluiting op het nachttreinennet.

Het feest was kort maar krachtig en de augustusavond prachtig!