Schapenloop

Vanmorgen werden we wat later wakker dan gebruikelijk deze week. Na de wedstrijd van Oranje tegen de Fransen waren we ook later naar bed gegaan
Na het ontbijt fietsten we samen naar de Oogstwinkel en "De Helianth" om de nodige inkopen te doen.

Daarna dronken we thuis koffie en thee.

Het was een halfbewolkte dag met aangename temperaturen. Mijn vrouw fietste naar de volkstuin en ik reed met haar mee om aardbeien te plukken. Verder dan een handvol kwam ik niet.

Na gedane arbeid fietste ik door naar mijn schoonmoeder om haar deel van de boodschappen te bezorgen. Ik reed naar huis om een stukje te gaan hardlopen. Daar ik morgen 8 kilometer ga lopen door de Corbulotunnel, zou het een korte loop van ruim 4 kilometer worden. Langs de nog niet geopende tunnel van de Rijnlandroute liep ik naar het doodlopende weggetje tussen de weilanden. 

Aan het eind van de weg zag ik een schaapskudde mij tegemoet lopen.

Nadat ze mij gepasseerd waren, moest ik achter de schapen wandelen. Ik was daar te gast en wilde de kudden niet uiteen drijven.

Halverwege de weg verdwenen de schapen naar een ander weiland.

Na de Schapenloop douchte ik me, at daarna een paar boterhammen en fietste vervolgens naar de volkstuin, waar ik met Ada thee dronk.

Aan de verder strakblauwe lucht zag je her en der wat schapenwolken overdrijven....

Oranje

Gisteren was ik er vroeg bij. Ik had een trein eerder dan gebruikelijk, zodat ik 20 minuten eerder was om op onze kleinzoons te passen. De oudste kleinzoon werd door zijn moeder naar school gebracht, zodat ik de dag kon beginnen met de jongste voorlezen. 

Na een klein stapeltje prentenboeken werd het tijd, dat zijn pyjama vervangen werd door gewone kleding. Nu is de jongste een tweejarige en een gevleugelde uitspraak is volledig op hem van toepassing: "Twee is Nee!" 
Dit ging ook op bij de kledingkeuze. De voorstellen van opa werden door een veto getroffen. En hoewel hij nog geen verstand heeft van voetbal, liep hij gisteren in geheel oranje kleding rond. Inderdaad, de kleur van Nee-derland. 

Met zijn kleine loopfietsje maakte deze jonge Oranjefan een rondje over de voet- en fietspaden in een groot park in de buurt. Zo kwamen we de ochtend al aardig door. Tegen het middaguur arriveerde oma ook. Om half 1 lunchten we, waarna de jongste aan zijn middagdutje begon.

Ik haalde de oudste in de regen van school, waarna we na een klein uurtje opdrogen thuis in de regen naar het zwembad mochten fietsen. De zesjarige had zijn wekelijkse zwemles.
Bij thuiskomst konden we aan de eettafel aanschuiven voor de wraps met gemengde groente met als toetje yoghurt met aardbeien, waarna we afscheid namen van onze kleinzoons.

Bij aankomst in de Sleutelstad zagen we veel in het oranje gehulde stadgenoten naar "Het Pesthuis" fietsen en wandelen om daar gezamenlijk naar Oranje tegen Frankrijk te kijken.

Thuis bekeek de spannende wedstrijd met wisselende kansen tegen de Fransen. Het bleef 0-0, maar er werd minutenlang gesoebat of de goal van Xavi Simons nu wel of niet buitenspel was.

In mijn jeugd, toen ik bij DIOS in Nieuw-Vennep voetbalde, was dit 100% buitenspel. Maar ja, tegenwoordig moet het hinderlijk buitenspel zijn. Daar kun je uren over praten, en dat is in het land met 18 miljoen bondscoaches dan ook volop gebeurd.
Maar als je objectief naar de wedstrijd keek, dan was een gelijkspel de juiste weergave van Oranje tegen Les Bleues.

Fietstourloop

Ik zou vanmorgen gaan hardlopen. Toen ik bij de molen in de Stevenshof gearriveerd was, zag ik een bordje staan met "Fietstour". Komend weekeinde zijn er allerhande activiteiten rond de opening van de Corbulotunnel. Eén ervan is een fietstoertocht, waarbij je door de tunnel mag fietsen.

Ik wijzigde mijn plan en volgde de bordjes. Ik was nieuwsgierig, waar we uit zouden komen.
Langs de rand van de Stevenshof liep deze door Noord-Hofland naar de busbrug over de Korte Vliet. Via een klein slingertje door Zuid-West kwam ik bij de Korte Vliet. Hier stond een bordje omgekeerd met de pijl naar de Haagweg. Ik liep deze kant op met het vermoeden: "Hier klopt iets niet!"
Ik liep terug richting Voorschoterweg. Dit was inderdaad de juiste richting.  Bij de Hooghkamerbrug keerde ik terug en op de terugweg zette ik het bordje in de juiste richting. Ik ging over de busbrug en liep door het nieuwe wijkje op de plek, waar vroeger tuincentrum Griffioen zat.
Thuisgekomen had ik 10 kilometer gelopen. Na me gedoucht te hebben lunchte ik en besloot ik de route te fietsen met als extraatje even wat boodschappen halen bij "De Helianth".
Het was dan ook fantastisch fietsweer!

Blijdorp

De wekker was meedogenloos. Om 6 uur klonk het sein om op te staan, hetgeen ik dan ook maar deed. Ik kleedde me aan, at wat fruit en stapte op de fiets om de trein van 5 over 7 naar Rotterdam Centraal te nemen. Om 8 uur was ik paraat voor een oppasdag op mijn kleinzoons. 
Eerst bracht ik de oudste naar school toe, waarna ik met de jongste naar Blijdorp fietste. We stalden de fiets en wandelden met ons abonnement naar de ingang op deze zonnige dag.

Op deze woensdagmorgen was het druk met schoolkinderen, vooral uit de onderbouw. Gezellig druk, want je liep niet over de hoofden. Via de ijsberen liepen we naar de olifanten en vandaar naar de kamelen, waar mijn kleinzoon een stapel keien beklom, zodat hij op een meter hoogte heen en weer klauterde over de bovenste stenen.

Onderweg had hij op een stenen ezel gezeten. Deze had ik naar de familie doorgestuurd. Als ondertitel had ik als rasechte Meerbonk eronder geschreven: Dik Trom 2.0.

Per kerende post kreeg ik deze foto toegestuurd.

Wij wandelden nog naar de rode panda's toe.

Uiteraard werden de speeltuintjes niet overgeslagen. Het werd na de panda's zoetjesaan tijd om naar de uitgang te wandelen, daar we op tijd op school moesten zijn om de grote broer op te halen.
Thuis lunchten we met mijn inmiddels ook gearriveerde vrouw. De jongste kleinzoon deed zijn middagslaap, de oudste ging met een klasgenoot en 2 kinderen uit de straat spelen.
's Avonds aten we gevulde paprika en een toetje met perzikyoghurt en aardbeien. Volgens belofte las ik "Frozen" nog uit voordat we op de OV-fiets naar Rotterdam Centraal fietsten.

Het was een leuke dag, pardon, een blije dag geweest.

Valkenburgse Meerloop

Ik was vroeg wakker. Om half 6 ontwaakte ik uit dromenland. Ik probeerde nog verder te slapen, maar de slaap kwam niet meer terug.

Om kwart voor 7 verliet ik het bed, trok ik mijn sportkleding en mijn hardloopschoenen aan en begon ik om 7 uur aan een duurloop. Deze liep via de nieuwe fietstunnel onder de A44 naar de Maaldrift en vandaar naar het Valkenburgse meer.

Het was een prima temperatuur om in te lopen en er stond vrijwel geen wind.
Dat zorgde ervoor, dat het Valkenburgse meer er behoorlijk glad uit zag.
Bij de Kwantum Hallen, in de jaren '80 sponsor van een wielerploeg met onder andere Joop Zoetemelk, Hennie Kuiper en Jan Raas in de gelederen, stak ik de weg over en liep weer richting Leiden.
Op de terugweg bleek, dat ik de "Wolkenatlas" beter had moeten bestuderen, want waar ik dacht, dat uit dit wolkendek geen regen zou vallen, bleek dit geen houdbare hypothese.
Kortom, het begon met spetteren en werd regen. Maar goed, het was nog maar anderhalve kilometer van de ruim 8, die ik op een nuchtere maag gelopen heb. 

Na het uitzweten douchte deze 67,5 kilo zware atleet zich voordat hij ging ontbijten. Om 10 uur ging ik boodschappen doen bij "De Helianth". Daar zij niet alles op het lijstje hadden, fietste ik via de Oostvlietweg door naar "Odin", waar ik de rest kocht. 
Ik fietste door naar mijn schoonmoeder, waar mijn vrouw al was. Samen reden we naar de volkstuin, waar Ada nog wat klussen ging doen. Ik ging thuis lunchen.

Na de lunch kwamen de uitslagen van het bloedonderzoek uit. Met mijn lekenblik concludeerde ik, dat er geen uitschieters waren en het er redelijk tot goed uitzag.
Ik was met name zeer benieuwd naar de PSA-waarde. Deze was 3,1. Ruim 2 jaar geleden was deze 3,4 en toen kreeg ik van de plaatsvervangende huisarts te horen: "Het is wel eens hoger geweest!"
Kortom, ik ben een tevreden mens.

Bloedrode aardbeien

De kans om op deze maandagmorgen uit te slapen had ik niet.
Om 10 over 8 zou ik bloed laten prikken bij de huisartsenpraktijk. Daarbij moest ik nuchter komen. Het nachtje doorhalen na de winst op Polen kon ik dus vergeten.
Om half 9 kon ik eindelijk ontbijten. Ik las de krant, werkte aan mijn blog en deed wat kleine huishoudelijke klussen, waarna ik tussen de middag een maaltijdsoep uit het vriesvak opwarmde en dit met een paar boterhammen nuttigde. Met een gevulde maag fietste ik naar de volkstuin, waar ik met Ada thee dronk en wat aardbeien en frambozen plukte. Het was een karige oogst.
De combinatie van heel veel regen en koele temperaturen bleken niet gunstig voor het kweken van bloedrode aardbeien.

Om half 4 fietste ik naar huis, waar ik mijn schaatskleding aandeed. Met het relatief warme weer was ik op de fiets te warm aangekleed, maar op het ijs in IJshal De Vliet was deze kleding wel nodig. 
Na op de shorttrackbaan een speelse schaatsles gegeven te hebben aan een groepje van 5 kinderen, fietste ik een stuk met Walter Boon op om thuis brood te gaan eten met als toetje yoghurt met vla, muesli en de aardbeien.
Ik fietste naar Jos Drabbels. Samen reden we naar de skeelerbaan van Leiderdorp, waar de wekelijkse droogtraining van VIJL en IJVL was. En dit keer was het een droge droogtraining.

Net als vorige week was ik trainer van dienst. We liepen met een tiental schaatsers naar het strandje aan de Does, waar we een vijftal Steigerungen uitvoerden, een slalom deden tussen de fietsenrekken door, wat buikspieroefeningen deden en gingen luchtfietsen.

We wandelden naar de eerste molen, waarbij de achterste naar voren sprintte. Iedereen deed zo een viertal sprints, waarna we bij de molen de molenwieken deden gevolgd door een slalom tussen de in een cirkel staande deelnemers door.
We dribbelden naar de tweede molen, waar Gera en ik een laag poortje maakten met onze armen, waar de rest in ganzenpas onderdoor moest lopen.

We liepen naar de fietsbrug over de Dwarswetering. De steile opgang bood mogelijkheden voor diverse oefeningen. Allereerst de bochtstappen, die omhoog een stuk zwaarder zijn. Daarna een tweetal Steigerungen en een heuse sprint.
Op de terugweg deden we een lange Steigerung over de lange helling van de fietsbrug over de A4. Als je daar te vroeg op topsnelheid begint....
We sloten de training af met een blokje schaatsstappen op deze heerlijke zomeravond. Hoe leuk het lopen om de Does vorige week ook was, ik prefereer toch een droge droogtraining.

Paraiso natural

Asturias afficheert zich graag met het logo "Asturias paraiso natural". Als regelmatig bezoeker van dit Zwitserland aan zee kan ik dit volledig beamen.
Als je eenmaal in dit "natuurlijke paradijs" bent beland, dan zie je de juistheid van deze slogan keer op keer bevestigd.

Tijdens de wandeltochten en hardlooprondjes keek je af en toe je ogen uit.

Onderweg kwam je allerlei bijzondere bloemen tegen, waaronder ook orchideeën.


Naast wilde bloemen waren er veel vogels. Ook voor hen was Asturias een paradijs.

De zwaluwen vlogen af en aan. In de veelal open boerenschuren waren genoeg plekken om een nest te bouwen. Zo ook de schuur, waarop ik uitkeek vanuit onze slaapkamer.

Op een gegeven moment zag ik wel 20 zwaluwen tegelijk al vliegend insecten vangen. Daarnaast zag ik in de tuin een vogel, die ik niet thuis kon brengen. Het bleek een groenling te zijn.
Een andere vogel, die ik in eerste instantie niet thuis kon brengen. Deze knalgele vogel bleek een gele kwikstaart te zijn.

Daarnaast waren er iedere dag grote roofvogels, die boven de weilanden en velden zweefden om te kijken of er nog prooidieren te vinden waren.

De laatste dagen, dat we er waren, werden de weilanden achter onze tuin gemaaid. 

Van alle kanten kwamen de grote roofvogels aangevlogen, aangetrokken door een menu ã la carte. Op het niet al te grote weiland maakte een elftal roofvogels duikvlucht op duikvlucht. De Asturiaanse luchtmacht in actie. Qua grootte vermoed ik, dat het buizerds waren, maar de duikvluchten gingen zo snel, dat ik daar niet zeker van ben.

Kortom, je hoefde niet eens zo ver te lopen om te kunnen genieten van het Paraiso natural.